Seks nałogowy

Uzależnienie od seksu, erotomania, seksoholizm oznacza niezdolność do panowania nad swoimi impulsami seksualnymi, utrzymania nad nimi kontroli. Osoby uzależnione mają poczucie przymusu, czasami jest to wręcz obsesja.


Uzależnienie od seksu

Z powodu licznych kontaktów seksualnych mogą one narażać na szwank swoje związki małżeńskie i rodzinne, gorzej funkcjonować w pracy, wystawiać na niebezpieczeństwo siebie i swoich partnerów. Nawet jeżeli zdają sobie sprawę z konsekwencji, nie potrafią bez odpowiedniego leczenia zapanować nad tym przymusem.

Charakterystyczne cechy uzależnienia to:

- przymus, czyli utrata zdolności swobodnego wyboru: zaprzestać czy kontynuować;

- kontynuowanie zachowania mimo niekorzystnych skutków, takich jak utrata zdrowia, pracy, małżeństwa czy wolności;

- obsesja na punkcie danego zachowania.

Wszystko jest sexy

Osoby uzależnione mają skłonność do nadawania seksualnego znaczenia ludziom i sytuacjom, do odnajdywania skojarzeń seksualnych w najzwyklejszych zdarzeniach, obrazach czy wypowiedziach, spędzają wiele czasu i wydają dużo pieniędzy na pogoń za zdobyczą. Opisują one euforię wywołaną przez seks podobnie do tego, jak uzależnieni od środków chemicznych mówią o działaniu narkotyku. I tak samo jak u alkoholików i narkomanów nałogowe zachowania seksualne wiążą się ze zniekształconym myśleniem, racjonalizowaniem, bronieniem siebie i uzasadnianiem swojego zachowania, a także obwinianiem innych o powodowanie trudności. Tacy ludzie zaprzeczają istnieniu problemu i mnożą usprawiedliwienia dla swoich nałogowych zachowań.

Seksoholicy zwykle w sposób kompulsywny uprawiają zachowania więcej niż jednego typu, na przykład może to być przymus onanizowania się, a ponadto oglądania pornografii i stałego odwiedzania prostytutek. Chociaż niektóre osoby uzależnione od seksu są "hiperseksualne" - dążą do stosunku seksualnego lub orgazmu kilka razy dziennie - większość taka nie jest. Jeśli ktoś jest uzależniony od romansów, może go doprowadzać do euforii dreszcz polowania i zdobywania, a nie sam akt seksualny.

Skąd się biora seksoholicy?

Seksoholicy często pochodzą z rodzin dysfunkcyjnych, w których rodzice byli uzależnieni od środków chemicznych albo od seksu, stosowali przemoc psychiczną bądź byli emocjonalnie niedostępni, chłodni, wymagający. W znacznej większości byli wykorzystywani seksualnie w dzieciństwie: przez ojców, matki, sąsiadów, krewnych, innych dorosłych. W niektórych rodzinach nie było jawnego kazirodztwa, ale panowała wysoce seksualna atmosfera.

W porównaniu z grupą uprawiającą bezpieczne współżycie, mężczyźni o ryzykownej aktywności seksualnej mieli więcej partnerów, używali więcej narkotyków i mieli poczucie, że w mniejszym stopniu panują nad swoim życiem seksualnym. Znaczna większość seksoholików ma jeszcze inne uzależnienie, najczęściej od substancji chemicznej. Kiedy seksoholicy zgłaszają się po pomoc, ich małżeństwo czy związek zwykle jest w poważnych opałach. Brakuje porozumienia, a nieufność, złość, niechęć są typowe dla tych związków.

Terapeuta obeznany ze sprawami uzależnienia od seksu może bardzo pomóc takiej parze, ułatwiając przebaczenie i odbudowanie zaufania, a także poradzenie sobie z problemami seksualnymi, często pojawiającymi się podczas zdrowienia. Dla par, które chcą pracować nad indywidualnym zdrowieniem i nad swoją relacją, rokowania dla układu - że przetrwa i stanie się lepszy - są zadziwiająco dobre.W uzależnieniu od seksu, tak jak w innych nałogach, zawsze możliwy jest nawrót. Aby mu zapobiec, zdrowiejący seksoholicy uczą się unikania określonych osób i sytuacji, które mogą uruchamiać stare impulsy i zachowania. (Na podstawie: Jennifer Schneider: "How to recognize the signs of sexual addiction")

Kryteria uzależnienia od seksu

1. Częste angażowanie się w działania seksualne, w większym stopniu albo przez dłuższy czas, niż to było zamierzone.

2. Uporczywe pragnienie kontaktów seksualnych albo jedna bądź więcej bezskutecznych prób ich ograniczania lub kontrolowania.

3. Dużo czasu idzie na działania umożliwiające aktywność seksualną, na nią samą albo na leczenie lub naprawianie jej skutków.

4. Częste zaabsorbowanie seksem albo przygotowaniami do niego.

5. Częste uprawianie seksu wówczas, gdy powinno się wypełniać obowiązki związane z pracą zawodową, nauką, życiem domowym lub zobowiązaniami towarzyskimi.

6. Rezygnowanie lub ograniczanie z tego powodu ważnych aktywności społecznych, zawodowych i rekreacyjnych.

7. Kontynuowanie kontaktów seksualnych, chociaż się wie, że to one są przyczyną stałych bądź nawracających problemów społecznych, finansowych czy zdrowotnych.

8. Potrzeba coraz większej intensywności lub częstotliwości, aby osiągnąć upragniony skutek; albo też skutek jest coraz słabszy, kiedy uprawia się seks dalej z tą samą intensywnością.

9. Niepokój lub drażliwość, kiedy nie można podjąć aktywności seksualnej.

Aby można było uznać, że to uzależnienie od seksu, muszą być spełnione co najmniej trzy kryteria, a niektóre objawy muszą trwać co najmniej przez miesiąc albo nawracać przez dłuższy czas.

Trzy cechy seksoholizmu

W swojej nowatorskiej książce "Wyjście z cienia" Patrick Carnes mówi o co najmniej trzech cechach uzależnienia: wywołuje ono wstyd, jest ukrywane i staje się przyczyną nadużyć.

Wstyd - dla seksoholika tracącego cenny czas, pieniądze i energię na wizyty u prostytutek, seksualne masaże, utrzymywanie kilku romansów czy onanizowanie się co noc przy oglądaniu pornografii - wstyd związany z tymi praktykami jest ukrytym jądrem uczuć, które prowadzą do podkopywania związków, kariery zawodowej i samooceny.

Tajność - to podstawowy rys uzależnienia od seksu. Oddzielając część swego życia, poświęconą ukrywanym praktykom seksualnym, seksoholik zaczyna widzieć otaczającą go sieć kłamstw i manipulacji. Musi bezustannie ukrywać się przed swoimi bliskimi, stosując wybiegi, racjonalizacje i zwyczajne zaprzeczanie, również aby okłamać siebie.

Nadużycia - nadużycia seksualne mogą obejmować całą gamę zachowań: od manipulacji i kłamstw dla osiągnięcia celów seksualnych do doświadczeń, takich jak ekshibicjonizm i molestowanie.

Więcej o: