fotografia

Jest wiosna, druga połowa lat siedemdziesiątych XX wieku. Kwitną już jabłonie i wszystkie drzewa z zapałem wypuszczają kolejne pokolenia młodych pąków. Jest pięknie, wtedy zaczynam widzieć świat po raz pierwszy. Mam pewnie około miesiąca i moje oczy powoli uczą się akomodacji. Mama często stawia wózek pod czereśnią. Ten widok sprawia że jestem spokojna i zaintrygowana.

Może i smartfony zatruwają niektórym życie, ale ja z całą pewnością do takich osób nie należę. Skoro już żyję w internecie, to smartfon pomaga mi z tego życia czerpać mnóstwo uciechy. O aplikacjach, które ułatwiają mi podróżowanie już mówiłam, ale nie wspomniałam o tej, która łatwo pozwala mi się dzielić chwilami zamrożonymi w kadrze.

"Tak, znam Frotę", ktoś ze znajomych kiedyś przygotował takie przypinki. Prawda jest taka, że jeśli pracujesz "w muzyce" i jeździsz relacjonować lub fotografować występy artystów światowych i tych całkiem lokalnych, prędzej czy później spotykasz ją: Joannę Kurkowską. Była jedną z pierwszych kobiet zajmujących się wyłącznie fotografią koncertową. Czy to było dla niej wyzwanie? O tym i o innych sprawach postanowiłam z nią wreszcie porozmawiać oficjalnie.