dzieci

Jak sprawić, żeby dzieci zjadły warzywa z uśmiechem i jeszcze poprosiły o dokładkę? Jest na to prosty i wygodny sposób - zmiksowane zupy. Uwaga, tekst zawiera przepisy kulinarne!

Obie córki urodziłam po trzydziestce. Czyli trochę "odkładałam" decyzję o macierzyństwie. Na fali kontrowersyjnej kampanii Fundacji Mamy i Taty postanowiłam zastanowić się, co sprawiło, że się jednak zdecydowałam mieć dzieci.

Rodzimy dzieci, a potem nie chce nam się z nimi być. Bo impreza, zakupy, wyjazd z koleżanką, kolegą. Mamy dzieci, ale wszędzie wolimy iść sami. Po co nam te dzieci?

Pijesz sobie rano kawę na rozruch i jest to dla ciebie tak naturalne, jak oddychanie? Nie wszyscy mogą sobie pozwolić na taki luksus...

Szczery list Czytelniczki o największym życiowym wyzwaniu, powodzie do nieustannych nerwów i frustracji, przedmiocie dumy - o macierzyństwie.

Zawsze byłam zwolenniczką tezy, że niedobrze jest mieć więcej dzieci niż rąk, bo jak toto ogarnąć? Ale z czasem dochodzę do wniosku, że moja prokreacyjna powściągliwość była błędem.

Czytelniczka pisze: jestem ciekawa zdania innych Czytelniczek, na temat usypiania dzieci. Nie ukrywam, sprawiają wrażenie naprawdę mądrych kobiet, od których czasem można się czegoś fajnego nauczyć. Nie sposób się nie zgodzić. Pomożecie?

Przyjęło się w Polsce, że o macierzyństwie mówi się albo słodko-pierdząco, albo ?naturalistycznie?, czyli prawdziwie do bólu. Albo peany i róże, albo kupy, smród i wieczna walka. A tymczasem macierzyństwo jest takie do bólu nudne, normalne i codzienne. Coś w nim lubisz, a czegoś nie - i tyle.

Motywem przewodnim proponowanych przeze mnie prezentów jest zabawa na świeżym powietrzu oraz inspiracje naturą. Znajdziecie tu propozycje od 10 do 200 złotych w zależności, czym chcecie uczcić ten dzień - symbolicznym upominkiem, czy raczej większym, składkowym prezentem.

Beata Sadowska w tekście na swoim blogu twierdzi, że przez nasze uzależnienie od komórek wychowujemy dzieci na cyborgi. Ja jednak nie byłabym tego taka pewna.

Czy istnieje "prawdziwy" obraz rodzicielstwa? Czy faktycznie, gdy tylko to maleńkie, całkowicie bezbronne stworzenie wydostanie się na świat, jego matkę automatycznie zaleją fale bezwarunkowej miłości? A może to jedno wielkie kłamstwo?

Kropka, kreska, kropka kreska, fotografia blokowiska. W niedzielę prowadziłam warsztaty rysunkowe dla dzieci w ramach akcji ?Warszawa czyta?. Było to bardzo pouczające doświadczenie.

Nie chcemy czekać do Dnia Matki, żeby podziękować tym, które wydały nas na świat. Za to, że przed każdą ich wizytą przewracamy dom do góry nogami, w pocie czoła pieczemy ciasta i upominamy naszych mężczyzn, żeby byli grzeczni. I za to, że z wiekiem (czyli po trzydziestce) zaczynamy zachowywać się dokładnie tak, jak one.

Wyznania matki niekonsekwentnej - list od Czytelniczki, która - no cóż... Radzi sobie równie dobrze, jak każda z nas.

Najgorsze rodzicielskie lęki są łatwe do odgadnięcia (ale trudne do wyeliminowania). Jednak są jeszcze inne. Równie straszne. No, prawie.

Mówię moim rodzicom wszystko. Ile zarabiam, na kogo głosuję i czy jestem szczęśliwa. To podobno rzadkość, bo większość z nas ukrywa przed rodzicami taką czy inną prawdę o sobie.

Nie znacie Banshee, LittleMoonster96 i ReZigiusza? Łączą ich parcie na szkło, wada wymowy i zadowolenie z siebie. Nastoletni (i odrobinę bardziej wyrośnięci) jutuberzy bez żenady opowiadają, że nienawidzą szkoły, nie mogą żyć bez ajfona szóstki i że trudno nakręcić filmik bez kieliszka wina.

Wszystko. Wiemy przecież, że choć świat poradników i forów internetowych pełen jest doskonałych i prostych rozwiązań, w świecie rzeczywistym królują Prawa Murphy'ego. Warto przygotować się na najczarniejsze scenariusze.

Nasza młodziutka Czytelniczka pisze ku przestrodze - do matek młodych dziewcząt. O tym, jak dieta stała się jej całym życiem.

"Jest cię za mało" - taką diagnozę postawiła moja sześcioletnia córka. Ale jak to - żachnęłam się - przecież byłam dziś z wami cały dzień! A potem przypomniałam sobie, że połowę czasu spędziłam nerwowo sprawdzając maile, czytając jednym okiem teksty i powarkując na córki, że ZARAZ się nimi zajmę.

Po tekście Magdy Acer o motywacjach rodziców, którzy wysyłają dzieci do talent show - w komentarzach zawrzało. Czytelniczka z oburzeniem odnosi się do tematu.

Międzynarodowy Dzień Książki dla dzieci nie mógł się odbyć na Fochu bez choćby krótkiego przeglądu nowości dla małych czytelników. Starałam się wybrać tytuły, które warto czytać, oglądać, a nawet opowiadać rodzinnie. Można też zajrzeć do środka każdej książki - dodałam dużo zdjęć.

W ciągu ośmiu miesięcy trwającego roku szkolnego musiałabym wziąć miesiąc wolnego na opiekę nad dzieckiem w tych dniach, gdy tylko szkoła nie pracuje - pisze Czytelniczka. Dlaczego etat nauczycielski wygląda inaczej niż "normalny" i co robić z dziećmi, gdy szkoła jest zamknięta?

Dziecko jest cudem. Nie cieszyć się z ciąży, nie oczekiwać dziecka z radością - to nie do zaakceptowania. Z takim podejściem spotyka się nasza Czytelniczka.

Z pewnym zażenowaniem obejrzałam trzy odcinki programu Mali Giganci. I szczerze zastanawiam się jakaż to siła pcha rodziców do zgłaszania własnych dzieci do udziału w telewizyjnych programach typu talent show. Chora ambicja, próżność, parcie na szkło?

Głupio wyszło z tą religią w szkołach. Mam poczucie, że nie tyle wylano dziecko z kąpielą, co wyniesiono je z wanną na cokół, który wcześniej zajmował złoty cielec. Metafora może zawiła i bez sensu, ale czy sens ma ureligijnianie dzieci w taki sposób, w jaki jest to robione obecnie? Nie mam przekonania.

W Stanach aż 80 procent mężczyzn chce mieć dzieci. O dziesięć procent więcej niż kobiet, które coraz częściej deklarują, że do szczęścia nie potrzebują macierzyństwa. Czy nasi chłopcy, narzeczeni i mężowie mogą nam dyktować kiedy, ile i jak mamy rodzić?

Od jednego wymagam, drugiemu pobłażam, pierwszego stawiam na piedestale, nad drugim kręcę głową i ręce mi opadają. Jeden mnie denerwuje bardziej, drugi bardziej zachwyca. Niby kocham synów jednakowo, ale...

"Dobre wychowanie" to część kampanii społecznej Fundacji Dzieci Niczyje, a jej celem jest przeciwdziałanie seksualnemu wykorzystywaniu dzieci. Zbyt potulne dzieci są bowiem łatwym łupem.

Stereotypowo, wojna, to męska sprawa. Mężczyźni wojny wywołują, mężczyźni na wojnach walczą i mężczyźni na wojnach giną. I to oni zapisują historię wojen, choć to kobiety (i dzieci) ponoszą ich największe koszty.