samotność

Na półce w domu pani Wandy stoi niewielki zegarek z mewą. Przypomina jej wakacje nad morzem, spacery po plaży i ptaki zaglądające pod balkon. Dziś 91-latka rzadziej opuszcza swoje mieszkanie, ale nie przestała być ciekawa świata. - Nie można nie wychodzić, bo można wypaść z życia - mówi. Jednak dla wielu samotnych seniorów nawet krótka wycieczka bywa nieosiągalna.

W przestrzeni publicznej coraz częściej porusza się temat samotności mężczyzn. Mało jednak mówi się o tym, że kryzys bliskich relacji ma jeszcze drugie dno. W takich sytuacjach emocjonalny ciężar spada zwykle na barki partnerek, które zaczynają pełnić nie tylko rolę powierniczek, lecz także terapeutek. Jak "mankeeping" wpływa na związek? Eksperci ostrzegają przed zagrożeniami, zwracając jednocześnie uwagę na pozytywny wymiar tego zjawiska.

Cushioning to jeden z tych trendów w relacjach, które na pierwszy rzut oka wydają się niewinne, a w praktyce potrafią mocno namieszać w emocjach. Czym dokładnie jest i jak rozpoznać jego najczęstsze oznaki? Głos w sprawie zabierają psycholożka i trenerka randek.

Pytanie "jak się masz?" należy do najczęściej zadawanych na świecie. Problem w tym, że równie często słyszymy odpowiedź, która niewiele mówi o prawdziwym samopoczuciu. "W porządku", "jakoś leci", "bez zmian". Za zdawkowymi słowami ukrywamy emocje, o których nie rozmawiamy nawet z najbliższymi. I właśnie tak, w niewypowiedzianych myślach, przemilczanych problemach i automatycznych odpowiedziach, po cichu rodzi się samotność.

Kiedyś social media były jedynie dodatkiem do życia towarzyskiego, a obecnie nie można oprzeć się wrażeniu, że są jego podstawą. Dzięki nim nawiązujemy nowe znajomości i utrzymujemy stały kontakt z najbliższymi. Jednocześnie coraz częściej mówi się o powierzchownych relacjach i problemach w bezpośrednich rozmowach. Czy ta cyfrowa obecność faktycznie pomaga nam zacieśniać więzi? A może sprawia, że stają się płytsze i tracą na autentyczności? Kilka osób podzieliło się z nami swoimi spostrzeżeniami.

Samotni, choć wśród ludzi. Coraz więcej mężczyzn w Polsce zmaga się z poczuciem izolacji, napięciem w relacjach i kryzysem tożsamości. Badania i głos psycholożki pokazują, skąd bierze się to zjawisko i dlaczego stare wzorce męskości coraz częściej zawodzą.

Świąteczne przygotowania mogą wywołać wiele różnych emocji, a niektóre znaki mogą szczególnie odczuć potrzebę spokoju. Krótki dzień i zimowa aura mogą sprawić, że pojawi się refleksja nad własnymi relacjami. Warto sprawdzić, kto może przeżywać ten czas mniej radośnie.

- Ile razy w życiu każdy mężczyzna usłyszał słowa "chłopaki nie płaczą"? Jeżeli przez ileś lat mamy wzmacniane poczucie, że nie powinniśmy się odkrywać, bo to przejaw słabości, to buduje się w nas przekonanie, że jeśli sobie na to pozwolimy, zostaniemy wyśmiani, ocenieni, odrzuceni - o męskiej samotności opowiada psycholog Mirosław Brejwo.

Jaki jest najsmutniejszy dzień w roku dla singli? Niedawne badanie pokazało, że to wcale nie walentynki. Choć kojarzy się ze śmiechem i kolorowymi światłami, dla wielu osób żyjących solo ten wieczór ma zupełnie inne oblicze. Pełne pustki, refleksji i cichego smutku, którym nie chcą się z nikim dzielić.

Coraz więcej osób wybiera życie w pojedynkę, co niesie za sobą pytania o przyszłość ich majątku. Przez brak spadkobierców oraz testamentu dorobek może zostać rozdysponowany według zaskakujących zasad. Nie trafia on automatycznie do bliskich, bo tych po prostu nie ma.

"Epidemia samotności" lub "singlozy" to problem, który obserwowany jest od lat. Coraz więcej osób żyje w pojedynkę, choć nie zawsze można to uznać za świadomą decyzję. I choć dotyczy to obu płci, to w przypadku mężczyzn może prowadzić do dotkliwszych skutków.

Mąż pani Danusi zmarł dwa lata temu. Od tamtej pory 64-latka próbuje uporać się z poczuciem osamotnienia, pomagając w stowarzyszeniu mali bracia Ubogich. - Najtrudniejsza jest Wigilia i święta. W tygodniu jeszcze jest gdzie pójść. [...] W święta, jak się ogląda telewizję i widzi rodzinne spotkania, to naprawdę robi się przykro - opowiada.

"Niewidzialne dzieci" to termin coraz częściej poruszany w mediach społecznościowych. Wiąże się on z pewnymi doświadczeniami z najwcześniejszych lat życia, które mają wpływ na naszą dorosłość. Okazuje się, że niektóre cechy i zachowania, które postrzegamy jako swoje największe słabości, mogą mieć swoje źródło w dzieciństwie.

Gdy za oknem robi się szaro i zimno, wiele kobiet zaczyna skarżyć się na syndrom zimnej kołdry. Wbrew pozorom wcale nie chodzi o zbyt późno włączone ogrzewanie, tylko brak drugiej połówki i samotność.

Z badań przeprowadzonych w sierpniu 2022 roku przez Instytut Pokolenia aż 53 proc. Polaków doświadcza poczucia samotności. Gdzie znajduje się przyczyna? Eksperci zabrali głos w tej sprawie.

"Samotność i brak poczucia własnej wartości wzajemnie na siebie wpływają. Osoby, które nie akceptują siebie, mają trudności z budowaniem relacji, błędnie sądzą, że nie są ich warte, co prowadzi do jeszcze większego poczucia osamotnienia" - czytamy w książce "Oswoić samotność. Od poczucia pustki do akceptacji i bliskości" autorstwa Mirosława Brejwo. Dzięki uprzejmości Wydawnictwa Znak publikujemy jej fragment.

"Kiedy wracam z pracy, kładę się spać, bo rano muszę wstać do pracy. Moje życie to wegetacja, ale wiem, że mam to na własne życzenie. Choć życie w dużym mieście ma wiele możliwości, mnie zwyczajnie przytłacza. Czy jestem gorsza? Dbam o siebie, mam dobre wykształcenie, wynajmuję mieszkanie w fajnej dzielnicy i dobrze zarabiam" - pisze w liście do redakcji nasza czytelniczka, pani Elwira, która zastanawia się nad sensem swojego życia.

Ewa Szykulska w noc Bożego Narodzenia 2021 roku przeżyła ogromną tragedię. Jej mąż Zbigniew dostał rozległego zawału, w wyniku czego zmarł. Dwa lata wcześniej aktorka pożegnała ukochaną siostrę. Od tego czasu zmaga się z samotnością. - Nie jestem w stanie już tak bezwarunkowo kochać świata, bo mnie odtrącił - wyznała.

Jak wynika z badań instytutu Pollster, przeprowadzonego w 2023 roku na zlecenie Stowarzyszenia mali bracia Ubogich, 73 procent osiemdziesięciolatków w Polsce żyje w samotności. Ponad połowa badanych na co dzień odczuwa dojmujący brak towarzystwa, chociażby do zwykłej rozmowy. 32 proc. respondentów ankiety stwierdziło zaś, że po 80. roku życia czuli się niepotrzebni. - Chciałbym, żebyśmy na co dzień bardziej zwracali na to uwagę. I żebyśmy obudzili w sobie wrażliwość na ich sytuację - mówi nam jeden z wolontariuszy.

Rozstania nie są ani łatwe, ani przyjemne, ale czasem potrzebne. Rozejście się nawet w dość przyjaznych stosunkach budzi w nas wiele negatywnych i trudnych emocji. Zwłaszcza, gdy druga osoba zaprząta nam na co dzień myśli i nie sposób o niej zapomnieć. Co na to magia? Czy istnieją magiczne sposoby odcięcia się od swojego ex?

"Razem ze znajomymi z pracy poszliśmy do klubu. Chciałam kogoś poznać, a oni mocno mnie dopingowali. Zrobiłam się na bóstwo i w końcu podszedł do mnie facet, z którym przetańczyłam dobrą godzinę. Zaczęliśmy rozmawiać. Kiedy powiedziałam mu, czym się zajmuję, to zadrwił z mojego zawodu i szydzącym głosem zapytał, czy ja przypadkiem nie żartuję" - opowiada pani Marlena w szczerym liście do redakcji, która nie zgadza się z tym, że jej zawód jest wstydliwy. Jak wspomina, żadna praca nie hańbi, szczególnie kiedy zarabia się uczciwie.

- Urodziłam cudownego syna i poświęciłam mu całe życie. Nie myślałam, że kiedykolwiek będę tego żałować (...) Co poszło nie tak, że kiedy najbardziej go potrzebuję, zostałam sama jak palec? - pyta Maria w liście do redakcji.

Według statystyk policji w 2022 roku nawet kilkaset kobiet w Polsce padło ofiarą oszustwa "na amerykańskiego żołnierza". Pochodzący z Nigerii Chris Maxwell był jednym z mężczyzn naciągających samotne kobiety na całym świecie. Teraz pomaga demaskować oszustów.

- Co roku zmuszałam się, aby uczestniczyć w tym świątecznym cyrku i po powrocie do domu płakałam z bezsilności. Wielu zapyta, czemu w tak drastyczny sposób o tym mówię. Już tłumaczę - pisze w liście do redakcji nasza czytelniczka, która tegoroczne święta spędziła w samotności.

- Przykro mi jest, kiedy widzę, że znajomi zakładają rodziny, rodzą dzieci, podróżują i realizują się zawodowo, a mi pozostało tak naprawdę tylko to ostatnie. Wstyd się przyznać, ale żyję dla pracy. Kiedy wracam z pracy, to kładę się spać, bo rano muszę wstać do pracy. Moje życie to wegetacja, ale wiem, że sama sobie zgotowałam ten los - pisze nasza czytelniczka w szczerym liście do redakcji i przyznaje, że samotne życie "daje w kość".

- To nie jest tak, że ten człowiek zawsze żył na jakiejś jednoosobowej planecie. Ta osoba, jak każdy z nas, miała normalne życie i kiedy miała 20., 30. czy 40. lat, wcale nie budowała go w taki sposób, żeby na tzw. starość żyć w osamotnieniu. To różne sploty zdarzeń sprawiły, że obecna sytuacja tej osoby wygląda tak, a nie inaczej. (...) Dlatego powtarzamy, żeby nie oceniać tego, że ktoś jest samotny. Nikt z nas nie może dzisiaj powiedzieć, że jest na 100 proc. pewny, jak będzie wyglądało jego życie, kiedy będzie miał 80. czy 90. lat - mówi Joanna Mielczarek, dyrektorka Stowarzyszenia mali bracia Ubogich. Przyznaje, że choć jest twarda, podczas świątecznych spotkań dla seniorów, które organizuje z wolontariuszami w ramach akcji "Podaruj Wigilię", często "beczy".

Samotność w święta może być bardzo trudna. Zwłaszcza w tak ważne jak Boże Narodzenie. Boleśnie przekonuje się o tym nasza czytelniczka, która w liście do redakcji opisała swoje przeżycia i przyznała, że boi się o przyszłość.

Święta Bożego Narodzenia spędzone w towarzystwie rodziny i bliskich to marzenie wielu starszych osób. Nie wszyscy jednak mogą liczyć na jego spełnienie - dzieci wyjeżdżają z rodzinnych miejscowości, partnerzy i przyjaciele odchodzą na zawsze, sąsiedzi nie zwracają uwagi na seniorów mieszkających za ścianą. O osoby, które najbliższe święta spędzą same, upomina się Stowarzyszenie mali bracia Ubogich, które po raz kolejny organizuje akcję "Podaruj Wigilię".

Już niedługo 1 października, Międzynarodowy Dzień Osób Starszych, czyli święto każdego z nas. Dlaczego? Bo starość jest naturalnie wpisana w życie człowieka. Jak każdy etap jest ważna i cenna, jednak często towarzyszą jej różne bolączki, a najdotkliwszą z nich jest samotność. Lekarstwem na nią jest obecność drugiego człowieka, taka, jaką zapewniają między innymi wolontariusze Programu "Obecność" ze Stowarzyszenia mali braci Ubogich. Zachęcają, by na stałe wspierać ich w leczeniu seniorów z osamotnienia.

- Podczas ostatniego wspólnego wyjścia na dyskotekę stało się coś, co sprawiło, że pożegnałam się z marzeniami o wspaniałym facecie i założeniu rodziny. Kiedy tańczyłam z przemiłym, uśmiechniętym mężczyzną, z którym świetnie nam się rozmawiało, to myślałam, że coś z tego będzie. Jednak w końcu zadał mi pytanie, czym się zajmuję. Czar prysł - pisze Aleksandra w liście do redakcji, przyznając, że bardzo boi się samotności.