narzekanie

Na weselach jedni się weselą, inni zgrzytają zębami. Nie każdy bowiem jest ich fanem. Co znajduje się na szczycie najbardziej denerwujących rzeczy związanych z takimi przyjęciami? Zapytała o to specjalistka w tym temacie. A odpowiedzi - cóż - niektóre są naprawdę kontrowersyjne.

- Pewnie myślicie, że narzekanie to nasza wada na rodowa? Nieprawda, jest odwrotnie. Narzekanie to nasz skarb narodowy! - czytamy w książce "Dobro" autorstwa Danuty Nierady i Renaty Carenzo.

Będąc nieco znużoną ckliwą apoteozą dobroci, zdrowego odżywiana się i szeroko pojętej życzliwości wobec świata - przygotowałam kroplę otrzeźwiającej goryczy. Przegląd sposobów na bycie nieszczęśliwym. Ach, niektóre wydają się znajome? Doprawdy, nie sądziłam.

O życiowej dojrzałości, odpowiedzialności i fantazji. O przewadze być nad mieć i umiejętności przyznania się do błędu. O tym pisze nasza Czytelniczka.

Zima za zimna, lato za gorące, szef złośliwiec, pracownicy idioci, zarobki za niskie, dzieci/rodzice wkurzają. Na wszystko można ponarzekać, tylko - po co?

Człowieku nie irytuj się - to hasło wciąż pozostaje w mocy. Jednak jaśnie szanowna ludzkość wciąż jakaś niezadowolona i gotowa strzelić focha jak jej wifi za wolno działa. Bo powinno działać, to nasze święte i niezbywalne prawo!

Tadkowi przeszkadza właściwie wszystko - zimny kotlet, karłowata roślinność i nieinspirujący krajobraz. Maria też nie lubi polskiej rzeczywistości. Szczecińscy artyści Łona i Webber nagrali zabójczo zabawną piosenkę o wiecznym polskim narzekaniu i zrobili z niej pocztówkę dźwiękową. A ja postanowiłam poważnie sobie z nimi o tym porozmawiać.

Kobiety są z Wenus, mężczyźni z Marsa. Nasza Czytelniczka pisze co prawda z Wenus, ale chciałaby, aby więcej kobiet przyswoiło sobie męskie cechy. Nas po lekturze naszła chęć na wycieczkę na jakąś odleglejsza planetę.

Anonimowe narzekanie i negowanie wszystkiego pod osłoną anonimowego nicka na forach internetowych - to pasja wielu osób. Nasz Czytelnik sugeruje, że jest to wręcz nowa rasa ludzka.

Lubię sobie czasem ponarzekać. Że coś mi nie pasuje w czymś i tak od narzekania dochodzę sobie gładko do rozwiązania problemu. Naprawdę uważam, że wypowiedzenie swoich wątów do rzeczywistości, przekucie ich w rozmowę może prowadzić do świetnych wniosków. Ale ostatnio uderzyło mnie, że ludzie narzekają bezcelowo. I na dodatek w duchu hejtu.