UWAGA! Anoreksja

By wpasować się we współczesne kanony piękna niedługo trzeba będzie wejść w rozmiar XXS. Nie dajmy się wciągnąć w niebezpieczną walkę ze swoim ciałem. Ponieważ nawet nie wiedząc kiedy, możemy paść ofiarą bardzo groźnych chorób!

 

Dziś wizerunek "kobiety pięknej" to przede wszystkim jej ciało, jej seksualność, to w jaki sposób "działa" na mężczyzn. W kanonach współczesnego piękna to właśnie zewnętrzność wyznacza jej miary.

Gdziekolwiek byśmy się nie obejrzeli, tam jesteśmy wręcz "bombardowani" zdjęciami, billboardami, programami z chudymi osobami. Rzecz jasna obrazy te są mocno wyidealizowane, ale bardzo przemawiające do osób, które są podatne na wpływ i potrzebują akceptacji ze strony innych.

Dla każdego człowieka wygląd jest sprawą ważną. Jednak w codziennej pogoni za osiągnięciem ideału, niektórzy mogą się pogubić.

Postanowiliśmy zwrócić uwagę na tego typu problemy. Ponieważ, choć wydaje się, że nas to nie dotyczy - tak nie jest. Setki dziewczyn żyjących tak naprawdę tuż obok nas codziennie toczą walkę ze sobą i swoim ciałem. Mimo, że piszemy o dietach i ćwiczeniach nie oznacza, że popieramy obsesyjne dążenie do bycia chudą. Może nas to doprowadzić do bulimii, czy anoreksji. Ku przestrodze - to naprawdę bardzo groźne choroby! Są pułapką, z której nie łatwo się wydostać! Pamiętajcie, że we wszystkim należy zachować rozsądek i umiar, bo zdrowie mamy tylko jedno!

Anoreksja, czy bulimia nie zważają na wiek, płeć, rasę czy status społeczny i pokonują wszelkie możliwe bariery, a problem staje się coraz poważniejszy.
Jest wiele historii opowiadających o wygranej walce. Niestety jeszcze więcej z nich opowiada o klęsce i wielkiej przegranej.

Statystyki nie mają litości:

91% kobiet , które skończyły szkołę średnią próbowały kontrolować swoją wagę , 22% kobiet przechodzi na dietę raz na jakiś czas lub jest na niej stale.
35% spośród stosujących dietę , popada w choroby takie jak bulimia czy anoreksja.
Na całym świecie około 10% dziewcząt oraz kobiet i około 6% chłopców i mężczyzn zmaga się z chorobami tego typu. Szacuje się, że jakieś 50.000 ludzi umrze z powodu złych nawyków żywieniowych!

Naukowe badania dowodzą, że wszystkie dziewczyny w wieku dorastania martwią się o swoją wagę. Wiele z nich rozpoczyna diety bardzo wcześnie. Efekty reklam niemal zawsze są efektem współczesnej grafiki komputerowej, która czyni cuda. Jednak patrząc na zdjęcia ideałów, nie myśli się wtedy o tym, że nie jest to natura.

Panuje stereotyp, że kobieta piękna to kobieta chuda. Wiele z was zgodzi się, że skrajne wychudzona dziewczyna wygląda fatalnie i jest mało kobieca. Niestety osoby chore nie widzą tego w ten sposób...Ich obraz siebie jest odbiciem krzywego zwierciadła. Co w dobry sposób obrazuje zdjęcie poniżej:

Nie jest to problem jedynie znanych zagranicznych modelek. Sytuacja jest o wiele bardziej dramatyczna i dotyka naprawdę wielu kobiet w naszym kraju. Są to głównie młode osoby, które rzecz jasna ze swoją chorobą są anonimowe. Bo chorować, nie znaczy wyglądać od razu jak żywy szkielet. Często nie jest to widoczne na pierwszy rzut oka.

Internetowy krąg PRO-ANA, istnieje również w Polsce. Anorektyczki piszą tam o swojej chorobie, ale nie w znaczeniu choroby, jako czymś złym, piszą o anoreksji, jako o kimś bliskim, jako przyjaciółce, siostrze, personifikują ją. Ana staje się sposobem na życie, nawet czymś w rodzaju hobby. Dziewczyny na swoich blogach nazywają się motylkami, lubują się w lekkości i we wszystkim co się z tym wiąże. Obsesyjnie myślą o tym, że ciągle są za grube. Dzielą się swoimi wzlotami i upadkami, wspierają w drodze do ideału. Ich droga oraz hasło przewodnie brzmi - STARVING FOR PERFECTION. Co oznacza głodująca w dążeniu do ideału.

Anoreksja jest to choroba sięgająca swymi korzeniami głęboko w psychikę ludzką - dlatego nie wystarczy powiedzieć - "zacznij więcej jeść, bo jesteś za szczupła". Potrzebna jest świadomość, że anoreksja to nie dar - to groźna choroba.

Jak wygląda anoreksja?

Najbardziej charakterystyczna jest w niej jak już wspomniano - odmowa jedzenia. Chora kobieta stara się jeść jak najmniej. Oznacza to, że coś jednak je.  A fakt ten ją załamuje, ponieważ w istocie marzy jedynie o tym, aby móc nie jeść w ogóle. Dziewczyna lub kobieta zaczyna obsesyjnie liczyć kalorie, jeść tylko jogurty lub owoce, ewentualnie drobne przekąski, zamiast zjeść normalny pełnowartościowy posiłek.  Jednocześnie jednak stale myśli o jedzeniu, często dzieje się również tak, że w rodzinie przejmuje kuchnię we władanie, porcjuje posiłki dla innych, sama ich nie jedząc. Zaczyna oszukiwać otoczenie, mówi, że "już jadła" lub, że "zje za chwilę". Jednocześnie najczęściej izoluje się od ludzi, koncentruje na ćwiczeniach fizycznych, niekiedy też na nauce szkolnej czy studiach. Nie reaguje na opinię otoczenia, a po pewnym czasie traci zdolność rozeznawania, jak wygląda (nie dociera do niej, jak bardzo jest już wychudzona).

Zwykle pierwszym etapem anoreksji jest samo rozpoczęcie odchudzania, którego przyczyną może być:

- krytyczna uwaga osoby z otoczenia chorego dotycząca jego rzeczywistej nadwagi,

- identyfikowanie się ze sławnymi modelkami, aktorkami itp. sławnymi osobami, stosującymi diety odchudzające,

- presja środowiska.

Rozwój jadłowstrętu psychicznego poprzedzony jest często występowaniem lekkiej nadwagi, która powoduje, że odchudzanie się przechodzi stopniowo w proces chorobowy. Początki są trudne do wykrycia, bowiem anorektyczki nie odbierają siebie jako osoby chore. Zazwyczaj znajomi i rodzina są zdania, że spadek wagi jest efektem stosowanej diety. Jednak wraz z upływem czasu pojawia się niepokój i próby przekonywania chorej, by zaczęła jeść znowu więcej, co ma dokładnie przeciwstawny skutek, bo ogranicza ona jedzenie jeszcze bardziej. Nie spożywa pokarmów bogatych w węglowodany. Drastycznej diecie towarzyszą rzecz jasna wyczerpujące ćwiczenia fizyczne. W pewnym momencie dochodzi do całkowitego zaprzestania żywienia się.

W tym samym czasie anorektyczka podejmuje działania, które mają zapobiec występującemu jeszcze na początku choroby głodowi. Służą temu: przyjmowanie leków przeczyszczających oraz odwadniających oraz prowokowanie wymiotów.

Najczęściej po kilku miesiącach ograniczania jedzenia dochodzi do wychudzenia organizmu z utratą wagi do 40%, czasem nawet ( w skrajnych przypadkach) do 60 %. W tym czasie anorektyczki mają bardzo słaby kontakt z rodziną oraz znajomymi. Z każdym dniem odsuwają się od nich coraz bardziej.

Głodzenie się powoduje:

- zaburzenia endokrynologiczne, przejawiające się zanikiem miesiączkowania,

- obniża się poziom cukru we krwi, ciśnienie, spada tętno i temperatura ciała,

- mogą pojawić się obrzęki głodowe na kończynach dolnych, bóle brzucha, wybroczyny, oraz biegunki lub zatwardzenia. Niekiedy występują zaburzenia pracy nerek, rzeszotowacenie kości i zaburzenia równowagi elektrolitowej,

- chorzy na anoreksję mogą mieć ponadto problemy z rozpoznawaniem smaku lub z reagowaniem na przyjemność związaną z jedzeniem. Ponieważ te same regiony mózgu są odpowiedzialne za regulację emocjonalną,  jedzenie działa na nich awersyjnie, a nie nagradzająco.

Bardzo trudno leczyć anoreksję. Dlatego trzeba szalenie uważać z odchudzaniem. Ponieważ skutki tej choroby są często nieodwracalne, a skrajne wycieńczenie organizmu może prowadzić nawet do śmierci!