Kompleks Elektry i Edypa. Co to takiego i czy ma wpływ na nasze związki?

Każdy twój związek kończy się porażką? Nie jesteś w stanie znaleźć przyczyny, dlaczego nie wychodzą ci trwałe relacje? Sprawdź, czym jest kompleks Edypa i Elektry. Może ci to wiele wyjaśnić.

Kompleks Edypa i Elektry to pojęcia wprowadzone do psychoanalizy i badane przez Zygmunta Freuda i Carla Gustava Junga. Główne ich założenie, polega na stwierdzeniu, że zaburzenia relacji dziecka z rodzicami w dzieciństwie mocno kształtuje nasze podejście do relacji w dorosłym życiu. 

Jacek Walkiewicz: Widzę szanse w problemach, a wcześniej widziałem problemy w szansach [NEXT TIME]

Zobacz wideo

Kompleks Edypa i Elektry - co to? 

Kompleks Edypa jako pierwszy opisał Zygmunt Freud. Swoją nazwę zawdzięcza nawiązaniu do mitlogii greckiej, a dokładnie opowieści o Edypie. Tytułowy bohater nie znał swych biologicznych rodziców, a w wyniku różnych wydarzeń, zabił swego ojca, ożenił się z biologiczną matką i miał z nią dzieci, wypełniając tym samym fatum. Kompleks Edypa ma opisywać tendencje, które pojawiają się w zachowaniu chłopców między 3, a 5 rokiem życia.  Dziecko ma wtedy rozwijać w sobie pożądanie seksualne wobec jednego z rodziców i jednocześnie odtrącać drugie, traktując go jako rywala. Freud postrzegał ten etap jako jeden z najważniejszych w okresie dzieciństwa, a wszelkie zaburzenia tego momentu, traktował jako wyjaśnienie problemów ze związkami w życiu dorosłym. Kompleks Elektry miał być zjawiskiem analogicznym do kompleksu Edypa, w przypadku dziewczynek między 3, a 6 rokiem życia. Wprowadził je do psychologii uczeń Freuda - Carl Gustav Jung, szwajcarski psychiatra. Odniósł się do innej mitycznej postaci. Elektra pomściła śmierć swego ojca, zabijając matkę i jej kochanka. Pomógł jej w tym brat. Zarówno według Freuda, jak i Junga, wszelkie zaburzenia w przejściu okresu kompleksu Edypa i Elektry, odbijają się w dorosłym życiu emocjonalnym.

Kompleks Elektry w dorosłym życiu

Okres kompleksu Elektry w życiu małej dziewczynki może być nie zaburzony, jeżeli córce wytykane jest zbytnie przywiązanie do ojca. Nie przebiega prawidłowo również wtedy, gdy ojciec jest nieobecny w życiu dziecka lub jest ono nadmiernie przez rodzica rozpieszczane. Rodzi to duże prawdopodobieństwo trudności w budowaniu zdrowej relacji z partnerem w dorosłości. Może się to objawiać między innymi zainteresowaniem tylko starszymi partnerami lub przypominającymi ojca, zbyt wysokie wymagania wobec partnera, stosowanie szantażu emocjonalnego lub nieustanna potrzeba atencji ze strony drugiej połówki. Jeżeli rozpoznajesz takie tendencje w swoim zachowaniu skuteczne rozwiązanie możesz znaleźć w gabinecie psychologa. Psychoterapia pozwala zidentyfikować źródło problemu oraz wprowadzić zdrowe wzorce zachowań, które są podstawą długotrwałej i udanej relacji.