wychowanie

Martyna Wojciechowska jest mamą 15-letniej Marysi. Rodzina jest dla niej najważniejsza, ale jak każdemu rodzicowi, zdarzają jej się błędy wychowawcze. W wywiadzie dla "Jastrząb Post" podróżniczka przyznała, że niedawno przeprosiła córkę. Za co?

Każda osoba decydująca się na posiadanie dziecka powinna liczyć się ze zwiększonymi wydatkami. Rodzice chcieliby dla swoich pociech jak najlepiej, jednak muszą też nauczyć je oszczędzania i dobrego gospodarowania pieniędzmi. Na nietypową metodę zdecydowała się pewna para z Teksasu.

Gdy obydwoje rodzice pracują, często to babcie włączają się do pomocy nad opieką nad dzieckiem. Gdy jednak okazuje się, że babcia ma zupełnie inną wizję wychowania od rodziców, rodzą się problemy. Najgorzej, gdy nie skutkują prośby, groźby, ani błagania, a oprócz babci nie ma nikogo innego, kto zająłby się dzieckiem.

Wielu rodziców patrzy z podziwem na Kate i Williama i zastanawiają się jak to możliwe, że ich dzieci w wielu sytuacjach potrafią się opanować i zachowywać nienagannie. A kiedy zdarzają się jakieś wpadki, dorośli zachowują spokój. Jedna z profesjonalnych niań zdradziła sztuczki, z jakich korzystają na co dzień.

Alysia i Tyler Rogers oraz Taya i Sean Hartless tworzą poliamoryczny związek i cyklicznie wymieniają się partnerami. Rodzina wychowuje wspólnie czwórkę dzieci. W przypadku dwójki z nich nie są pewni, który z mężczyzn jest ojcem. To jednak nie ma dla nich żadnego znaczenia.

Mam 22 lata i dwójkę nastoletnich dzieci. Nie każdy jednak rozumie decyzję młodej nauczycielki z USA. Internauci regularnie krytykują i zarzucają Taylor, że nie zdoła wychować dzieci. Ona jednak nie przejmuje się hejtem i odpowiada w wymowny sposób.

Niektóre zasady weszły nam w krew i robimy coś odruchowo, inne nie są tak oczywiste. Zdobędziesz komplet punktów?

Jest XXI wiek, a my ciągle sączymy dziewczynkom do głów toksyczny bełkot. Zabraniamy im się opychać, bo "nikt ich nie zechce" i wmawiamy, że "byłyby śliczne, gdy tylko trochę się postarały". A może by tak wykreślić te opresyjne teksty ze słownika?

Jeśli rodzice krytykowali twój wygląd, jesteś szczególnie narażona na zaburzenia odżywiania. Badania wykazały, że dziewczynki i nastolatki, które spotykały się z przykrymi komentarzami na temat wagi, są w dorosłym życiu niezadowolone ze swojego ciała. Występuje u nich również zwiększone ryzyko otyłości.

Początkowo najbardziej ekscytuje machający ogon lub fruwające uszy, z czasem zaś okazuje się, że zwierzęcy przyjaciel daje dziecku znacznie więcej!

Dlaczego, zostając rodzicami, stajemy się takimi hipokrytami? Dlaczego zapominamy o własnych dziecięcych strachach, postanowieniach i obietnicach? Obietnicach, że nigdy nie będziemy własnych dzieci krzywdzić słowami, którymi krzywdzono nas?

19.00. Dziecko słodko pochrapuje w swoim łóżeczku. Ty masz cały wieczór dla siebie - na sport, czytanie, seks, wino z koleżanką. Brzmi wspaniale? Tylko jak to zrobić?

Całkiem możliwe, że bywając zołzą nie zagwarantujesz sobie stałości uczuć partnera. Ale na pewno podkręcisz temperaturę związku. A bycie miłą nie daje nic. Poza byciem miłą.

Podobno matka zawsze wie, co jest najlepsze dla jej dziecka. Co jednak w przypadku, jeśli jest się mamą od zaledwie kilku miesięcy? Napisała do nas Czytelniczka, w której "zalęgły się" pewne obawy.

Dziecko nie chce mówić? Może za mało do niego mówisz? Nie? To na pewno za dużo. Nie czyta zbyt szybko? Widać rodzice mu nie czytali. Albo zamęczyli tym całym czytaniem. Ma ADHD? Toż to wymysł rodziców, którzy nie mają czasu dla swoich dzieci. Czy jest coś, co rodzice robią dobrze?

Dzieciak w pracy? Albo jeszcze lepiej, pies. To chyba żart. A jednak, czasem zdarza się taka sytuacja, że trzeba zabrać swoje potomstwo albo zwierzę do biura. I podczas gdy dla zwykłego zjadacza chleba taka sytuacja może być osobliwa, to dla niektórych jest już normą.

Po owocach je poznacie. Jeśli twoje dziecko pewnego dnia uściska cię na pożegnanie i ruszy w świat wesoło pogwizdując, bez lęku i pełne wiary w swoje siły, możesz być z siebie dumna. Udało ci się, dziewczyno!

Czy uczestnictwo dzieci w lekcjach religii, to w katolickim kraju wolny wybór czy przymus? Dlaczego niepraktykujący rodzice posyłają dzieci na religię - z konformizmu, dla świętego spokoju czy na wszelki wypadek?

Terror psychologiczny, broń soniczna, przemoc fizyczna - długa jest lista tortur zakazanych, ale niekiedy stosowanych przez służby wywiadowcze. Co ciekawe, wszystkie te metody z powodzeniem i bez żadnych sankcji ze strony ONZ stosują także małe dzieci.

Wszy, disco polo, majtki niewiadomego pochodzenia, dziwne powiedzonka oraz... Możesz być zdziwiona, czym się kończy pobyt dzieciaka w miejscu innym niż dom, z obcymi dziećmi.

Dla małego dorosły to władza absolutna - bo duży, bo silny, więc pewnie wie lepiej. Tyle że większy gabaryt nie zawsze oznacza większy rozum. Zdarza się, że dorosły jest cymbałem, który postępuje źle. Jak wtedy reagować?

Spór w kwestii posyłania sześciolatków do szkół trwa. Skupiamy się na gotowości dzieci. Mało kto jednak zauważa, że problem tkwi głównie w tym, że to nasze szkoły i nauczyciele nie osiągnęli dojrzałości do przyjęcia dzieci.

W idealnym świecie dzieci są słodkie i pachnące. Pilnie słuchają tego, co się do nich mówi i są grzeczne. W prawdziwym świecie jest inaczej. Rodzicu, nie załamuj rąk! Nie jesteś bezbronny. Oto sprawdzone triki działające na nieletnich.

Świat pełen jest grzecznych dziewczynek. Grzecznych niuń posłusznie rodzących dzieci, myjących gary, udających orgazmy, siedzących cicho gdy każą i generalnie niemyślących za dużo. Od kiedy urodziłam córkę, codziennie zastanawiam się, czy chcę, by była kolejną grzeczną dziewczynką.

Dziecko jest dla mnie przede wszystkim CZŁOWIEKIEM. Mniejszym, ale potrafiącym odróżnić to, co lubi od tego, czego nie lubi. Dlatego nie przekonacie mnie do tego, aby dziecko tresować. Mój dom to ani zoo, ani cyrk.

Bycie dzieckiem to frajda, nie bez powodu jako dorośli zmagamy się z poczuciem pustki po bezpowrotnej utracie tego stanu. Zapominamy przy okazji, że dzieciństwo i dojrzewanie to czas nieustannych prób, porażek, rozczarowań i niepewności. Dlatego warto czasem mówić małym ludziom proste, ale ważne prawdy.

Poranek nie jest moją ulubioną porą dnia. Zwłaszcza odkąd muszę na ósmą rano dostarczyć dzieci do instytucji edukacyjnych. A jednak zauważyłam, że są i pozytywy. Pollyanna!

Ludzie bezdzietni nie zdają sobie sprawy z tego, że w towarzystwie dzieci najzwyklejsze rzeczy, których się nie zauważa, nagle stają się RZECZAMI pochłaniającymi energię, uwagę, czas i nerwy. O co mi chodzi? Już tłumaczę.

Mnogość zabawek, rozrywek, zajęć dodatkowych, wieczny nadmiar możliwości sprawiają, że chcemy jak najwcześniej nauczyć nasze dzieci wybierać to, co dla nich najlepsze. Czy jednak trzy-, czterolatki powinny i czy umieją podejmować świadome decyzje?

Matka i córka noszą te same ciuchy, dzielą pasje i gusta i zachowują się jak przyjaciółki? Czy urabianie dziecka na swój wzór i podobieństwo to na pewno pomysł na wychowawczy sukces?