Kto przeglądał kiedykolwiek oferty sklepów z półproduktami kosmetycznymi, ten na pewno spotkał się z nazwą "hydrolaty". Co się pod nią kryje?

Niektóre miały 14 lat, starsze - po dwadzieścia kilka. Były sanitariuszkami, kucharkami i łączniczkami, ale też snajperkami i minerkami. Podczas powstania warszawskiego walczyły, zawierały przyjaźnie na zawsze, zakochiwały się, wychodziły za mąż. Zadbane choć nie przejmowały się tym, że często były brudne, osmolone od wybuchu bomb. Same nie wiedzą, czy w takich warunkach chłopcy potrafili docenić ich urodę. Kobiety z powstania warszawskiego.

Co otrzymamy z wymieszania "Teorii Wielkiego Podrywu", "The Office" i "Social Network"? Nie wiem, ale mam dobre przeczucia, że nawet nie kojarząc nazwisk "Wszystkich świętych od internetów" i nie znając rozwinięcia skrótu HTML* możecie dobrze się bawić, oglądając najnowszy serial HBO.

Nasza Czytelniczka nie może się nadziwić, że w tekście o codziennych nieuprzejmościach nie znalazło się nawet słowo o zachowaniach podczas zakupów. Postanowiła zatem uzupełnić tę lukę.

Świat oszalał na punkcie Kate Middleton (ups, przepraszam, księżnej Catherine). Media piszą, że to nowa ikona mody, macierzyństwa, kobiecości. Wszystko co najlepsze, to ona. Piękna i wspaniała. I takiego wspaniałego męża ma, Williama (trochę łysy, ale co tam). Prawie króla. Podobno każda kobieta chce być jak ona, bo przecież życie ma zupełnie jak z bajki. Aha. Uważajcie, żeby to nie była bajka braci Grimm czy innego Andersena.

Święta, święta i po świętach. Zanim poczułam, że są święta, te już się skończyły. Nie wiem, czy jest mi z tego powodu jakoś specjalnie smutno. Mam raczej wrażenie, że czas mi gdzieś ucieka.

Nowy odcinek, nowe materiały - trwalsze, lepsze i mniej widoczne Tak się bowiem złożyło, że w ostatnich dniach najwięcej pokazywano właśnie takich odkryć. Na szczęście będzie też kilka słów o kryształach, a także o kwantach, teleportacji i rekordach, bo czemu nie?

Zabawka to zabawka, powinna sprawić dziecku przyjemności i nie ma co dorabiać do tego ideologii. Ale tak po cichu przyznajcie - fajnie jak taki pluszak, czy klocek "mimochodem" nauczy czegoś malucha, tym samym zdejmując z nas choć część obowiązku przekazywania potomstwu wiedzy?

Nigdy nie miałam specjalnych aspiracji artystycznych. Wiadomo, za młodu pisało się wiersze (pewnie kiepskie, boję się zajrzeć do tych starych notatników), ale nigdy nie przypuszczałam, że ?coś mojego? trafi kiedyś do galerii sztuki współczesnej. No ale stało się, mogę umierać.

Otworzyliście się kiedyś przed zupełnie obcą osobą? Opowiedzieliście o rzeczach, o których normalnie wolelibyście pomilczeć? Do redakcji przyszedł list, w którym Czytelniczka zwierzyła się z pewnej słabości. A mianowicie z ciekawości wobec innych ludzi. A przy okazji dziękuje pewnej kobiecie, która przysiadła się do niej na ławce.

Każdy z nas ma je u siebie w domu. Trzymamy, bo jeszcze mogą się przydać albo mieliśmy jakiś mistrzowski plan wykorzystania ich, ale nie bardzo już pamiętamy jaki. Oto skryci zaśmiecacze - rzeczy, które spokojnie możecie wyrzucić lub oddać - choćby dziś.

Lubicie horrory? Mam dla Was świetną lekturę. Najpierw was wciągnie, potem przerazi, zmrozi krew w żyłach i przyprawi o zawroty głowy albo nauczy czegoś o planowaniu wydatków i zarządzaniu własnymi oszczędnościami. Coś w sam raz na wielki finał corocznej PIT-owej odysei.

Mityczna zawartość kobiecej torebki: przedmioty, które w niej ponoć widziano są nieraz zastanawiające. Baba z dziadem, kosmiczny prom, kwarki i skwarki. Postanowiłyśmy sprawdzić, co według mężczyzn drzemie w kobiecych torbach, torbiszczach, torebuniach...

Czy foch to "nasza broń kobieca"? Czy powielamy te same błędy, co nasze matki i babki? Po co kobietom inne kobiety? O tym wszystkim mówi mi Ania Kapczyńska, autorka sztuki "Strzelić focha", związana z poznańskim teatrem Mplusm.

Nie przypuszczałyśmy, że list Nie-emigrantki tak wzburzy krew w niektórych Czytelnikach. Kolejna Czytelniczka pisze do nas w jego sprawie. Czy znajdzie się ktoś, kto zdeklarowaną przeciwniczkę emigracji weźmie w obronę?

Irytują nas z wielu powodów. Chcielibyśmy ich nie zauważać, ale zwyczajnie się nie da. Zlewają się trochę z tłem, ale dają się wyczuć - trudno powiedzieć ilu ich jest, niełatwo to zbadać i policzyć. Prawdopodobnie kilkaset tysięcy osób w Polsce, które nas drażnią i irytują. Dlaczego?

Do śmierci? Do osiągnięcia wieku "statecznego"? Dopóki jesteśmy zdrowi? Kiedy należy przestać gonić za przyjemnością i "folgować sobie"? Oto trzy inspirujące historie o radości życia. Na przekór śmierci.

Napisała do nas Czytelniczka, której udało się wyrwać z toksycznej pracy. Opowiada swoją historię, ale i radzi, co można robić, jak się bronić, gdy padnie się ofiarą mobbingu.

Trafiłam wczoraj na artykuł opublikowany przez Huffington Post, traktujący o dwunastu wyjątkowo niegrzecznych zachowaniach, które w naszych czasach stały się normą. Spróbuję zatem zrobić mały rachunek sumienia i podzielić się własnymi obserwacjami.

Kto mieszka w internecie, ten prędzej czy później spotka jakiegoś hejtera. Jeśli kiedykolwiek mieliście wrażenie, że to nie są normalne osoby - możecie mieć rację. Tego dowodzą najnowsze badania!

Nowy trend w świadomym rodzicielstwie! Na razie głównie w zachodnich serwisach parentingowych, u nas nieśmiało jeszcze, na blogach, kwitnie nowa myśl: a co jeśli wychowujemy nasze dzieci ZA BARDZO? I hodujemy pokolenie osób niesamodzielnych?

Poniższe propozycje polecam nie tyle wyrodnym, co zmęczonym rodzicom, takim, którym wyczerpały się zasoby kreatywności do samodzielnego wymyślania kolejnych zabaw oraz brak im już sił do poszukiwań odpowiedzi na najdziwniejsze pytania.

Tęsknota za utraconą młodością, czy dekadencja dorosłości? Toast za spektakularne sukcesy, czy opijanie zmarnowanych szans? Czy szalone trzydziestki naszego pokolenia to dowód na to, że choć byliśmy przyszłością, ktoś nam ją ukradł sprzed nosa?

Idealne matki, doskonałe partnerki, ikony stylu. Świeciły przykładem w kraju, zawstydzały kobiety zza żelaznej kurtyny, po latach zaś pokazały, że są jedynie ludźmi, podobnie jak ich mężowe. Kto taki? Żony astronautów z NASA.

Tak jasne, że aż niewidoczne, czy może ciemne, krzaczaste, zrośnięte jak u wilkołaka (lub Fridy Kahlo). Mówi się, że są ramą twarzy. Brwi. Czy już odkryłaś, że je masz?

Nasz Czytelnik, nieco wzburzony argumentacją Nie-emigrantki, postanowił rozprawić się z jej teoriami.

Praca za biurkiem dostarcza wielu niezapomnianych wrażeń oraz dodatkowych kilogramów. Przekonałam się o tym na własnej skórze. Czy da się przezwyciężyć zło występujące pod postacią poduszek z tłuszczu i zmian w kręgosłupie? Oczywiście, nawet jeśli popełnia się pracę biurową.

Na pomysł pluszaków w formie ludzkich organów i narządów, Agnieszka Nieradka wpadła na studiach. Kupiła maszynę, na kartkach papieru zaczęła uczyć się szycia, a trzy miesiące później wystartowała z firmą pluszektorium.pl. Miała 23 lata. Dziś jej wesołe serca, zmęczone wątroby, złe jelita i wykończone macice można spotkać zarówno w lekarskich gabinetach, jak i prywatnych domach.

Są takie zabiegi pielęgnacyjne, o których wiadomo, że warto je robić, ale i tak ich unikamy z różnych powodów: z lenistwa, z braku cierpliwości, z braku czasu. Ja do takich zabiegów zaliczałam robienie maseczek na twarz. Aż do czasu spotkania z czerwoną glinką.

Oto Rafał Mikołajczyk. Szybko jeździ na handbike'u i ostro walczy o punkty, gdy gra w rugby. Jest w kadrze narodowej i trenuje, aby wziąć udział w paraolimpiadzie. Poza tym jest typowym facetem, który poproszony o popilnowanie torebki, kładzie ją na stoliku i odwraca się do niej plecami.