Zawsze wyróżniała się w tłumie. Nie miała dzieci, bo aktorstwo było na pierwszym miejscu

Irena Kwiatkowska odeszła w 2011 roku, po niemal 100-letnim życiu. W naszych wspomnieniach będzie jednak żyć wiecznie. Choć nie wpisywała się w panujące wówczas kanony piękna, dostała się do szkoły teatralnej i pokazała wszystkim, że jak mało kto załuguje na miano wielkiej artystki.

Więcej podobnych tematów znajdziesz na Gazeta.pl 

Zobacz wideo Gwiazdy w dzieciństwie. Rozpoznacie wszystkie?

Irena Kwiatkowska: początki kariery

Niewiele osób wierzyło w to, że Irena Kwiatkowska odniesie sukces w show-biznesie. Drzemiący w niej potencjał dostrzegł jednak Aleksander Zelwerowicz, który wstawił się za aspirującą aktorką podczas przesłuchania. Uprzedził ją jednak, że czeka ją wiele pracy. Wzięła to sobie do serca, bo nie brakowało jednak ani ambicji, ani pracowitości. Podobno już podczas pierwszych prób danej sztuki w teatrze umiała tekst swojej roli na pamięć. 

Tomasz Mościcki - ceniony krytyk teatralny -  nawiązując do jej występów kabaretowych oraz kultowych ról w takich produkcjach, jak "Wojna domowa" czy "Czterdziestolatek", nazwał ją "mistrzynią śmiechu". Mówił także o jej "wielkiej scenicznej inteligencji, zmyśle i naturalnym wyczuciu groteski, deformacji świata przy aktorskim warsztacie wywodzącym się z najlepszej polskiej szkoły realistycznej". Do wybuchu wojny Irena Kwiatkowska grała w teatrze Powszechnym w Warszawie, Nowym w Poznaniu i Polskim w Katowicach.

Stanisława i Edward Gierkowie byli małżeństwem przez 64 lata. Przetrwali razem wiele burzGierkowie byli małżeństwem przez 64 lata. To ona rządziła w ich domu

Aktorstwo a II wojna światowa

Irena Kwiatkowska skończyła studia w 1935 roku i gdy wybuchła wojna, była już aktywna zawodowo. W trakcie okupacji była zaangażowana w działalność podziemną. Pracowała w kuchni ZASP-u, podejmowała się również innych prac dorywczych. Była żołnierzem AK i uczestniczyła w powstaniu warszawskim jako łączniczka w sztabie grupy "Północ" (ps. „Katarzyna"). Podczas okupacji grała w teatrze powstańczym w szpitalach oraz piwnicach. Stanowczo sprzeciwiała się jednak pracy w oficjalnych teatrach, które akceptowane były przez III Rzeszę. Po zakończeniu wojny, na prośbę Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego i Antoniego Bohdziewicza, wyjechała do Krakowa dalej rozwijać swoją karierę aktorską. Występowała w kabarecie Siedem Kotów, gdzie wiersze, piosenki oraz skecze pisał dla niej podobno sam Gałczyński.

Irena Kwiatkowska: Kobieta pracująca

Wyjątkowym faktem z zawodowego życia Ireny Kwiatkowskiej była współpraca z Polskim Radiem, która trwała prawie 65 lat. Na kartach historii zapisały się przede wszystkim jej niesamowite audycje dla dzieci, a interpretacja Ptasiego radia Juliana Tuwima aktorki jest uważana za najwybitniejsze wykonanie wiersza w XX wieku. Na zawodowym koncie Ireny Kwiatkowskiej znajduje się ponad 100 ról teatralnych, a także ponad 20 ról filmowych i telewizyjnych. Otrzymała również wiele odznaczeń oraz nagród, w tym Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis, "Diamentowy Mikrofon", czyli Nagrodę Honorową Polskiego Radia, tytuł "Warszawianki Roku", nagrodę "Aktorki komediowej stulecia" oraz nagrodę "Gwiazdy Telewizji Polskiej" z okazji 50-lecia TVP za kreacje w Teatrze telewizji i kabarecie.

Maria Kowalska, pseudonim 'Myszka', sanitariuszka z pułku 'Baszta'"Od samego początku ćwiczyłam na ludzkim ciele". Sanitariuszka o powstaniu

W 1993 zmarł jej mąż, Bolesław Kielski, którego poznała go pracując w Polskim Radiu. Pobrali się w 1948 roku. Nie mieli dzieci, ponieważ dla artystki na pierwszym miejscu było przede wszystkim aktorstwo. Bolesław miał natomiast syna z pierwszego małżeństwa. W 1994 roku Irena Kwiatkowska zdecydowała się przejść na emeryturę. W 2009 roku, "w uznaniu wybitnych zasług dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz rozwoju polskiej kultury oraz za osiągnięcia w pracy artystycznej" została natomiast odznaczona przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Irena Kwiatkowska: Ostatnie lata życia

Mimo odejścia na emeryturę w 1994 r. Irena Kwiatkowska przez kolejne lata decydowała się na gościnne występy. Przed śmiercią przeprowadziła się do Domu Aktora w Skolimowie i tam spędziła swoje ostatnie dni. Przenosząc się tam nie zabrała ze sobą podobno żadnej pamiątki, gdyż nie lubiła oglądać się za siebie. Irena Kwiatkowska zmarła 3 marca 2011 roku mając 99 lat. Aktorka spoczywa na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie w kwaterze 189, u boku swojego męża.