psychologia

Mama, żona czy córka - kto jest "ważniejszy" w tej układance? To pytanie jest jak utarty frazes i wciąż budzi emocje. Jak je rozumieć i czy w ogóle powinno padać? Odpowiedzi udzieliła nam Marita Woźny, psycholożka i psychoterapeutka, która podkreśla, że "rodzina to nie podium".

Czy małżeństwo może przetrwać zdradę? Wyniki naszej sondy pokazują, jak różne są opinie na ten temat i ile emocji wciąż budzi. Aby lepiej go zrozumieć, poprosiliśmy psycholożkę o zabranie głosu oraz o podzielenie się doświadczeniami z pracy z parami, które mierzyły się z podobnymi kryzysami.

Jaka jest recepta na udaną relację? Na ten temat powstało już wiele teorii. Niektórzy uważają, że partnerzy powinni być do siebie jak najbardziej podobni. "Teoria oliwki" zakłada natomiast, że to kontrast tworzy najlepszą równowagę. Dlatego że w związkach to nie podobieństwa wzmacniają więź, a niewielkie różnice.

Tempo chodzenia potrafi powiedzieć o człowieku więcej, niż zdradza rozmowa. Badania pokazują, że rytm marszu wiąże się z osobowością, zdrowiem i sposobem budowania relacji. Z pozoru zwykły krok staje się cichym sygnałem, który towarzyszy każdemu wyjściu z domu.

Jak sprawdzić, czy drugiej osobie zależy? W sieci krąży "teoria krzesła". Jej zwolennicy uważają, że prosty gest mówi więcej niż długie deklaracje. Już jedna sytuacja przy stole wystarczy, by uruchomić lawinę pytań o relacje, uwagę i zaangażowanie partnera.

Związki często zaczynają się namiętnie, ale nie zawsze kończą szczęśliwie. Co powoduje rozpad związku? Psycholożka wskazała 10 głównych powodów, a terapeuta par podpowiada sposoby, by im zapobiec.

Wiele kobiet zastanawia się, czy ich partnerzy mogą się zmienić. Czasami oczekują tego, gdyż z ich perspektywy, pozytywnie wpłynęłoby to na ich relację. Jednak czy jest to w ogóle możliwe? Sprawdzamy, co na ten temat mają do powiedzenia psychologowie.

Wielu twórców w mediach społecznościowych dzieli się różnymi życiowymi wskazówkami, których udzieliliby samym sobie kilka, kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt lat temu. Do tego grona dołączyła Tamsen Fadal. Amerykańska dziennikarka stworzyła krótki poradnik na temat relacji.

Poranne rytuały pomagają przygotować się na to, co nadejdzie w kolejnych godzinach. Okazuje się, że niektóre mają też ukryte znaczenie. Czy wiesz, że to, jak zaczynasz dzień, może świadczyć o twojej inteligencji?

Ubiór to nasza wizytówka i sposób wyrażania siebie. To, co zakładamy, wpływa nie tylko na to, jak widzą nas inni, lecz także na to, jak sami się czujemy. Porozmawialiśmy na ten temat z Iwoną Sasin, inżynierką włókiennictwa, edukatorką oraz mentorką stylu.

Krótki gest dłoni na przejściu dla pieszych potrafi ujawnić, jak dana osoba podchodzi do codziennych sytuacji. Machanie do kierowcy zdradza styl reagowania na innych i pokazuje, czy w miejskim chaosie dostrzega się coś więcej niż własny pośpiech i stres.

Święta Bożego Narodzenia to dla większości z nas najbardziej rodzinny czas w roku. Niektórzy potrafią pokonać tysiące kilometrów, by spotkać się z bliskimi. Jednak nie wszyscy mają do tej kwestii takie podejście. - W tym roku lecimy do Maroka. Odpoczniemy i nabierzemy sił przed nowym rokiem - zdradza jeden z naszych rozmówców.

Decyzja o wspólnym zamieszkaniu to duży krok w każdej relacji. Na co powinny zwrócić uwagę pary, które planują życie pod jednym dachem? Najcenniejszymi wskazówkami podzieliła się z nami psycholożka Julia Izmalkowa.

Starzenie się przychodzi nagle. Wyłazi z człowieka jak ból lędźwi po chwili na twardym stołku i potrafi zaskoczyć w nieoczekiwanym momencie. Jedni odkrywają, że mają ulubiony płyn do płukania, inni zaczynają chodzić "na Paszczaka". Wszystko to tworzy obraz dorosłości, przed którą tak się bronimy.

Co jest najważniejsze w budowaniu relacji? Psycholog zabrał głos w sprawie. Kluczem wcale nie jest miłość, przynajmniej nie w dłuższej perspektywie. Najważniejszy okazuje się czynnik, o którym większość nawet by nie pomyślała.

Coraz częściej ludzie spierają się nie twarzą w twarz, lecz za pomocą komunikatorów oraz SMS-ów. Taki sposób prowadzenia kłótni nierzadko wprowadza kolejne napięcia i tylko potęguje problemy. Zjawisko to jest dziś tak powszechne, że ma nawet swoją własną nazwę: fexting.

Sny o zmarłych rodzicach potrafią być niezwykle intensywne i pojawiają się często w chwilach, gdy człowiek mierzy się z dużym napięciem. Realizm takich obrazów zaskakuje, a psychologia tłumaczy je jako naturalny proces pracy mózgu nad emocjami i wspomnieniami.

Psycholog, który zajmuje się badaniem par, doszedł do interesujących wniosków. Według jego obserwacji ludzie w najszczęśliwszych związkach mają pięć wspólnych cech. To właśnie one mogą decydować o tym, że miłość przetrwa lata.

Zdarza się, że niektóre osoby szczegółowo planują własne pogrzeby. Taka postawa budzi zaskoczenie, nierzadko też spotyka się z niezrozumieniem. I o ile wykupywanie miejsc na cmentarzach jest praktyką dość powszechną, o tyle niektórzy idą o krok dalej. Planują na przykład, jak w trakcie pogrzebu będą ubrani. Mają też preferencje dotyczące muzyki, kolorystyki, czy nawet strojów gości.

"Cieszę się, że nie mam dzieci. Za każdym razem, gdy się irytuję, podnoszę głos, zastanawiam się, czy nie przypominam mamy. Czy się w nią nie zamieniam. Gdybym miała dzieci, zniecierpliwienia i okazji było by więcej. Na szczęście, póki co, nie stałam się jeszcze złą osobą. Mam 46 lat".

W teorii pójście na pogrzeb jest dobrowolne, w praktyce większość osób się na to decyduje ze względu na relację ze zmarłą osobą lub, bo tak "wypada". O ile w przypadku dorosłych, sprawa jest dość prosta, o tyle problem pojawia się, gdy rozważamy obecność dzieci na pogrzebie.

Wspomnienia są jak fotografie w starym albumie. Niektóre ostre, pełne barw, inne ledwie widoczne, zatarte, nieosiągalne. Czasem zostaje w nas coś, co nie miało żadnego znaczenia, a znika to, co naprawdę było ważne. Jakie wydarzenia z dzieciństwa pamiętamy? Badacze przyjrzeli się temu głębiej.

Co roku 10 października obchodzimy Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego. To ważne, by o nie dbać i się na jego temat edukować. Myślisz, że wiesz na jego temat wszystko? Rozwiąż zatem nasz quiz wiedzy i zdobądź komplet punktów!

- Poszłam na wizytę, bo głupio było mi odwoływać w ostatniej chwili. Od wejścia powiedziałam, że zapisałam się dwa tygodnie temu i w zasadzie to głupio było mi odwoływać, ale już jest wszystko okej. Pani Justyna pewnie widziała już sporo takich numerów, więc z pełnym spokojem spytała mnie: "To dlaczego zapisała się pani dwa tygodnie temu?". Odpowiedziałam, że miałam bardzo ciężką zimę. A potem zaczęłam płakać. Płakałam tak 45 minut - opowiada Emilia Dłużewska, autorka książki "Jak płakać w miejscach publicznych".

Jedni na myśl o teściowej już wstawiają ciacho do piekarnika. Inni zastanawiają się, pod jakim pretekstem wybyć z domu na kilka godzin. Dlaczego niektóre relacje z "mamusiami" bywają takie trudne? Wyjaśniła to Justyna Bejmert.

Bywają teściowe, które są jak czyste złoto. A zdarzają się i takie, które najchętniej widywalibyśmy raz na kilka lat. Do tej drugiej grupy należy nasza czytelniczka Kasia, która postanowiła podzielić się swoimi przeżyciami i poprosić o poradę. "Jak tylko pierwszy raz poznałam moją przyszłą teściową, wiedziałam, że nie będzie z nią lekko" - zaczęła.

Co jest ważne przy wyborze partnera? Naukowcy są pewni: nie tylko wygląd czy charakter mają znaczenie. Okazuje się, że uczucie powiązane jest z głębszym schematem, który powtarza się w różnych krajach i kulturach. To odkrycie otworzyło nowy rozdział w badaniach nad tym, jak naprawdę działa miłość.

Wypalenie zawodowe w ostatnich latach przestaje być tematem tabu. Problem rzadko kiedy pojawia się z dnia na dzień. Zwykle jest efektem długotrwałego przeciążenia i ignorowania sygnałów ostrzegawczych. - Gdy bliscy, widząc co się ze mną dzieje, zachęcali mnie do zmiany pracy, uświadomiłam sobie, że nie mam na to nawet siły - opowiada nam 38-letnia Ewelina.

Czy można rozpoznać psychopatę po jednym geście? Naukowcy twierdzą, że tak - i nie chodzi o mimikę czy słowa. Najnowsze badania pokazują, że to, jak porusza się głowa rozmówcy, może powiedzieć więcej niż cały jego życiorys. Ten subtelny sygnał często umyka naszej uwadze.

Natężenie bzdur, hipokryzji, nieprawdziwych informacji i zwykłego szczucia w jego działaniach przez lata osiągnęło jeden z wyższych poziomów w sieci. Dlaczego łatwiej wybaczyć mu mizoginię i rasizm niż wymyśloną karierę piątoligowej celebrytki? Jak to się dzieje, że człowieka jawnie poniżającego kobiety wciąż można traktować jak gwiazdę dziennikarstwa? O Krzysztofie Stanowskim dowiedziałam się, gdy wyśmiał mój wygląd przy okazji mojego tekstu o przemocy seksualnej. Ale to tylko wierzchołek góry lodowej jego nieczystych zagrywek - pisze dziennikarka i aktywistka Maja Staśko.