kompleksy

Dużo się mówi o braku akceptacji dla swojego wyglądu, o tym, że często czujemy się źle we własnym ciele. A co, jeśli kogoś uwiera najbardziej coś, co jest istotną składową tożsamości? Czytelniczka pisze o tym, jak bardzo nie znosiła swojego imienia.

Czytelniczka dzieli się refleksją: czy w zalewie retuszowanych obrazów niedoścignionych piękności da się zachować pewność siebie i wysokie poczucie własnej wartości?

Bloger pisze, że współczuje otyłym. Zgodnie z zasadą stołu i nożyc, pojawia się zjadliwa odpowiedź blogerki. A ja się zastanawiam: po cholerę takie tematy wałkować i kłócić się w internetach? Nie szkoda wam czasu i nerwów?

Z nadzwyczajną łatwością wszelkie złe czyny przypisujemy osobom zakompleksionym. Złośliwość, czepliwość, rozgoryczenie, frustrację, trolling, hejterstwo i kto wie, może nawet niekorzystne zmiany klimatyczne. Nie zgadzam się z tym. Zło przypisujmy ludziom złym, głupotę głupim, a kompleksów proszę nie potępiać w czambuł. Spieszę wyjaśnić, dlaczego niekiedy je doceniam.

Nigdy dość analiz charakterów. Zwłaszcza gdy opierają się na bardzo powierzchownych (i to dosłownie) wytycznych. Przed Wami list dziewczyny, która ma dość. Udowadnia nam i Wam, że powierzchowne oceny zostawiają niepowierzchowne rany. Przy okazji - często pytacie nas, dlaczego publikujemy kontrowersyjne wypowiedzi. Odpowiadamy - właśnie dlatego, że takie są.

Patrzymy na atrakcyjną kobietę w świetnych ciuchach, a potem na swoje zdarte czubki butów i modlimy się w duchu, bo miała choć oczko w pończochach? Może rzeczywistość najpiękniejszych wcale nie jest taka różowa? Nasza Czytelniczka opowiada historię swojej siostry.

Z uwagą przeczytałam list naszej czytelniczki o tym, jak niszczące potrafią być kompleksy. Oto mój sposób. NA MNIE DZIAŁA. Co robię, gdy siada mi samoocena? Oglądam swoje zdjęcia z przeszłości. I choć powoli zbliżam się do 40., to za każdym razem, gdy widzę siebie na fotografiach sprzed lat, stwierdzam, że może młodsza nie będę, za to ładniej wyglądać mogę z łatwością.

Niezależnie od dobrego wyglądu i wszelakich walorów, każdy ma czasem chwilę zwątpienia w siebie. Jednak gdy myślenie o własnych (choćby wyimaginowanych) wadach staje się codziennością, to już naprawdę spory problem. O tym właśnie napisała nasza Czytelniczka, która liczy na Wasze wsparcie i pomoc. Czy istnieje recepta na pozbycie się kompleksów?

W nawiązaniu do tekstu Aleksandry - to wszystko nie jest takie proste. Najładniejsze dziewczyny często najbardziej się zadręczają swoimi defektami. Nie pomaga stwierdzenie "to co inni mają powiedzieć?" Co mnie obchodzą inni. Nie jestem innymi. Jestem sobą i wiem, że jestem gruba i brzydka. Patrzenie przez pryzmat wyglądu jest tak silne, że niemal każdy na pytania "jaka ona jest?" odpowiada w pierwszej kolejności "ładna i..." albo "nie specjalnie urodziwa, ale...". A kompleksy, są rzeczą zupełnie irracjonalną.

Za duży nos, worki pod oczami, trądzik? Dobry makijaż i kilka trików pomoże zatuszować te niedoskonałości i pożegnać się z największymi kompleksami większości z nas.

Po udanej rozmowie kwalifikacyjnej nie dostałaś pracy? Może to wina tego, że nie jesteś wystarczająco ładna? Brzydcy są dyskryminowani na rynku pracy, mniej zarabiają, rzadziej awansują, dostają gorsze kredyty. Lookizm, atrakcjonizm czyli dyskryminację ze względu na wygląd uważa się dzisiaj za takie samo zachowanie co np. rasizm czy nacjonalizm.