Od śmierci muzyka Tadeusza Nalepy minęło sześć lat. "Po tych latach, gdy go nie ma, tak samo go doceniam, tak samo szanuję. Moje uczucie do niego się nie zmieniło" - pisze we wspomnieniach jego żona, Grażyna Dramowicz-Nalepa.

Po tekście Rączki zawrzało. I wewnątrz redakcji, i w skrzynce mailowej Focha. Nasza Czytelniczka pisze, że "równouprawnienie to fajna rzecz, tylko trzeba je stosować z umiarem". Bo problemem może być nie brak możliwości, co ich nadmiar.

To on odpowiada za wiotczenie skóry. Dokładniej rzecz ujmując jego malejąca z wiekiem obecność w tkance łącznej. Już od około 26-30 roku naszego życia produkujemy go coraz mniej i coraz wolniej. A szkoda. Od zawartości tego aktywnego białka zależy bowiem funkcjonowanie całego organizmu. I tu żarty się kończą. Na szczęście nie brakuje żartownisiów w kolagenowym biznesie.

Dzisiaj porozmawiamy sobie o dowcipach. Temat podrzuciła nasza czytelniczka Kasia, która stwierdziła, że powinniśmy mieć swoją Fochową bazę dowcipów - sucharów. Oczywiście podłapałam ten pomysł, bo wiadomo, że śmiech to zdrowie, a ja nie lubię chorować.

Rączko, ja Cię chyba prewencyjnie obleję whisky przy następnym sabacie. Jak kobieta - kobietę. Serio, piszesz o równości i kończysz tekst zdaniem: "Jeśli jakaś kobieta twierdzi, że nigdy nie została potraktowana gorzej tylko dlatego, że jest kobietą, to chyba jest ślepa i głucha??

Ostatnio w moich cotygodniowych blogowych przebieżkach Foch! i Och! byłam podejrzanie afirmatywna, pełna zachwytu i roz-ochana do obrzydliwości. Ale koniec z tym - tym razem strzelę FOCHA! tygodnia jak należy. Nawet jeśli będzie to samobój.

Zakochujemy się i z motylami w brzuchu robimy setki różnych rzeczy, których celem jest sprawienie przyjemności ukochanej osobie. A potem przychodzi życie, rutyna, codzienność, pośpiech i brudne skarpety na podłodze. I zapominamy jakoś tak w tym wszystkim, że drobnymi gestami można motyla reanimować, by sobie choć trochę, od czasu do czasu, pofruwał.

Niedawno spotkałam się ze znajomym, który jest ode mnie młodszy o ponad dekadę. Spotkaliśmy się w bardzo konkretnym celu. Człowiek potrzebuje pracy.

Kolejna porcja muzyki, która pomoże uprzyjemnić dzień. Tym razem prezentujemy wybór naszej Czytelniczki, która w ten listopadowy weekend postawiła na covery. I bardzo dobrze! My też je kochamy.

Gdzieś kiedyś przeczytałam, że zanim się zacznie z kimś dyskusję, warto najpierw ustalić definicję tego, o czym będziemy rozmawiać. Bo tylko pozornie pewne słowa, terminy, znaczą dla nas to samo. Na pewno feminizm jest jednym z tych problematycznych słów. A w dodatku ma chyba najgorszy PR na świecie. A ja bardzo chciałabym to zmienić.

"Kolejna szkarada na okładce", "wygląda głupio", "modelki mają być piękne, a nie szpetne", "czekam aż z bliźniąt syjamskich zrobią tap madl", "uczyńmy jeszcze atuty z garbatości, z krzywych zębów, z wad postawy, z otyłości". Internet, jak zwykle, nie zawodzi w dziedzinie krytyki, chamstwa i negatywnych emocji.

W ubiegłym tygodniu troszkę zwariowałam i próbowałam uraczyć Was wyłącznie dobrymi, albo choć częściowo pozytywnymi wiadomościami. Już mi lepiej, już mi przeszło, już jestem Waszym starą, dobrą, irytującą córką Pana Kłapouchego i Panny Grumpy Cat. A teraz wyobrażamy sobie, jak wyglądało poczęcie. Już?