pop

W Klubie Książki Focha przełom, na który czekałyśmy: recenzja Czytelniczki! Marzy nam się, byśmy razem wybierali książki, razem je czytali, a potem byśmy mogły nagradzać książkami i kodami do Publio.pl Was, naszych Czytelników. Oczywiście za recenzje! I oto przed Wami recenzja książki czerwca autorstwa Agaty Szendzikowskiej.

Wywiad z dyrektorem Biblioteki Narodowej to pozycja, którą pewnie wielu czytelników ominie - jak przystało na nudziarę przeczytałam te rozmowę już dwa razy. Dlaczego?

Irlandia jest taka piękna! Te przestrzenie, soczyście zielone pagórki, po których hula wiatr... Nawet bluźnierstwa wypowiadane w takich okolicznościach przyrody wydają się nie mieć mocy. Czy coś złego może się dziać w takim krajobrazie? Okazuje się, że tak. A za wszystkim stoją siostrzyczki z klasztoru... Niezły początek horroru, co?

Sam o sobie mówi, że nie jest "tym Wojciechem Albińskim, tylko tym drugim". Nie tym, który zadebiutował jako pisarz w wieku 68 lat. Jest kreatywnym człowiekiem ze świata reklamy, który w wieku 35 lat, latem 2012 roku, "na wypowiedzeniu w kolejnym z biur" napisał książkę "Jak czuć się dobrze, gdy cię wywalą (bo że to się stanie, to pewne)", którą można zadedykować wszystkim. Bo przecież wszyscy kiedyś stracą pracę.

Celebrujemy wiele historycznych rocznic, ale tej akurat nie, jak zauważa Olga Wróbel. "Pierwsza wojna światowa trwała cztery lata. Czy jesteście w stanie wyobrazić sobie, że wasz partner zostaje powołany do wojska i możecie najwyżej pomachać mu na dworcu chusteczką, kiedy będzie jechał na front?" Warto pamiętać.

Sezon letnich festiwali już wystartował, do naszego skromnego kraju zjeżdża się artystyczne chamstwo z całego świata. A taki artysta estradowy to potrafi mieć wymagania! Beyonce żąda czerwonego papieru toaletowego, u Jennifer Lopez wszystko ma być białe - począwszy od kwiatów, przez meble, a na winie skończywszy, Mariah Carey wymaga białych kotów i gołębi (!!!), ale wszystkie panie przebija Slayer - w garderobie zespołu musi być stado białych baranków i rzeźnik.

Czym jest pracownia? Jak wygląda? Po co ona komu, skoro w społecznej świadomości dziś artysta pracuje głównie na komputerze? Jasna, pusta przestrzeń w opuszczonej fabryce czy upaćkany farbami, przesiąknięty zapachem rozpuszczalnika strych? W miniony weekend można było zajrzeć do pracowni wielu tworzących w Warszawie artystów, spotkać się m.in. z Karolem Radziszewskim, Zuzanną Janin czy Zbigniewem Liberą. A wszystko dzięki trzem zaangażowanym w sztukę dziewczynom.

Co przeczytamy w tym miesiącu? Wiem - to pytanie spędza wam sen z powiek już od przeszło dwóch tygodni! Jak zwykle to, co w łaskawości swojej wybierzecie. Głosowanie - czas, start!

Czytając opowieści o kawie można się zdziwić jak bardzo spopularyzował się i zdemokratyzował ten napój, niegdyś dostępny jedynie dla wielkich i możnych.

Dajcie dzieciom spokój - mówi do nas Astrid Lindgren z każdej strony swojej najbardziej znanej powieści. I to właśnie sprawia, że książka ta nie uległa przedawnieniu. Przeciwnie. W czasach, kiedy staramy się zorganizować dzieciom każdą minutę życia, szwedzka opowieść sprzed kilku dekad wydaje się aktualna jak nigdy wcześniej.

Nawet jeśli nie jesteście fanami rapu, ta sprawa powinna was obchodzić - rasistowskie bluzgi pod adresem szczecińskiego rapera Soboty, jego czarnoskórej partnerki i dziecka (!) zwyczajnie bulwersują, ale być może świadczą też o głębszym problemie? Specjalnie dla Focha sprawę komentuje znawca polskiego rapu i kultury hip-hopowej, dziennikarz muzyczny Marcin Flint.

Czy Amerykanie mają powody by bać się nowego, morderczego trendu? Nastolatka z Ohio zaatakowała własną matkę nożem. Wcześniej dwie dziewczynki z Wisconsin próbowały zamordować swoją koleżankę. Wszystkie twierdziły, że mordować kazał im Slenderman - fikcyjna postać z internetu.

Czasem drwicie, że zajmuję się tu "problemami pierwszego świata". Przyznaję - tak bywa. Nie ja jedna. Towarzyszy mi Bebe Walker, autorka bloga i książki "White Girl Problems". I cała armia bohaterek amerykańskiej popkultury, dla których największym życiowym dylematem jest wybór smaku porannego smoothie. Ta postawa zasługuje na pochwały? Niespecjalnie. Ale może na głęboką pogardę też nie?

Idealne, zjawiskowo piękne, uległe. Własność swoich mężów. Wydawane często za mąż w bardzo młodym wieku za starszych o kilka dekad mężczyzn. Saudyjskie księżniczki żyjące w złotych klatkach, w odległej Ameryce zrzucają hidżaby i buszują po luksusowych butikach wydając fortunę. Ale czy są szczęśliwe?

Nasza Czytelniczka poczuła potrzebę odpowiedzenia na list o hipokryzji prasy kobiecej. Jej zdaniem, nie ma co załamywać rąk nad jej powierzchownością - po prostu nie warto oczekiwać od kolorowych pism czegokolwiek poza ładnymi obrazkami i prostym przekazem.

Gest wyrażający radość, ogromny entuzjazm, jedność. Proste klepnięcie w dłonie, które oznacza, że oto coś się udało! Świętujemy nim wspólny sukces lub wyrażamy pozytywne emocje. Nieraz przybijaliście piątkę, czując, że w tym klaśnięciu jest moc. A czy ktoś się kiedyś zastanowił, skąd to się tak właściwie wzięło?

W reklamie pracuje wielu kreatywnych ludzi. Niektóre ich pomysły są tak kreatywne, że wymagają wyjaśnień "aleosochozi". Najnowsza produkcja FochWideo podejmuje trud objaśnienia reklamy dziecięcych butów Bartek. Zapraszamy!

Od dziś w kinach "Yves Saint Laurent" w reżyserii Jalila Lesperta - kolejny po "Coco Chanel" fabularny film o wielkiej postaci francuskiej mody. I równie duże rozczarowanie. Choć trzeba oddać - są w tym obrazie przyjemne dla oka fragmenty.

Nie obchodzi cię muzyka? Nie lubisz stylu w jakim grał Facet w Czerni? A może Johnny'ego Casha znasz na wylot? Tak czy inaczej, jeśli nie przeczytasz książki "Cash: autobiografia" ominie cię coś dobrego. To cudowna legenda o niezwykłym artyście, ale też historia o tym, jak widzieć dobro nawet w najgorszych czynach i najpodlejszych ludziach.

Każdy z nas słyszał te historie: o studencie wyrzuconym przez naćpanych kolegów przez okno w kartonie z napisem "misja na Marsa" albo o czarnej wołdze, która porywa dzieci. Legendy miejskie nie starzeją się. Ewoluują, jak kawały o milicjantach i blondynkach.

Wiadomo jak to jest z sesjami w kolorowych gazetach - czasem ktoś się potarza po nagrobkach, innym razem wybiuści na plaży w tropikach. Borys Szyc postanowił wpuścić nas do swojej sypialni (łeee, to już było), a nawet kibelka (to, jeśli gdzieś już było, to ja wyparłam). A wszystko pod hasłem: "Wszystkie grzechy Borysa Szyca"!

Jennifer Lawrence jest złotą dziewczynką Hollywood - śliczna, utalentowana, naturalna i szczera. Wszyscy uwielbiają jej spontaniczne zachowania i strojenie sobie żartów w podniosłych momentach. A raczej uwielbiali, bo teraz podobno przegięła - "zażartowała" z gwałtu.

Nasza Czytelniczka boi się zajrzeć do lodówki, bo może stamtąd wyskoczyć pani Monika Richardson, dziś Zamachowska. Pytanie, czy to urocze bajorko, w którym taplają się nowożeńcy, a przy okazji też była żona Zbigniewa i ich dzieci - to prawdziwy obrazek, czy złe media go tak kreują?

Sprzedała cztery miliony książek. Więcej niż Masłowska, Pilch i Witkowski razem wzięci. "Nigdy w życiu!", kładziecie się Rejtanem, gdy koleżanka radzi wam sięgnąć po najnowszy tom opowiadań Katarzyny Grocholi, "Zagubione niebo"? Wierzcie nam, choćby niechętnie i z rezerwą, z siłą najpopularniejszej polskiej pisarki należy się liczyć. Oto dowody.

Stworzył jedną z najlepszych dotychczasowych czołówek "Simpsonów" i animację jaką możemy oglądać na początku serialu "Filary Ziemi". Stoi też - wraz z braćmi - za wieloma reklamami. Michał Socha to polski animator, którego nazwisko, mam nadzieję, będzie wielkie nie tylko na naszym podwórku.

Z okazji pojawienia się najnowszego modelu Godzilli postanowiliśmy przygotować krótki przegląd i wybrać najciekawsze wersje tej bestyi, opisać ich wady i zalety tak, abyście sami mogli zdecydować, jaka Godzilla będzie optymalnym rozwiązaniem w Waszym gospodarstwie domowym.

O tańcu i muzyce, które mogą stać się czymś więcej niż tylko formą spędzania wolnego czasu napisała dla nas Mery, która odwiedziła naszą redakcję w ramach wizyty "lifetrampowej".

Do sklepów właśnie wjeżdża świeżutki, dwudziesty zeszyt z przygodami najpopularniejszego ze wszystkich opryskliwych i gburowatych polskich superbohaterów komiksowych. Właściwie rozbieranie tego komiksu na czynniki pierwsze i podawanie racjonalnych powodów dla których się go uwielbia nie ma najmniejszego sensu. Zapewne dlatego właśnie to robimy.

Wychodzi na to, że przez jedną brodę wszyscy zapomnieliśmy, po co właściwie jest Eurowizja i o co naprawdę w niej chodzi. Mężczyzna Inaczej pragnie, abyśmy sobie przypomnieli. Czy ma rację? Czy nadal chodzi o muzykę?

Czy czytelnikowi przystoi śmiać się z cierpień bohatera, czy prawdziwemu mężczyźnie przystoi być emocjonalnie niestabilnym i czy warto napisać powieść, by zemścić się na krytykach filmowych? Odpowiedzi udziela australijski pisarz i filmowiec Mark Lamprell.