rodzicielstwo

Nie od dziś inni wiedzą lepiej, jak powinien wyglądać prawdziwy związek, kiedy mieć dzieci oraz ile. Bo, że dzieci być powinny nikt nie ma wątpliwości. Najmniejszych. A gdyby tak każdy zajął się swoim życiem?

Nie milkną głosy w sprawie zaostrzenia ustawy o aborcji. Napisała do nas Czytelniczka, która ma w tej kwestii wyrobione zdanie. Jakie?

Bycie dzieckiem to frajda, nie bez powodu jako dorośli zmagamy się z poczuciem pustki po bezpowrotnej utracie tego stanu. Zapominamy przy okazji, że dzieciństwo i dojrzewanie to czas nieustannych prób, porażek, rozczarowań i niepewności. Dlatego warto czasem mówić małym ludziom proste, ale ważne prawdy.

Poranek nie jest moją ulubioną porą dnia. Zwłaszcza odkąd muszę na ósmą rano dostarczyć dzieci do instytucji edukacyjnych. A jednak zauważyłam, że są i pozytywy. Pollyanna!

- Gdybym tylko wiedziała czego mogę się spodziewać, pierwsza miesiączka nie złapałaby mnie w środku podróży do Krakowa ze szkolną wycieczką, a pierwszego opakowania tamponów nie musiałby mi kupować matematyk. Gdybym tylko... Wszystko, co powinna była wiedzieć, a czego nie wiedziała - wymienia nasza czytelniczka.

Trudno jest być dzieckiem swoich rodziców. Ale jeszcze większe wyzwanie, to być rodzicem swoich dzieci. Zwłaszcza kiedy dorastają i na horyzoncie pojawia się przerażająca wizja opuszczenia gniazdka. Jak poukładać sobie z nimi relacje, żeby nie unikały rozmów ze mną, gdy już pierzchną w świat?

Zanim powiesz niegrzecznemu dziecku, że masz - mówiąc eufemistycznie - serdecznie dość, weź głęboki oddech. Przeczytaj, jak wybrnąć z podbramkowej sytuacji. Bez krzywdzenie kogokolwiek jakkolwiek.

Hej, młodzi rodzice! Padacie na pysk? O przepraszam, chwilowo zaniemogliście fizycznie? To przejściowe! Słodkie zmęczenie szybko minie. Siły zregenerujecie wtulając się w miękkie ciałka waszych pociech, tymczasem cieszcie się chwilą. NO DALEJ! Jak to się nie cieszycie? Jak to macie dość?!

Pamiętam dwójkę znajomych z liceum. Kiedy wszyscy mówiliśmy o swoich raczej młodych rodzicielach per "moi starzy", w ich ustach było to określenie boleśnie dosłowne. Jak to w takim razie jest z tymi późno urodzonymi dziećmi?

Każda mama i tata mają w swoim rodzicielskim życiorysie chwile, kiedy mówią dzieciom rzeczy bardzo wzruszające, mądre, ale też nieprawdziwe i po prostu kłamliwe. Oto teksty, które prędzej czy później usłyszy każde dziecko.

Poszukiwania pracy nigdy nie są proste. Gdy jeszcze robi to młoda mama z małym dzieckiem, sytuacja się komplikuje. Cierpką rzeczywistość rozmów kwalifikacyjnych opisuje nasza Czytelniczka.

Wybór naszych tekstów o macierzyństwie "Matko, czy możesz mieć wszystko?" ukazuje się właśnie w formie e-booka. Na dobry początek napisałam więc recenzję tej książki. Taką wiecie - bez taryfy ulgowej, bo internet nie oszczędza nikogo. Nawet samego siebie.

Kiedy jesteś dzieckiem, czy nastolatką, rodzice wydają ci się mieszkańcami innej planety. Zrozumienie dla ich zachowań i potrzeb przychodzi z wiekiem - zwłaszcza gdy też jesteś rodzicem!

Mamo, tato, tak mi przykro. Wiem, że bardzo się staraliście, ale chyba trochę wam nie wyszło. Nie nauczyliście mnie tylu ważnych rzeczy! Chcielibyście wiedzieć czego?

"Chcę pozbyć się taty z mojego życia, bo jest dla mnie, tylko i aż, obcym człowiekiem. Można tak?" - z takim zapytaniem zwraca się nasza Czytelniczka.

Jedne gadają jak nakręcone, więc z pełnego dygresji strumienia świadomości próbujecie wyłowić perełki i poukładać w logiczną całość w skrytości serca błagając o ciszę. Inne milczą, lub dawkują słowa niczym Paavo Nurmii, czyli bardzo oszczędnie. Jak w takim razie komunikować się z tymi małymi cholerami, żeby dowiedzieć się więcej o ich szkolnej egzystencji?

Bycie rodzicem nie jest łatwe. Bycie rodzicem z niewyparzoną gębą i skłonnością do ironizowania jest szczególnie ciężkie. Zwłaszcza dla dzieci, które muszą się nauczyć wyczuwać sarkazm w ciepłym głosie mamy i taty. Biedne, biedne maleństwa!

Dzieci nas wkurzają. To jasne. Ale myślę, że my - dorośli, nie mniej wkurzamy dzieci. Czym? Pewnie wszystkim. Ale najbardziej swoimi drętwymi tekstami. Przedstawiam kilka, które doskonale pamiętam z własnej młodości. Wraz z uzasadnieniem. Z młodości, rzecz jasna!

Na wstępie powiem, że bardzo kocham moje dzieci. Ale spędziłam z nimi długie wakacje i cieszę się niezmiernie, że wróciłam już do pracy w biurze, gdzie nie słyszę "jestem głodny", "kupisz mi to?" oraz "dlaczego?".

Na podwórku, na ulicy, nad wodą, w sklepie. "Nie rusz!", "Nie rób!", "Zwariowałaś?!", "Zostaw to!". Czy mnie coś ominęło, czy krzyk stał się powszechną i zalecaną metodą wychowawczą?

Mężczyzna Inaczej postanowił wzbogacić nasz wielogłos i w Dniu Ojca opowiedzieć o tym co się dzieje, gdy programista zostaje ojcem. Programowo złym.

Wydaje się, że to dorośli wychowują i uczą najmłodszych. Czy na pewno? Ja się całkiem sporo nauczyłam od moich dzieci. Czy jesteś rodzicem, czy dopiero planujesz nim zostać, czy też może nigdy nim nie będziesz, te proste zasady, według których działają dzieci, warto zastosować w swoim życiu.

Koleżanki podrzuciły mi link do filmu. Sympatyczna młoda kobieta, trochę speszona, ale przez większość czasu jednak uśmiechnięta zaprasza widzów na zabieg usunięcia swojej ciąży. I wtedy mną zatrzęsło. Nie, nie z oburzenia.

Nowy trend w świadomym rodzicielstwie! Na razie głównie w zachodnich serwisach parentingowych, u nas nieśmiało jeszcze, na blogach, kwitnie nowa myśl: a co jeśli wychowujemy nasze dzieci ZA BARDZO? I hodujemy pokolenie osób niesamodzielnych?

Poniższe propozycje polecam nie tyle wyrodnym, co zmęczonym rodzicom, takim, którym wyczerpały się zasoby kreatywności do samodzielnego wymyślania kolejnych zabaw oraz brak im już sił do poszukiwań odpowiedzi na najdziwniejsze pytania.

Temat rodzicielstwa i aspektów z nim związanych wypłynął parę razy, kiedy pytałam, o czym życzycie sobie przeczytać. Poniższy tekst jest dla tych, którzy o tym czytać chcieli. Tych, których te kwestie nudzą i niesmaczą - rozumiem i obiecuję, że z Waszych typów też coś wkrótce wybiorę. Nic o dzieciach, obiecuję. Dziś jednak...

Ratujmy gimbazę! Kogo? No, gimnazjalistów. Przed czym? Przed nimi samymi. Przed nagromadzeniem ich w jednym miejscu, w dużych ilościach, naraz. Dlaczego? No i tu właśnie jest pies pogrzebany.

Przyszedł ten straszny moment, gdy Redaktor Rączkowska poprosiła mnie o polecenie płyt dla dzieci, bo sama już ma nieco dość Misia i Margolci. Normalna sprawa, choćby nie wiem jak bardzo lubiło się płytę z piosenkami, że "żyrafa fa fa fa fa, wysoka jest jak szafa" to czasem przychodzi chęć na zmianę repertuaru. Biedna Rączka zapewne nie zdawała sobie sprawy, jak wielką puszkę jakże złowrogiej Pandory otworzyła tą prośbą. No ale cóż, słowo się rzekło, mleko rozlane, demony wypełznięte, jedźmy więc, nikt nie woła...