dojrzałość

Dojrzałość to moment, w którym warto działać świadomie. Dieta i ruch to jedno, ale suplementacja bywa brakującym ogniwem. Jakie witaminy powinno się brać po 50. roku życia, by zadbać o pamięć, odporność i kości? Odpowiedź kryje się w potrzebach organizmu, a nie w krzykliwych reklamach i polecajkach.

Dorota Peretiatkowicz i Katarzyna Krzywicka-Zdunek, badaczki prowadzące instagramowy profil socjolozki.pl, postanowiły sprawdzić, co według Polek i Polaków wypada osobom po pięćdziesiątce i podzieliły się wnioskami ze swoich badań. Kwestia dotycząca randkowania może Was zaskoczyć.

Kobiety w dojrzałym wieku wciąż są aktywne seksualnie, choć wiele z nich niechętnie o tym mówi. Określa się je mianem "WHIP". Co oznacza ten skrót? O seksualności kobiet po pięćdziesiątce opowiedział seksuolog Andrzej Gryżewski w rozmowie z "Twoim stylem".

Metamorfozy, dające spektakularny efekt wzbudzają zainteresowanie wielu internautów. Podobnie było w przypadku pewnej 65-latki, która postanowiła wziąć udział w makijażowej przemianie. Okazała się ona hitem.

Iwona Pavlović i Wojciech Oświęcimski na dobre zakochali się w sobie podczas górskiej wycieczki. Na ślubnym kobiercu stanęli w 2009 roku. Para od 13 lat tworzą szczęśliwy związek i codziennie udowadnia, że dojrzała miłość może być piękna.

Doświadczone, pewniejsze siebie, pozbawione złudzeń, cieszące się chwilą, ale i czujące nieubłagany upływ czasu. Takie są kobiety po czterdziestce, którym fotografka Iza Faber oddała głos i miejsce przed obiektywem. Mają za sobą rozwody, choroby i wiele rozczarowań, ale żadnej nie brakuje siły i chęci do zawalczenia o siebie.

"Po czterdziestce jest najlepiej!", "Zobaczysz, będzie super!". Takie słowa słyszałam tuż przed i po moich czterdziestych urodzinach. Żadna ze znajomych nie powiedziała, że chciałaby mieć znowu dwadzieścia albo trzydzieści lat. Widać czterdziestka ma w sobie jakąś magię.

Lubimy polegać na innych - rodzicach, przyjaciołach, partnerach. Dorosłość oznacza jednak, że potrafimy wziąć życie we własne ręce i nie potrzebujemy wsparcia. Ta przypowieść uświadamia, jak ważna jest niezależność.

Piętnaście lat temu obgryzałam nerwowo ołówek, przygotowując się do matury. Z dzisiejszej perspektywy mam ochotę wziąć tamtą siebie za rękę i powiedzieć, że nie wszystkim trzeba się aż tak przejmować.

Ponieważ w tym roku obchodzę te ponoć najtrudniejsze urodziny zastanowiłam się, co mogłabym poradzić samej sobie o dwie dekady młodszej? I nie tylko sobie.

Zdarzają się sytuacje, gdy przydaje się dobra wymówka: wiarygodna i uniwersalna. Gdy jednak chcemy się wymigać przed zaproszeniem od mamy, to czy lepiej zasłaniać się chorobą, czy postawić na szczerość?

Zdarzają się sytuacje, gdy przydaje się dobra wymówka: wiarygodna i uniwersalna. Gdy jednak chcemy się wymigać przed zaproszeniem od mamy, to czy lepiej zasłaniać się chorobą, czy postawić na szczerość?

Pamiętam dwójkę znajomych z liceum. Kiedy wszyscy mówiliśmy o swoich raczej młodych rodzicielach per "moi starzy", w ich ustach było to określenie boleśnie dosłowne. Jak to w takim razie jest z tymi późno urodzonymi dziećmi?

Może to zaklinanie rzeczywistości i próba jej racjonalizowania, ale nie jestem przesadną fascynatką młodości. Mimo pojawiających się zmarszczek, walki z siwiejącymi włosami i mniejszej odporności na alkohol. Bo gdy chcę porozmawiać z kimś mądrzejszym, zazwyczaj szukam kogoś starszego.

Ile było w naszym życiu zdań, które były potrzebne codziennie lub dość często, wypowiadaliśmy je nieomalże automatycznie - do momentu, kiedy nagle przestały się przydawać? Ile z nich chcielibyśmy znowu włączyć do swojego wokabularza?

Kiedy jesteś dzieckiem, czy nastolatką, rodzice wydają ci się mieszkańcami innej planety. Zrozumienie dla ich zachowań i potrzeb przychodzi z wiekiem - zwłaszcza gdy też jesteś rodzicem!

Nasza Czytelniczka zadumała się nad losem swoim i swoich koleżanek. Wszystkie dobijają do czterdziestki, ale różni je sytuacja życiowa. Czy mąż i dzieci sprawiają, że jesteśmy przedwcześnie zrzędami? A brak rodziny, że zachowujemy się jak infantylne nastolatki?

Wstępniak z ostatnich "WO" podziałał na mnie jak masaż serca. Dojrzałość to słowo-zmora, które straszy mnie od lat. A za nim chyłkiem podąża widmo garsonki, wąsa, niekumania żartów i ostatecznej utraty fajności. A ja chcę być fajna aż do śmierci przecież. Zaraz: co?