Córki gór Anny Jörgensdotter
Córki gór to przejmująca opowieść o wielkich nadziejach i rozczarowaniach, których nie sposób uniknąć.
1938. Sandviken, niewielkie miasto w Szwecji. Pięcioro rodzeństwa. Sofia, świetnie zapowiadająca się narciarka, odrzuca zaloty nieśmiałego Miltona, by wyjść za mąż za Arvida, co okaże się największą pomyłką jej życia. Karin umiera wskutek gorączki połogowej. Otto marzy o karierze sportowej lub zawodzie cyrkowca. Emilia utrzymuje się z pracy własnych rąk, nie rodzi obowiązkowych dzieci i jest w wolnym związku. W niekonwencjonalny sposób żyje również Edwin, płaci jednak za to najwyższą cenę.
1938, Sandviken, niewielkie miasto w Szwecji. Zbliża się II wojna światowa, kształtują się ruchy socjalistyczne i narodowe, postępuje - przynajmniej teoretycznie - emancypacja kobiet. Jörgensdotter kreśli pojedyncze ludzkie historie na tle wielkich wydarzeń, pisze o uwarunkowaniach społecznych, które podcinają skrzydła, pokazuje różne oblicza miłości.
W trakcie pracy nad książką przeprowadziła kwerendę w archiwum miasta, wykorzystała też opowieści swojej babci. W jednym z wywiadów nazwała Córki gór "brutalną mieszanką faktów i fikcji".
Niewielu jest współczesnych prozaików, którzy umieją stworzyć tak poruszającą i lekką narrację.
"Expressen"
Książka o uczuciach tak wszechogarniających i intensywnych, jak to tylko możliwe, o balansowaniu na granicy eksplozji.
"Göteborgs-Posten"
Niepowtarzalny styl, lekkość pióra, której wielu pisarzy mogłoby jej zazdrościć.
"Sk?nska Dagbladet"
Anna Jörgensdotter (ur. 1973) - szwedzka pisarka, publicystka i redaktorka, prowadzi warsztaty kreatywnego pisania. Autorka powieści, dramatów i zbiorów wierszy. Zadebiutowała w 2002 roku książką dla dzieci Pappa Pralin. Córki gór (2009), jej pierwsza powieść dla dorosłych, zostały wyróżnione prestiżową nagrodą literacką Ivara-Lo Johanssona.
Alicja Rosenau - tłumaczka z niemieckiego i szwedzkiego. Autorka przekładów około dwudziestu powieści, współpracownik licznych instytucji kulturalnych, była stypendystka Södertörns Högskola w Sztokholmie i krakowskiej Willi Decjusza.
Muzeum Ciszy Yoko Ogawy
Zgłębianie mrocznych namiętności to coś, w czym Ogawa osiągnęła niepokojącą biegłość.
"The New York Times"
Młody muzealnik przyjeżdża do prowincjonalnego miasteczka, by na zlecenie pewnej starszej pani utworzyć muzeum. Chodzi o kolekcję pamiątek, które kobieta gromadziła od dzieciństwa: niewiele wartych przedmiotów, które łączy tylko jedno - wszystkie zostały ukradzione właścicielom tuż po ich śmierci, nie zawsze naturalnej. Wśród setek rekwizytów znajdują się między innymi mumia psa, wypchana sowa, sekator zmarłego po upadku z drabiny ogrodnika, krążek domaciczny zamordowanej przed laty prostytutki, czy aluminiowe tubki po farbie, która stała się ostatnim pożywieniem umierającej z głodu malarki. Muzealnik ma nie tylko skatalogować wszystkie pamiątki i spisać ich historie - do jego zadań należy także pozyskiwanie nowych eksponatów. I choć początkowo czuł się nieswojo, coraz bardziej fascynuje go obsesja staruszki. To, co miało być sprzeciwem wobec zapomnienia, stopniowo staje się niebezpiecznym fetyszyzmem. A śmierci, nie zawsze naturalnej, jest w miasteczku coraz więcej...
Przeplatające się w tej historii piękno i przemoc Ogawa opisuje spokojnym, przejrzystym językiem. Między eleganckimi zdaniami pełno jednak niedopowiedzeń i wymownego milczenia.
Język prosty, chłodny i zdystansowany, a jednocześnie dojrzały. Poruszające obrazy i wizje. Thriller i dzieło filozoficzne w jednym.
www.amazon.de
Yoko Ogawa potrafi w subtelny, a zarazem przenikliwy sposób opisać mechanizmy ludzkiej psychiki.
Kenzaburo Oë
Intrygująca proza. Rytmiczny wzrost napięcia przypomina najlepsze muzyczne crescendo.
"Elle"
Yoko Ogawa (ur. 1962) - pisarka japońska, autorka przeszło dwudziestu książek. Publikuje od 1988 roku. Laureatka wielu japońskich nagród literackich, m.in. nagrody im. Akutagawy (1990), której teraz jest jurorką, nagrody Yomiuri (2004) i nagrody im. Tanizakiego (2006). W 2005 roku na podstawie jednej z jej powieści powstał francuski film L'Annulaire w reżyserii Diane Bertrand, z muzyką Beth Gibbons. Książki Ogawy zostały przetłumaczone na wiele języków, m.in. angielski, francuski, niemiecki i włoski. W 2011 roku nakładem W.A.B. ukazała się powieść Miłość na marginesie .