pop

Brodaty facet w sukience zdominował media w ten weekend. Wygląda na to, że nikt nie jest w stanie uniknąć śmierci, podatków i - przez kilka dni w roku - komentarzy na temat Eurowizji.

Już prawie połowa miesiąca, więc pora wrócić wreszcie z (mentalnej) majówki i wziąć się za poważne, odpowiedzialne zadania. Na przykład wybrać nam jakąś fajną książkę, którą wspólnie przeczytamy i omówimy.

Rozpoczynający się dzisiaj w Warszawie i Wrocławiu festiwal Planete+ Doc to dziesiątki świetnych dokumentów z całego świata - ja wybrałam trzy, które zainteresowały mnie szczególnie, bo każdy ukazuje kobiecość z nieco innej perspektywy.

Pani pisarz, podróżnik, łowca (prawdy, przygód, fotografii) napisała, że "każda rzecz, którą wkładasz do twojego organizmu, wywiera na niego wpływ? - czy w takim razie warto faszerować umysł papką pełną błędów logicznych i szkodliwych bzdur?

To pewnie jeden z objawów starzenia się (tfu! dojrzewania!), ale nostalgia towarzyszy nam ostatnio często - wraca echem w tekstach, rozmowach, lekturach, coraz najtrętniej powtarzanych "a pamiętasz?". Jeszcze chwila i będziemy mówić: "a za naszych czasów..." Bo za naszych czasów było lepiej, prawda? A na pewno inaczej.

Pierwszy odcinek najpopularniejszego sitcomu wszech czasów obejrzeliśmy, gdy Whitney Houston śpiewała "I Will Always Love You", a John Travolta i Uma Thurman tańczyli rock'n'rolla w "Pulp Fiction". Za to ostatni wyemitowano, gdy pierwsi użytkownicy zapisali się na Facebooka, naiwni po raz drugi wybrali George'a W. Busha na prezydenta, zaś analitycy z Wall Street jeszcze nie śnili o kryzysie. Czy dekada naiwnego dobrobytu byłaby równie naiwna bez Rossa i Rachel?

Conchita Wurst, jedna z uczestniczek tegorocznej Eurowizji, wzbudziła nietypowe dla tego nudnego festiwalu kontrowersje. Największe od czasu występu Dany International w każdym razie.

Pogardzanie telewizją jako podrzędną formą rozrywki jest w modzie - dowodzi nasz Czytelnik. Ale deklarowana niechęć do tego medium nie przekłada się na wzrost popularności bardziej wysublimowanych form obcowania z kulturą, sztuką i publicystyką. Kto by przypuszczał...

"May the 4th be with you" - dziś świętowany przez fanów "Dzień Gwiezdnych Wojen". Przyłączamy się do celebry zaczynając oczywiście od najbardziej wstrząsających wiadomości ubiegłego tygodnia: znamy obsadę i (niewyraźny) zarys fabuły "Gwiezdnych wojen: Części VII"!

Amira jest dość stara jak na pannę młodą - ma już dwadzieścia lat. Na szczęście jej ojcu udało się znaleźć rodzinę skłonną przyjąć ją do siebie. Małżeństwo zostało dobrze zaaranżowane, a młodszy o osiem lat wybranek sprawia wrażenie całkiem zakochanego w swojej partnerce. Nic nie zwiastuje nadchodzących problemów.

Chciałabym opowiedzieć Wam o pięciu filmach, do których mogę wracać non stop i które chyba nigdy mi się nie znudzą. Niektóre z tych filmów należą do kanonu kinematografii, a niektóre są, hmm... delikatnie mówiąc, kiczowate. Ale tak to już jest z miłością, jest ona po prostu nieracjonalna.

Proszki, które spiorą zdradę, samochody, które wywiozą poza horyzont nudy, ubezpieczenia, które zagwarantują życie doczesne w luksusie i życie wieczne w świętym spokoju. Grillująca klasa średnia przegląda się w reklamach jak w lustrach z gabinetów osobliwości. A może bez nich w ogóle nie wiedziałaby, czego warto chcieć i co trzeba mieć?

Co otrzymamy z wymieszania "Teorii Wielkiego Podrywu", "The Office" i "Social Network"? Nie wiem, ale mam dobre przeczucia, że nawet nie kojarząc nazwisk "Wszystkich świętych od internetów" i nie znając rozwinięcia skrótu HTML* możecie dobrze się bawić, oglądając najnowszy serial HBO.

Nowy odcinek, nowe materiały - trwalsze, lepsze i mniej widoczne Tak się bowiem złożyło, że w ostatnich dniach najwięcej pokazywano właśnie takich odkryć. Na szczęście będzie też kilka słów o kryształach, a także o kwantach, teleportacji i rekordach, bo czemu nie?

Nigdy nie miałam specjalnych aspiracji artystycznych. Wiadomo, za młodu pisało się wiersze (pewnie kiepskie, boję się zajrzeć do tych starych notatników), ale nigdy nie przypuszczałam, że ?coś mojego? trafi kiedyś do galerii sztuki współczesnej. No ale stało się, mogę umierać.

Czy foch to "nasza broń kobieca"? Czy powielamy te same błędy, co nasze matki i babki? Po co kobietom inne kobiety? O tym wszystkim mówi mi Ania Kapczyńska, autorka sztuki "Strzelić focha", związana z poznańskim teatrem Mplusm.

Są czarne, żółte, zielone, złote, a nawet przezroczyste. Teoretycznie służą do utrwalania muzyki, w praktyce są czymś znacznie ważniejszym. Płyty winylowe - dziś jest ich dzień. Record Store Day to także święto wydawców, małych sklepów muzycznych i fanów muzyki. Oraz pretekst, by w jednej chwili zasypać rynek setkami wyjątkowych albumów. Dla mnie zaś okazja, by porozmawiać o tych pięknych krążkach i zdradzić Wam pewien sekret!

Nawiązując tytułem do słynnego konkursu, który w latach 60. zorganizował magazyn "Film" - poszukując atrakcyjnych dziewcząt, które mogłyby grywać w polskich produkcjach, pragnę zwrócić uwagę Szanownych Państwa na przystojnych (i utalentowanych!) aktorów, którzy zmieniają rodzime kino na lepsze. I których możecie obejrzeć TERAZ ZARAZ w Kinopleksie.

Dobrze jest czasem ponarzekać. Gdy już nie wiecie na co, możecie utyskiwać na zmieniającą się rzeczywistość, albo na muzykę. Kiedyś to były, panie, cztery płyty i człowiek był szczęśliwy jak sobie Black Sabbath zgrał od kolegi. A dzisiaj? Mamy "nieograniczony dostęp do nowych albumów?, ale jest jak w polskim filmie - nuda i nic się nie dzieje. STOP! Wystarczy wiedzieć nie tyle czego się chce, ale gdzie i jak szukać!

Reklama jest podobno dźwignią handlu. Jeżeli tak właśnie jest, to zastanawiam się do czego dążą właściciele lub brand managerowie danego produktu, wypuszczając na świat potworne potworki, które po prostu zohydzają daną markę.

Lubimy sobie z dziewczynami pogadać o fajnych chłopakach (i co nam pan zrobi?). Niekoniecznie upieramy się, że muszą to być egzemplarze realne. Wolimy nadrealne i nadludzkie. Jak ci z komiksów Marvela.

Znałam Sue Townsend za mało i za krótko - tyle co nic. Znałam ją tak, jak zna ją większość fanów - z książek, nie tylko tych o Adrianie Mole`u, z oszczędnie udzielanych wywiadów i biogramów. Ona mnie? Teoretycznie wcale, w praktyce nie raz zdawało mi się, że wie o moim świecie aż za dużo. Błyskotliwa, ironiczna, przede wszystkim jednak diabelnie celnie opisująca pewien wycinek świata. Umarła nasza Sue, niech żyje Sue!

Tym razem mniej będzie wieści z kosmosu, za to sporo przydatnych informacji z zakresu medycyny i kultury - na przykład o tym jak walczyć z rakiem za pomocą piwa (to ważne), oraz jak umilać sobie czas w internecie przy pomocy dźwięków i kształtów. Gotowi na nowy odcinek przeglądu naukowego w świecie internetowych serwisów lajfstajlowych dla kobiet?

Zrelaksowaliście się, zwiedzając w marcu "Długą Ziemię", a teraz czeka Was wysiłek - przyszedł czas na kolejny trudny wybór. Przed wami pięć książek. Która zasłuży na tytuł Miss Kwietnia?

Po przeczytaniu tego tekstu prawdopodobnie będziecie chcieli zabić mnie: po pierwsze widziałam już pierwszy odcinek (dziennikarskie przywileje!), po drugie jestem krypto-Lannisterką, a po trzecie mam znacznie bardziej krwiożerczy stosunek do bohaterów niż autor sagi, który, jak wiadomo, wiader krwi za kołnierz nie wylewa. Ja bym jednak poszła dalej i wymordowała już prawie wszystkich, bo strasznie mnie denerwują.

"Każda kobieta sukcesu zasługuje na przystojniaka u boku, ot, zamiast luksusowej torebki." - z opowiastek o celebrytach można czerpać pozytywne przesłanie i wyciągać przyjemne wnioski. O tym właśnie pisze dziś dla nas Natalia Kędra.

Dokładnie dwadzieścia lat temu idol chmurnych nastolatków, pupil dziennikarzy, utalentowany tekściarz, wierny użytkownik narkotyków, gitarzysta owianej legendą Nirvany popełnił samobójstwo. Miliony ludzi pogrążyły się w żałobie, by następnie przez lata karmić się sentymentem. Czas powiedzieć sobie dość! Nie rozdzierajcie już szat.

Na wiosnę człowiek powinien okna myć, kwiatki sadzić i poddawać się ogólnej odnowie - wiem o tym doskonale. Niestety nie dane mi poświęcać czasu na te ważne sprawy, bo tak się składa, że wiosna to również czas świetnych premier książkowych. I oczywiście znowu przepadłam.

W świat ruszyło objazdowe kino, w którym wyświetlane będą tylko polskie filmy. Za sprawą dwóch miłośników kina, Macieja Kuziemskiego i Piotra Stasika, subiektywny wybór najlepszych dzieł polskiej kinematografii trafi pod strzechy od Ukrainy po Iran i Birmę.

Ja może całkiem przestanę szukać smacznych kąsków w prasie codziennej i w podejrzanych zakątkach internetów. Może po prostu będę wyciągać z biblioteczki kolejne książki, na ślepo wyszukiwać cytaty i ustosunkowywać się do tychże cytatów, w miarę możliwości - nawiązując do aktualnej sytuacji polityczno-gospodarczej. W kraju i na świecie. O co zakład, że faktor absurdu cotygodniowej zupy spadnie drastycznie?