miasto

Dorośli ludzie nie powinni mieszkać ze swoimi rodzicami. Nawet jeśli mają dobre relacje, to stają się one po prostu zbyt partnerskie, gdzie zaczynacie polegać na sobie nawzajem, jak na swoim partnerze. Wymieniacie się obowiązkami typu gotowanie czy prace w ogródku. Codziennie zdajecie sobie relacje z całego dnia itp., a takie rzeczy powinno się dzielić ze swoim partnerem, a rodzicem - pisze Alicja w liście, nadesłanym do naszej redakcji.

Uber jest dobry, bo jest dobry i tani. Jednak niekoniecznie jest to dobra praca. Podpowiemy wam, jak ułatwić życie ludziom, którzy ją wykonują. Wykreślcie więc kilka punktów z poniższej listy.

Niemcy wymyślili, jak wyeliminować z mieszaniny miejskich aromatów fetor obsikanego muru. U nas walka z obszczymurami idzie jeszcze powoli, ale może ten pomysł wart jest przeniesienia na nasz mur i grunt?

Z okazji 60. urodzin Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie oglądamy archiwalne zdjęcia i rozmawiamy z Beatą Chomatowską, autorką książki "Pałac. Biografia intymna" - o tym jakie uczucia oraz skojarzenia budzi ten budynek.

Uwielbiam jeździć rowerem po mieście. Jednak coraz częściej sarkam pod nosem. Już nawet nie denerwuję się na ludzi, którzy beztrosko wchodzą na ścieżki rowerowe, ani na kierowców, którzy próbują mnie zabić, ale na innych użytkowników jednośladów.

Obawiałam się hałasów, złych woni, niemiłych sąsiadów, tego wszystkiego, co mnie - niemieszkającej nigdy wcześniej w takim "prawdziwym" bloku - z tym blokowym życiem się kojarzyło. Jakże się myliłam!

Mieszkam na ogrodzonym osiedlu. Moimi sąsiadami są ludzie z awansu społecznego, straszni mieszczanie i drobny prekariat. Czy wysokie płoty, furtki na karty chipowe i wąsaci ochroniarze wciąż są obciachowi? A może leniwe lemingowo uczy otwartości na innych, pokory i tolerancji?

Kropka, kreska, kropka kreska, fotografia blokowiska. W niedzielę prowadziłam warsztaty rysunkowe dla dzieci w ramach akcji ?Warszawa czyta?. Było to bardzo pouczające doświadczenie.

Drobne i niespodziewane uprzejmości ze strony obcych ludzi - to może być metoda na przetrwanie w miejskiej dżungli. Mnie idea "Random Acts of Kindness" porwała i zachęciła, by się przyłączyć!

Wszędzie daleko, koleżanki żyją jakby w innej strefie czasowej a dzieci... czy już zawsze będę ich szoferem? - Czytelniczka opowiada o trudach, których nie przewidziała wyprowadzając się na wymarzoną wieś.

Jadanie ?na mieście? przez wiele osób wciąż jeszcze bywa postrzegane jako zbytnia rozrzutność. Dla nas jest czymś więcej niż tylko dostarczaniem organizmowi składników odżywczych - to przyjemność, przygoda, czasem konieczność, a niekiedy też... oszczędność.

Dane o usuwanych drzewach są przerażające: 13 tys. w zeszłym roku w Krakowie, średnio 25 tys. co roku w Warszawie. Jednocześnie Polska ma najbardziej zanieczyszczone powietrze w Unii Europejskiej i co roku z tego powodu umiera 45 tys. ludzi! Gdzie tu logika?

Katowice nie kojarzą się z atrakcją turystyczną. Niesłusznie! Postanowiłam spojrzeć na to bliskie mi miasto okiem turysty: ruszyłam trasami, których wcześniej nie miałam okazji wydeptać i obejrzałam z bliska budynki, które najczęściej mijam w pośpiechu. Będę tam wracać!

Gdybym kiedykolwiek kandydowała na stanowisko prezydenta, pamiętajcie, by na mnie nie głosować. Bo na początek zamknęłabym centra dużych miast dla ruchu samochodowego. Ale nie tylko ja tak mam - z Hamburga w ciągu 20 lat mają zniknąć samochody.

Widok zapiera dech w piersiach. Panorama Warszawy ze szczytu najwyższego biurowca dawnych zakładów chemicznych Foton jest przepiękna. Stoimy tu we troje. Ja, Filip Chlebda - miłośnik urbeksu, od pewnego czasu także jeden z członków ekipy programu telewizyjnego poświęconego odkrywaniu historii współczesnych pustostanów. No i Jacek Podemski - przewodnik, miłośnik fortyfikacji, chiropterolog amator. To on prowadzi nowy program ?Wstęp wzbroniony" w TVN Turbo.

Czy jak koza ma gorące rogi, to znaczy, że jest chora? Czy obsługi kozy karpackiej można nauczyć się z internetu? Justyna Prus-Wojciechowska rozmawia o tym z Jolą Jasińską, która porzuciła miejskie życie, by założyć w górach nowy dom, w którym najważniejsi lokatorzy to stadko kóz. Jola prowadzi małą agroturystykę dla gości, którym nie przeszkadza, że koza rozkłada się na ich kocyku i pcha się na kolana.

"Mam w dupie małe miasteczka" - krzyczy, cytując poetę, autorka dzisiejszego artykułu-pieśni na cześć stolic(y).

Mody na jedzenie zmieniają się sezonowo. W tegorocznej kolekcji przybyło kilka nowych smaków, między innymi curry z food-trucka Curry Godne. Czy hinduskie żarcie podbije nasze podniebienia, tak jak hambuksy?

"Jest coś oszałamiającego w zobaczeniu drzewa wyrastającego ze środka łóżka hotelowego lub wielkich połaci tapety malowniczo zwisających ze ścian na porośniętą mchem podłogę. To zaglądanie za kulisy otaczającego świata przez dziurkę od klucza?. Urbex. Zabawa dla miejskich eksploratorów. Słowo, które budzi dreszcz lub wątpliwości.

Oburzamy się się na właścicieli psów, którzy nie sprzątają po swoich pupilach. A co z rodzicami, którzy robią z parków i lasków szalet publiczny dla swoich pociech? Z takim pytaniem napisała oburzona Czytelniczka.

Nasza Czytelniczka, zawiedziona nieprzyjaznym przyjęciem, jakie zgotowała jej Warszawa, postanowiła napisać o swoich przeżyciach do Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy. W oczekiwaniu na odpowiedź, dzieli się z nami swoim listem. "Myślę, że warto zainteresować się tematem barier architektonicznych, bo w XXI wieku to wstyd dla stolicy Polski" - pisze. I nie sposób się z nią nie zgodzić.

Nie robię tego często, ale czasem zdarza się sytuacja i muszę... Muszę dokonać rzeczy na miarę supermamy, czyli wrzucić progeniturę do wózka i zabrać do MIASTA, aby pozałatwiać sprawy.

W tym mieście łatwiej o ścieżkę amfetaminy niż ścieżkę rowerową - tak zaczyna swój list nasza Czytelniczka Ewa. I opisuje realia codziennego przemieszczania się rowerem, autobusem...

Zastanawiamy się nad tym od dawna, najintensywniej od czasu, gdy życie zmusiło nas do zakupu mieszkania. Jak to jest z tą wyprowadzką pod miasto - czy te tak zwane plusy dodatnie są w stanie przyćmić wszystkie "plusy ujemne"?

Jakiś czas temu pisałam o swoim pracoholizmie. No ale koniec: kobyłka u płota - nawet ja uznałam, że należy mi się parodniowy urlop. Taki od wszystkiego: pracy, obowiązków i dzieci.

Wczoraj na fanpejdżu jednego z najfajniejszych serwisów o street arcie - Puszki - napisano o tym, że marka Frugo zasłoniła swoją reklamą jedno z dzieł sztuki w nieformalnej galerii w Warszawie. W przeciwieństwie do innych fanów street artu, wcale się jednak nie zbulwersowałam...

Akcja "Warszawa - tu się nie śpi" nie spędza mi może snu z powiek, ale wrażenie na mnie jednak robi. I to niekoniecznie pozytywne. Jak zwykle rzecz rozbija się nie o samą ideę, a o próby jej realizacji i frapująco idiotyczną argumentację.

Z artykułu w Dzienniku dowiedziałam się, że moje miasto ma zaledwie 600 tysięcy mieszkańców. I wierzę w to bez zastrzeżeń. Bo cała reszta to nie mieszkańcy, tylko warstwa moralnego brudu zaścielająca miasto.

Jak dziwnie by to nie brzmiało - nie lubimy wyjeżdżać w długi weekend z miasta. Robi to większość ludzi. Znaczy to tyle, że jest ich pełno na drogach, w autobusach, pociągach i samolotach. Ale w mieście nie. I dobrze! Wreszcie można zrobić to, na co nigdy nie miało się czasu. Z dziećmi oczywiście.