Psychologia

Jeszcze wczoraj człowiek zastanawiał się, gdzie zjeść kolację na Santorini, dziś skrzynka odbiorcza urządza mu test odporności psychicznej. Wiadomości przybywa, zaległości patrzą oskarżycielsko, a głowa nadal działa w trybie "poza biurem". Zanim jednak poniedziałkowa panika przejmie stery, warto zdjąć nogę z gazu. Ekspertka podpowiada, jak wrócić do pracy bez zawodowego jet lagu i zafundować sobie "miękkie lądowanie".

Jedni po rozstaniu potrzebują miesięcy, by przejść żałobę po nieudanym związku i przywyknąć do nowej rzeczywistości, inni wprost przeciwnie. Wyglądają lepiej, ich samopoczucie się poprawia i bez skrupułów cieszą się nowym etapem życia. Tak właśnie wygląda "post-breakup glow-up". Czym się charakteryzuje i co jest jego przyczyną? Psychologia ma na to odpowiedź.

"Mówię to dla twojego dobra", "chcę dla ciebie jak najlepiej". Brzmi jak troska? Czasem pod pozorem dobrych intencji kryje się coś, co potrafi zaboleć bardziej niż otwarta krytyka. Body shaming w białych rękawiczkach często przychodzi od najbliższych. Jak stawiać granice? O tym, jak ucinać takie komentarze opowiedziała nam psycholożka Katarzyna Półtorak.

Czasem już na początkowym etapie znajomości, kiedy jeszcze nie zdążymy nawet dobrze się poznać, liczymy na jasne i klarowne zdefiniowanie tego, co jest między nami. A co gdyby odpuścić presję i pozwolić relacji rozwijać się w swoim tempie? Na tym właśnie polega wildflowering, który wywraca myślenie o randkowaniu do góry nogami. Jak skutecznie wdrożyć go w życie?

Każdy ma jakieś nawyki, które z pozoru wydają się nic nie znaczyć. Ot, choćby takie sortowanie banknotów w portfelu według nominałów. Jeśli to robisz, to prawdopodobnie powielasz ukrytce wzorce psychologiczne.

Rozmowę w związku wcale nietrudno zmienić w ustalanie, co kupić, kto odbierze dzieci i kiedy zapłacić rachunki. Wszystko jest dopięte, a mimo to partnerzy wiedzą o sobie coraz mniej. Terapeuci wskazują kilka zwyczajów, dzięki którym nie stają się tylko współlokatorami z napiętym grafikiem.

Sny związane ze śmiercią potrafią wzbudzić niepokój. Ten nasila się, gdy pojawia się w nim ktoś, kogo już nie ma wśród nas. Nie więc dziwnego, że pierwszą myślą tuż po przebudzeniu jest pytanie "dlaczego to właśnie ta osoba mi się przyśniła?". Jedni powiedzą, że to był przypadek, inni - zły omen. I choć taki sen sprawia, że mimowolnie upatrujemy w nim drugiego dna, to nauka podsuwa bardziej przyziemne wyjaśnienia.

Choć chciałoby się, żeby inteligencja chroniła przed wiarą w kłamstwa, w rzeczywistości czasem to właśnie ona pozwala nam lepiej je uzasadnić. Nawet myśląc krytycznie i mając silną intuicję, można nie być świadomym, że zostało się oszukanym. Z czego wynika ten paradoks i jakie mechanizmy się za nim kryją? Odpowiedź jest prostsza, niż mogłoby się wydawać.

Znasz to? Jesteś w połowie zdania i ktoś ci przerywa, by wtrącić swoją myśl. Jeśli robi to raz, nie ma tragedii. Ale gdy robi to nagminnie, zaczyna irytować. Czy to zawsze oznaka braku szacunku? Psycholożka wyjaśnia, że niekoniecznie. Tłumaczy, co może się kryć za takim zachowaniem.

O inteligencji emocjonalnej rodzica wcale nie świadczy to, że nigdy nie podnosi głosu i zawsze wie, co powiedzieć. Znacznie więcej zdradza jego reakcja, gdy dziecko po raz trzeci odmawia założenia butów, a do wyjścia zostało raptem pięć minut. Badacze wskazują dwie cechy, które w takich chwilach działają jak wewnętrzny hamulec.

Jak poradzić sobie ze złością? Każdy ma na to jakiś swój sposób. Szczególnym rodzajem są jednak ci, którzy mogą pochwalić się wysoką inteligencją emocjonalną. Nie krzyczą i nie trzaskają drzwiami. Wybierają bardziej konstruktywne metody. Jest ich pięć.

Badania pokazują, że pokolenie Z odchodzi od wiary, ale wystarczy włączyć internet, by postępującą laicyzację podać w wątpliwość. Młodzi dorośli coraz częściej udostępniają relacje z nabożeństw, czytania Biblii i odmawiania różańca. Z czego więc wynika ta rozbieżność? Dlaczego postawa zetek wobec religii wymyka się schematom i jest pełna sprzeczności? Na te i wiele innych pytań szukam odpowiedzi wraz z ekspertami.

Nie zaprasza na randkę, ale "płonie" pod każdą relacją. Nie dzwoni, lecz od czasu do czasu pisze, że tęskni. Tyle wystarcza, żeby znajomość nie umarła, choć od dawna przypomina reanimację trupa. Nieśmiałość, brak czasu, a może całkiem wygodna gra? To zjawisko ma swoją nazwę: breadcrumbing.

O syndromie Piotrusia Pana słyszał już chyba każdy, ale wciąż mało mówi się o jego kobiecym odpowiedniku. Jak objawia się syndrom Calineczki? Po tych 4 cechach rozpoznasz, że kobieta nie jest gotowa do samodzielnego zmierzenia się z rzeczywistością.

U schyłku życia wielu ludzi zaczyna wracać myślami do przeszłości, zastanawiając się, czy aby na pewno przeżyli lata tak, jak tego chcieli. Analizują, co udało im się zrobić i to, na co być może zabrakło im odwagi. Jakie wybory są źródłem największego żalu wśród seniorów? Nad tymi 4 rzeczami ubolewa większość z nich.

Widzisz genialną kurtkę, świetną fryzurę albo gest, który robi wrażenie. Komplement masz już na końcu języka, ale w ostatniej chwili milkniesz. Co zatrzymuje nas na ostatniej prostej? Nie zawsze chodzi o brak odwagi. Czasem powstrzymuje nas błąd w przewidywaniu cudzych reakcji.

Jedne dodają nam stanowczości, inne pomagają wzbudzić zaufanie albo ułatwiają skrócenie dystansu. Ekspertka wymienia kolory, które kojarzą się z różnymi rodzajami siły. Nie wszystkie wybory są tak oczywiste, jak czerwień.

Uśmiech od ucha do ucha nie zawsze idzie w parze z poczuciem spełnienia i wewnętrznego spokoju. Czasem to tylko maska, za którą kryje się smutek, cierpienie, samotność i lęki. Tak właśnie wygląda "uśmiechnięta depresja". Po jakich symptomach można ją rozpoznać? - Niepokojących sygnałów może być naprawdę wiele - mówi mi psycholożka Natalia Ziopaja.

Czy inteligentną osobę da się rozpoznać? Jak najbardziej i wcale nie chodzi ani o codzienne nawyki, ani życiowe przyzwyczajenia. Jedna z lekarek wyjaśniła, że bystry umysł często objawia się czymś, czego zwykle nie łączymy z mądrością.

Otaczają nas ludzie, a mimo to czasem trudno znaleźć wśród nich kogoś, przy kim można opuścić gardę. Z czasem przestajemy też prosić o ciepło i wsparcie, jakby nasze potrzeby traciły na znaczeniu. Dlaczego tak trudno powiedzieć wprost, że wcale nie jest okej i nie chcemy mierzyć się z tym sami? Psycholożka tłumaczy, co może za tym stać.

Choć jesteście razem, nie opuszcza cię wrażenie, że twoja druga połówka stoi jedną nogą poza związkiem? Być może masz do czynienia z monkey branchingiem. Jakie zjawisko kryje się za tym terminem i jak je rozpoznać? Istnieje kilka symptomów, na które warto zwrócić uwagę.

"Co słychać?". To pytanie, które słyszymy niemal każdego dnia. Jak odpowiedzieć na nie, gdy nie mamy ochoty udawać, że wszystko jest w porządku? Eksperci podpowiadają, jak zrobić to szczerze, ale z klasą.

Od dziecka słyszymy, że kiedy coś przeskrobiemy, trzeba powiedzieć "przepraszam". Tyle że samo słowo nie zawsze wystarcza. Czasami może wręcz pogorszyć sytuację. Jak przepraszać, żeby nie tylko zamknąć temat, ale naprawdę naprawić relację? Psychologowie wskazują, na co zwrócić uwagę.

Inteligencję emocjonalną trudno zamknąć w jednym zdaniu. Czym charakteryzują się osoby z wysokim EQ, gdy popełniają błędy? Psychoterapeutka, bazując na swoim doświadczeniu w pracy z ludźmi, zauważyła pewną zależność. Okazuje się, że stosują zasadę 3R.

Bywa, że najbardziej tęsknimy za kimś, z kim nigdy nie stworzyliśmy prawdziwego związku. Zamiast wspólnych wspomnień są domysły, wyobrażenia i nadzieja, że "może kiedyś". Co sprawia, że właśnie takie relacje potrafią pochłonąć nas bez reszty?

Nie brzmią jak atak. Nie wywołują wielkiej awantury. A jednak potrafią zaboleć bardziej niż krzyk czy nieuzasadnione pretensje. Psychologia zwraca uwagę na siedem zwrotów, które mogą podważać poczucie własnej wartości i sprawiać, że zaczynamy wątpić we własne emocje.

To, w jaki sposób się komunikujemy, ma ogromne znaczenie. Czasem nawet nie zdajemy sobie sprawy, co ze zdań i wyrażeń, które wypowiadamy, mogą wyczytać eksperci. Wskazali między innymi siedem zwrotów, po których można poznać osobię o niższej inteligencji emocjonalnej.

Czym właściwie jest dojrzałość? Odpowiedź na to pytanie wykracza poza ramy dotyczące wieku czy doświadczenia. Psychologowie i psychiatrzy podkreślają, że nie da się zamknąć jej w jednej cesze. To raczej zestaw zachowań, myślenia i reagowania, które mogą ją zdradzać.

Barwy, które wybieramy, są formą niewerbalnej komunikacji i mogą wiele powiedzieć o naszej osobowości. Niektóre kolory kojarzą się z wiedzą, pewnością siebie i siłą, dlatego często wybierają je osoby, które chcą podkreślić swoją obecność i wywrzeć dobre wrażenie.

Dla jednych spoiler to największy koszmar, dla innych punkt obowiązkowy przed seansem czy rozpoczęciem nowej książki. Choć wydawać by się mogło, że ta pozornie błaha preferencja jest jedynie kwestią gustu, w rzeczywistości może zdradzać zaskakująco dużo o nas samych.