rodzeństwo

W dzieciństwie przez chwilę marzyłam o bracie. Koniecznie starszym, obowiązkowo z fajnymi kolegami. Nawet go sobie wymyśliłam i sprzedawałam innym przedszkolakom opowieści o jego dokonaniach w pełnym dorosłych wyzwań świecie szkoły podstawowej. Z czasem jednak stwierdziłam, że brak rodzeństwa ma też swoje plusy. Nie za dużo, ale jakieś ma.

Zazwyczaj jestem zadowolona z siebie w roli matki, ale czasem patrzę na moją bawiącą się samotnie córkę i czuję wyrzuty sumienia. Tylko jedna sztuka. Biedna, nieparzysta jedynaczka. A ja na przykład mam siostrę...

Od jednego wymagam, drugiemu pobłażam, pierwszego stawiam na piedestale, nad drugim kręcę głową i ręce mi opadają. Jeden mnie denerwuje bardziej, drugi bardziej zachwyca. Niby kocham synów jednakowo, ale...

Dzieci - robić, posiadać, wychowywać, rozpieszczać, mieć więcej! Na początek dwoje, czyli parkę, jak papużki. I wpaść w sidła, zadziwić się, przekonać, że w życiu jest zawsze inaczej, niż myślisz.