zdrowie

Profetyczne artykuły, w których medyczne autorytety straszą epidemią spowodowaną odpornością na leczenie antybiotykami, brzmią jak scenariusz filmu katastroficznego. Czy wszyscy zginiemy w męczarniach, zaatakowani przez uodpornione na antybiotyki bakterie?

To mój najdłuższy związek. Był przy mnie i wspierał podczas wielu kryzysów. Przyszedł jednak czas na kolejną separację. Czy przerodzi się ona w prawdziwe rozstanie? Śmiem wątpić. Toksyczne związki trwają latami, a ja nie jestem w stanie zliczyć, ile razy wypaliłam ostatniego papierosa.

Czasami sprawy przyjmują zupełnie nieoczekiwany zwrot akcji, następuje wielkie BUM! I człowiek budzi się w zupełnie nowej nieznanej rzeczywistości. Takie "bumy" są różne, niektóre są fajne, ale chciałabym napisać o tych mniej przyjemnych - zdrowotnych.

Wkrótce już nie tylko programiści, budowlańcy czy spawacze będą poszukiwani przez pracodawców. Projektant grywalizacji, telechirurg, czy nostaligsta - oto zawody przyszłości.

Praca za biurkiem dostarcza wielu niezapomnianych wrażeń oraz dodatkowych kilogramów. Przekonałam się o tym na własnej skórze. Czy da się przezwyciężyć zło występujące pod postacią poduszek z tłuszczu i zmian w kręgosłupie? Oczywiście, nawet jeśli popełnia się pracę biurową.

Co pani dała praca w urzędzie? Takie pytanie może paść na rozmowie kwalifikacyjnej. I jak na nie odpowiedzieć, żeby wypaść dobrze ? To proste. Trzeba kłamać, kłamać i jeszcze raz kłamać. Bo jakbym miała odpowiedzieć szczerze, to musiałabym powiedzieć, że praca w urzędzie dała mi osiem kilo, trzy dioptrie i bóle w kręgosłupie.

Czytelniczka, która nie chce, by z jej podatków finansowano pensje dla rodziców dzieci niepełnosprawnych, wywołała ostrą dyskusję. Po znakomitym tekście Doroty Próchniewicz, która w merytoryczny sposób wyjaśniła sytuację, oddajemy jeszcze raz głos Czytelnikom, którzy znacznie bardziej emocjonalnie traktują tę sprawę.

Nie było trzeba długo czekać na porządną kontrę dla tekstu, który zbulwersował (większość) naszych Czytelników. Wyważony i zdroworozsądkowy głos Doroty Próchniewicz przywraca równowagę w przyrodzie. To jednak nie tylko opinia, ale także rada, gdzie szukać pomocy i dobrych rozwiązań.

Nasza Czytelniczka zbulwersowana jest protestem rodziców niepełnosprawnych dzieci. Swoje oburzenie wyraża szczerze i bardzo bezkompromisowo. Zgadzacie się z jej stanowiskiem?

Wiosna nadchodzi. A ja nie mam nawet siły jej powitać. Czuję się codziennie jak po grubszej imprezie, z tą różnicą, że na imprezy nie chodzę, bo nie mam siły. Od momentu, gdy rano zwlokę się z łóżka, marzę o jednym - by się znów położyć. Okazuje się, że to ma swoją nazwę.

Rzadko choruję. Ostatnio chyba rok albo dwa lata temu. Mówię o "chorobach? typu przeziębienie czy grypa, które niby niewinne, a mogą człowieka z nóg zwalić. Na nic poważniejszego nie zapadam. Na razie. Bozia dała odporność, dobrze o siebie dbam? Kto wie. Ale czasem jednak się zdarza. I wtedy, moi drodzy, nie ma zmiłuj.

Przyzwyczailiśmy się do narzekań na naszą służbę zdrowia, tymczasem jak wynika z relacji naszej Czytelniczki można trafić całkiem nieźle. Ale i w tym "niezłym" można jeszcze to i owo poprawić, żeby było jak w serialu o amerykańskich medykach. Czy to już za wysokie wymagania?

Dziś nie będzie o chorobach, niewolnicach czy tym, co nas drażni, wkurza czy odrzuca. Dziś będzie super hurraoptymistycznie! No prawie... Nasz Czytelnik o tym, że po czasie chudym są widoki na lata tłuste. I tego mu życzymy!

Nasz Czytelnik uważa, że "przeciętny Kowalski ma w głębokim poważaniu organizacje pożytku publicznego, jeden procent i wszystko co z tym związanie". Ale docenia porywy serca, jak ten w miniony weekend.

Znacie to uczucie? Kiedy ktoś prezentuje poglądy, które może i nie są wam do końca obce, lecz prezentujący jest tak malutki, parszywieńki i pachnie tak nieładnie, że ze wszystkich sił staracie znaleźć się po przeciwnej niż on stronie barykady. Znacie? To posłuchajcie.

Podstępna choroba, której objawy są mylące i często sporo czasu zajmuje właściwa diagnoza. Historię swoich zmagań z endometriozą opisuje nasza Czytelniczka - z myślą o wszystkich kobietach, które może nawet nie wiedzą, co im dolega.

Bohaterką tego listu jest trichotillomania - napisała do nas Joanna. I przedstawiła mało znaną, wstydliwą i trudną do przezwyciężenia chorobę.

Za udział zapłaciłam 1800 dolarów. Jednego dnia przeszłam 42 kilometry. Zajęło mi to 9 godzin. W trakcie wiele razy miałam łzy w oczach, bo nie brakowało wzruszających momentów. Teraz czuję, że swoją energią, mogłabym obdzielić cały świat. Niech Was opis nie zmyli, to nie będzie relacja nastolatki z pielgrzymki w imię Justina Biebera. Moja znajoma, Anna Rekosz, wzięła udział w marszu w Nowym Jorku, aby pomóc chorującym. Zanim skrytykujecie, przeczytajcie.

Anna, jedna z naszych Czytelniczek, która załapała się na zainicjowany tekstem Aleksandry front walki z tarczycą napisała o swoich dalszych zdrowotnych perturbacjach. Warto przeczytać, warto walczyć o swoje dobre samopoczucie i zdrowie!

Koleżanka z pracy siedzi przy biurku z miną niewyraźną. Co kilkanaście minut zrywa się z krzesła i rączym galopem udaje się w stronę damskiej toalety. Obserwuję to ze współczuciem - zatrucie pokarmowe to fatalna sprawa. Gdy jednak z troską pytam ją, co się stało, współczucie mija. "Grypę żołądkową mam", odpowiada żałośnie, smarkając przy tym w rękaw. I mam ochotę jej przylutować.

Tym, którzy pobieżnie i niewłaściwie przeczytali tytuł -  już dziękuję. To nie będzie nic frywolnie zabawnego. Zamierzam Ci się, drogi Czytelniku, wypłakać w wirtualny rękaw, licząc na dużo "też tak mam", "to o mnie" i "znam to", a kto wie, może mi coś poradzisz?

Na tapecie bardzo kobiecy problem (choć Aleksandra twierdziła inaczej). Niektóre kobiety atakuje czasami, niektóre cierpią nań permanentnie...  Część uważa go za wymysł (pozdrawiamy, Agato), część uważa za ciężką chorobę. Ale jak się pozbyć straszliwego PMS? Nasza czytelniczka bardzo chciałaby to wiedzieć.

Październik jest miesiącem dobroci dla zwierząt i walki z rakiem piersi. Zestawienie pozornie nieistotne, ale okazuje się, że na dobroczynność i pomoc (zwłaszcza tę, którą niesie nam nasze opiekuńcze państwo) kobiety liczyć mogą jednak mniej, niż kotki i pieski.

Tekst dla wszystkich tych, które stosują (lub rozważają) antykoncepcję hormonalną w postaci tabletek. Zauważyłyście niepokojące objawy? A może uważacie, że tabletki to najlepsza metoda? Dajcie znać. Ale najpierw przeczytajcie.

Borelioza to temat sezonowy. Zaczyna się mówić o nim wiosną, gdy pojawiają się kleszcze. Byłoby lepiej, gdyby mówiło się więcej o leczeniu boreliozy. Bo to temat nie tylko trudny, ale i kontrowersyjny. Lekarze spierają się między sobą, a cierpią na tym wiadomo - nie kleszcze, a pacjenci.

Wiem, znów o dzieciach. Wiem, że czasem za dużo tego tutaj. Ale nie mogę o pewnych sprawach nie myśleć. Na przykład o tych, które są kwestią życia i śmierci.

Obie części tarczycowej opowieści Aleksandry (1 i 2) o bardzo Was poruszyły - pod tekstami i na Facebooku zostawiłyście mnóstwo komentarzy, a do redakcyjnej skrzynki wpadło jeszcze kilka dłuższych maili. Publikujemy fragmenty, które najmocniej poruszyły dla odmiany nas. Dla Autorek listów mamy fochowe koszulki - jesteśmy dumne, że mamy takie Czytelniczki!

Postanowiłam napisać do Was, ponieważ jest mi ciężko na sercu i wiem, że jest więcej matek w takiej sytuacji jak ja. Nie ma bowiem pomocy dla takich dzieci, jak nasze.

Dla wszystkich żywo zainteresowanych diagnostyką chorób nowotworowych piersi, doktor Krzysztof Szyszko zebrał kilka uwag, pomocnych w rozsądnym zajmowaniu się swoim zdrowiem.

Ostatnio strzyka mi coś w biodrze. I przeskakuje w kolanie. Generalnie jak chodzę, to strasznie słychać (nie, nie chodzi mi o odgłos kroków, raczej o głośne strzyki "w kościach"). Mogłabym przejść nad tym do porządku dziennego, skoro nic mnie nie boli, ani nie przeszkadza w poruszaniu się. Ale nie, dlaczego? Przecież to może być poważna przypadłość. Może to początki osteoporozy? A może brakuje mi czegoś ważnego (nie mam pojęcia czego) i za chwilę stawy wypadną mi z zawiasów? A może to rak? Tak, tak. Właściwie powinnam pójść do ortopedy, który by to sprawdził, bo doktor google i fora internetowe podsuwają same najgorsze rozwiązania.