list do redakcji

"Banda 30-latków zbiera się pod blokiem około 22 i się zaczyna. Najpierw witają się, nie szczędząc bluźnierstw, potem wystawiają głośniki, otwierają piwo za piwem i balanga trwa do białego rana. Nie raz słyszałam, jak urządzają końskie zaloty i ganiają piszczące dziewczyny po osiedlu. Albo jak awanturują się między sobą. Sąsiadka nawet wezwała straż miejską. Myślicie, że ktoś przyjechał?" - żali się w liście do redakcji Aldona.

- A może już sam wyjazd na wakacje to dla nich tak duży wydatek, że ledwo mogli sobie na to pozwolić? A może po prostu lubią gotować? Nic nikomu do tego! Większość z na chyba kompletnie zapomniała, co to jest ludzka życzliwość. Normalnie w głowie mi się nie mieści, jak wredni dla siebie jesteśmy - pisze Maria w liście nadesłanym do naszej redakcji.

- Zazdroszczę kobietom w Hiszpanii czy Francji. Niezależnie od figury chodzą swobodnie krótkich sukienkach, czy opalają w kostiumach o przeróżnym kroju. Nikt nie zwraca na to uwagi, bo każda z nich na swój sposób wygląda pięknie. U nas mężczyźni nie szanują kobiet - pisze Ola w liście do redakcji.

- Jaśnie pan pracuje i według niego to powinno mi wystarczyć. To nie ważne, że ja też pracuję, a do tego zajmuję się dziećmi i jeszcze ogarniam dom. Gdy mówię, że ma coś zrobić, w odpowiedzi słyszę, że jest zmęczony po pracy. No jasne, ale ja nigdy zmęczona być nie mogę, bo gdy tylko usiądę z kawą i telefonem słyszę, że nic tylko w tym Internecie siedzę - pisze Beata w liście nadesłanym do naszej redakcji.

W drugiej połowie czerwca napisała do nas jedna z czytelniczek. Ewa żaliła się, że przez obecną sytuację w Polsce po raz pierwszy nie stać jej partnera na wakacyjny wyjazd - pomimo tego, że uczciwie pracują i zarabiają. Dodała też, że nie mają jeszcze dziecka i starają się odkładać pieniądze na własne mieszkanie. Jej list wywołał ciekawą dyskusję.

- Na każdy swój sukces słyszałam, że ona to nic z tego życia nie ma. Każde moje wakacje oznaczały, że jestem egoistką, bo jadę bez niej. Każda moja podwyżka, że trwonię pieniądze na siebie, bo nie dostała nic ode mnie. A każdy mój związek, że zapomniałam o matce, bo mam więcej czasu dla partnera niż dla niej - pisze w liście do redakcji Aneta.

- Nóż mi się w kieszeni otwiera, jak widzę nad Bałtykiem te kolejki do stoisk, gdzie panie robią dzieciom tatuaże z henny. Zastanawiam się, czy rodzice naprawdę nie mają za grosz rozumu... Chyba zupełnie nie zdają sobie sprawy, na co narażają swoje dzieci! - pisze Nadia.

Mama na środku salonu rozłożyła dywanik i urządziła kapliczkę, przy której codziennie klęczy i się modli. Nie jest to dla mnie powód do żartów, ponieważ realnie obawiam się o jej zdrowie. Chodzi do kościoła codziennie, a zdarza się, że i po dwa razy dziennie. W domu leci Telewizja TRWAM od rana do wieczora - pisze w liście do naszej redakcji zaniepokojona Justyna.

- Niektórzy pasażerowie traktują pociąg jak biwak. Wchodzą do przedziału, wyciągają kanapki z jajkiem i uwalniają spocone stopy z butów. Przepocone skarpety, brud pod paznokciami i popękane pięty to naprawdę nie są rzeczy, które ktokolwiek chce oglądać podczas podróży - pisze czytelniczka w liście nadesłanym do naszej redakcji.

Trudna sytuacja finansowa zmusza wielu Polaków do szukania sposobów na oszczędzanie. Państwo oferuje liczne dodatki w tym m.in. dodatek mieszkaniowy. Jak się przekonała nasza czytelniczka, nie każdy może jednak na niego liczyć.

Miniony rok był dla nas obojga bardzo wymagający. Urodziłam drugie dziecko, ale już po kilku miesiącach musiałam wrócić do pracy. Mieliśmy sporo wydatków, więc oboje z mężem braliśmy nadgodziny. Przy dzieciach pomagali głównie moi rodzice. Teraz jest trochę lepiej, zbliżają się wakacje więc pomyślałam, że powinniśmy wyjechać gdzieś całą rodziną. Najlepiej jakieś all-inclusive w ciepłe kraje, żeby nie martwić się o nic i leżeć do góry brzuchem. Mój mąż jednak oznajmił, że nigdzie się nie wybiera - pisze w liście do naszej redakcji Patrycja.

- "Na każde zajęcia trzeba było rysować wykresy i oznaczać "kiedy kwiat jest w rozkwicie". Należało nabyć w tym celu komplet podręczników i zeszytów ćwiczeń od prowadzącej poradnię. Proponowano mi też termometr, ale powiedziałam, że termometr do waginy mamy w rodzinie od pokoleń. Nie było łatwo zachować powagę, ale jakoś się udało" - pisze czytelniczka w liście nadesłanym do naszej redakcji.

- Chcę poważnego związku, a trafiam na facetów, którzy potrzebują mamy do robienia obiadków, zbierania i prania śmierdzących skarpet. A potem na wspólnych spacerach i tak oglądają się za dwudziestolatkami. Ja już mam dwoje dzieci, nie potrzebuję trzeciego. Jestem za stara, żeby bawić się w wychowywanie dorosłego mężczyzny - pisze Beata w liście nadesłanym do redakcji.

- Powiedział mi, że jego mama zawsze tak robiła, a używanie jednego ręcznika przez cały tydzień jest niehigieniczne. Czy on w ogóle się słyszy?! Przede wszystkim, ja nie jestem jego matką, tylko żoną. A jak mu się nie podoba, to drzwi otwarte. Co ja jestem, pomoc domowa na etacie? - pisze Maria w liście nadesłanym do naszej redakcji.

Wesele mieliśmy pół roku temu i ogólnie byłam z niego bardzo dumna. Bawiliśmy się świetnie, niestety momentami atmosferę psuła moja rodzinka. Głównie mama, tata i wujek Andrzej z ciocią Agatą - siostrą mojego ojca. Już przed ślubem zresztą zachowywali się podobnie. Moja rodzina ubzdurała sobie, że sprowadzimy na świat co najmniej trójkę dzieci. Co wkurza mnie podwójnie, ponieważ doskonale wiedzą, jakie poglądy mam na ten temat ja i mój dopiero co poślubiony mąż - pisze w liście nadesłanym do naszej redakcji 30-letnia Tamara.

Odkąd pamiętam, nie pociągały mnie huczne zabawy na trzysta osób, biała, koronkowa suknia, welon, i spotkania z ciotkami z zagranicy, których nawet nie kojarzę. Nie mówiąc już w ogóle o rzucaniu bukietem, oczepinach, wodzireju weselnym i tych wszystkich zabawach, które po prostu wywołują u mnie odruch wymiotny. Wesela nie są imprezami w moim klimacie, nigdy nie były i nie będą. Całe szczęście mój narzeczony podziela to zdanie. Czego niestety nie mogę powiedzieć o mamie i tacie - pisze Nina w liście nadesłanym do naszej redakcji.

Postanowiłam napisać, ponieważ obecna sytuacja coraz bardziej mnie dobija. Nie sądziłam, że poszukiwanie wspólnego mieszkania do wynajęcia z chłopakiem graniczy z cudem, a jednak przekonałam się o tym osobiście. Tzn. owszem - dość często słuchałam opowieści znajomych o tym, jak to trafiają na 19-metrowe klitki za ponad trzy tysiące miesięcznie, ale nie spodziewałam się, że jest to aż tak powszechne - pisze w liście do naszej redakcji Milena z Warszawy.

Wiele osób ma problem z tym, jak zwracać się do swojej teściowej. Choć możliwości jest wiele, ta najbardziej tradycyjna nie dla każdego jest komfortowa. - Mamę mam tylko jedną i to się nie zmieni. Powiedziałam, że mogę mówić po imieniu, albo zostanę przy "pani", to się obraził - pisze Karolina.

- Sobota rano, po całym tygodniu pracy i wielu innych zajęć, człowiek chce się w końcu wyspać, odpocząć, napić się kawy na balkonowym fotelu, ale nie... oni znów koszą - pisze Agata. - Czasem mam serdecznie dość, ale nie chcę drzeć kotów z sąsiadami - przyznaje z kolei Gosia.

- Przy każdej możliwej okazji pokazuje mi nasze stare zdjęcia i podkreśla, jak świetnie wtedy wyglądałam. To prawda... Jeszcze trzy lata temu ważyłam 55 kg, a teraz ważę 75. Ale to było przed pandemią i urodzeniem dziecka. Przestał kupować słodycze, nie chce też zamawiać jedzenia. Wytyka mi nawet wielkość porcji i mówi, że częściej powinnam jeść sałatki - pisze Kinga w liście nadesłanym do naszej redakcji.

Zazwyczaj kiedy w zlewie formował się już niewielki stosik brudnych talerzy, natychmiast leciałam, by pozmywać. Nie mamy zmywarki, więc wszystkie naczynia musimy czyścić ręcznie. Chociaż w zasadzie nie powinnam używać tu liczby mnogiej, bo wszystkie obowiązki związane ze sprzątaniem, gotowaniem itp. spadły na mnie. A oboje pracujemy zawodowo - pisze Wioletta w liście do naszej redakcji.

Miarka się przebrała, kiedy mama zadzwoniła do mnie z prośbą, bym odezwała się do brata i zapytała, czy zjadł dzisiaj obiad. Mówimy tu o 30-letnim mężczyźnie. Rodzice wydzwaniają do mnie i chcą, żebym była jego dożywotnią opiekunką - pisze w liście do naszej redakcji Paulina.

- Niby dlaczego mam rezygnować ze swoich przyjemności po to, by robić za darmową nianię moich dzieci? Ja swoje dzieci odchowałam, a skoro oni zdecydowali się na swoje, niech teraz się nimi zajmują. Ja nie zamierzam być babcią na posyłki - pisze Teresa w liście nadesłanym do naszej redakcji.

- Jak koleżanki widzą zachowanie mojego syna i jego żony, łapią się za głowę. W piątek po pracy wpadają i zostawiają dzieci, bo przecież potrzebują odpocząć po ciężkim tygodniu. A w niedzielę oczekują dwudaniowego obiadu. Czy im się wydaje, że po śmierci męża ja już nie mam swojego życia, że teraz jestem już tylko po to, by im usługiwać? - pisze Helena.

- Dowiedziałam się od wspólnych przyjaciół, że mama mojej córki chrzestnej żaliła się wszystkim, że ta dostała od nas prezent, a nie pieniądze, jak było w przypadku chrzestnego oraz innych gości. Podobno przez to nie zamierza utrzymywać ze mną kontaktu. Bardzo się zdziwiłam - pisze Aldona w liście nadesłanym do naszej redalcji.

Kiedyś urodzenie dziecka w wieku 20 lat, było czymś naturalnym. Dziś wiele osób reaguje zdziwieniem, że dwudziestolatki chcą być mamami. Jedna z naszych czytelniczek podzieliła się swoją historią. - "Kiedyś się ze mnie śmiali, dziś mi zazdroszczą" - pisze Karolina.

- Jak teściowej się nie spodoba, trudno. To jej problem. A niech mi tylko coś powie... Mam serdecznie dość bycia sprzątaczką i kucharką. Zawsze wszyscy przyjeżdżają na gotowe i patrzą tylko, żeby najeść się za darmo. Skończyło się. W te święta chcę w końcu odpocząć - pisze Emilia.

- Normalnie stałam jak wryta. W życiu nie spodziewałam się, że ktoś przez kilka dni może nie zmywać tuszu do rzęs i każdego kolejnego dnia dokładać następną warstwę. Tłumaczyła, że "przecież na opakowaniu nie było nic napisane o tym, że trzeba go codziennie zmywać" - pisze Marta w liście nadesłanym do naszej redakcji.

- Wychodząc z zakrystii powstrzymywałam łzy. Aż trudno było mi uwierzyć w to, co zadziało się z Kościołem na przestrzeni ostatnich lat. Chyba nikt w życiu mnie tak nie obraził... Jeśli większość księży ma takie podejście do wiernych, to nie dziwi mnie, że ludzie uciekają od tej instytucji - pisze Aneta w liście nadesłanym do naszej redakcji.

W niektórych gospodarstwach domowych rozpoczęły się już przygotowania do świąt. Mycie okien, pranie firan, robienie zakupów, a potem pieczenie świątecznych bab, mazurków, serników i innych wielkanocnych potraw bywa męczące. Ostatnio napisała do nas czytelniczka, która ma tego dość. "Żałuję, że nie mieszkam w dużym mieście. Tam na pewno święta wyglądają inaczej" - stwierdziła Ilona.