dom

Każdy z nas ma je u siebie w domu. Trzymamy, bo jeszcze mogą się przydać albo mieliśmy jakiś mistrzowski plan wykorzystania ich, ale nie bardzo już pamiętamy jaki. Oto skryci zaśmiecacze - rzeczy, które spokojnie możecie wyrzucić lub oddać - choćby dziś.

Niby nikomu do niczego nie są potrzebne, a jednak bez nich mieszkanie wygląda jak bezduszna i nieludzka przestrzeń z salonu meblowego. Bibeloty i figurki, zwane też durnostojkami, rzeczy nie mające żadnej funkcji poza wyglądaniem. Pytanie, czy faktycznie takie one durne?

Remontuję, maluję, urządzam, nie potrafię wyrzucać i jestem zboczona na punkcie starych mebli i przedmiotów. Poluję na nie w internecie i daję drugie życie przywleczonym ze śmietnika. I wszystkim to bardzo polecam!

Jesteś cyborgiem i masz podzielną uwagę - powiedziała do mnie Miss Olgu, przy okazji rozmowy na zupełnie inny temat. A ja zdziwiłam się bardzo i szczerze. Mając bowiem wrodzoną i nieuleczalną skłonność do kokieterii - całkiem serio i bez krygowania uważam się za paskudnego lenia i marnowacza czasu.

Zastanawiamy się nad tym od dawna, najintensywniej od czasu, gdy życie zmusiło nas do zakupu mieszkania. Jak to jest z tą wyprowadzką pod miasto - czy te tak zwane plusy dodatnie są w stanie przyćmić wszystkie "plusy ujemne"?

Koty są podłe, wyrachowane, nieobliczalne, złośliwe i złe. Kłamią, kombinują, obserwują, wyciągają wnioski. Nigdy nie możesz być pewien, czy ich uczucie do ciebie jest trwałe i czy na pewno do ciebie. Są egoistyczne, wygodnickie, cyniczne i kradną szynkę. Uwielbiam koty. Chyba. Czasem. Zdecydowanie tak. Nie wiem.

Podobno sąsiedzi to prawdziwy skarb. A co jeśli nie? Jeśli tak bardzo, bardzo NIE?!

Rączka, Aleksandra i Kasia wspominały już w swoich tekstach, na co mężczyzna powinien zwracać uwagę, żeby nie odrzucał nas swoim wyglądem i zachowaniem. Z dziewczynami przybijam piątkę w tej sprawie. Chciałabym poruszyć jednak jeszcze jedną kwestię, a mianowicie jaki mężczyzna powoduje u mnie i u większości moich znajomych odruch wymiotny.

Wiem jak jest. Mieszkania remontuje się latami, wyposażenie zbiera się jeszcze dłużej. Sama zgrzytam zębami gdy przechodzę przez przedpokój cały w boazerii. Wiecie, trzypokojowe mieszkanie w trzydziestoletnim bloku. Nie, nie jest nasze. Dwa lata temu zrobiliśmy biznes życia - dosłownie, bo spłacać go będziemy do wesołej starości - kupiliśmy małe mieszkanko teściowej w zamian za te trzy pokoje. Chciałabym, żeby było ładniej, ale cały hajs znów wydaliśmy na inne rzeczy.