wychowanie

Sprawa Dominika - 14-latka, który popełnił samobójstwo, zaszczuty przez rówieśników - poruszyła mnie bardzo. Również dlatego, że mogę przywołać z mroków przeszłości niechlubną kartę szkolnego prześladowcy.

Im jestem starsza, tym bardziej uświadamiam sobie, jak wiele rzeczy zawdzięczam temu, jak traktował mnie tata. Nie chodzi mi o umniejszanie zasług matki w wychowaniu, ale dziś mamy Dzień Ojca, więc chciałabym opowiedzieć wam więcej o tym mężczyźnie.

Filip Chajzer szydzi z niedostatecznie męskich, jego zdaniem, modeli - Madoksa i Mateusza Magi. Bo jak to tak? Typ w sukience i z długimi włosami ma być mężczyzną? SZOK!

Beata Sadowska w tekście na swoim blogu twierdzi, że przez nasze uzależnienie od komórek wychowujemy dzieci na cyborgi. Ja jednak nie byłabym tego taka pewna.

Kto robi największy syf i bałagan? Młode dziewczyny! Tak przynajmniej twierdzi oburzona Czytelniczka, która ma dość wszechobecnego syfu wokół.

Nie przejmuj się tym, jak wyglądasz, bądź niezależna, silna i zaradna. Co tam fałda na brzuchu, co tam obwisły pośladek, liczy się twoje wnętrze. Nieważne, że w wieku 40 lat już nie wyglądasz jak nastolatka. Ważne jest to, że osiągnęłaś sukces i do pracy dojeżdżasz nowiutkim BMW. Czy aby na pewno?

"Dobre wychowanie" to część kampanii społecznej Fundacji Dzieci Niczyje, a jej celem jest przeciwdziałanie seksualnemu wykorzystywaniu dzieci. Zbyt potulne dzieci są bowiem łatwym łupem.

Dzieci - robić, posiadać, wychowywać, rozpieszczać, mieć więcej! Na początek dwoje, czyli parkę, jak papużki. I wpaść w sidła, zadziwić się, przekonać, że w życiu jest zawsze inaczej, niż myślisz.

Córeczko zapomnij o różowej sukience. Nie dla ciebie słodkie falbanki. Różowy jest zbyt dziewczyński. Koduje ci rolę w społeczeństwie. Rolę osoby do zadań domowych, takich w kuchni przeważnie. Włożysz różowe ubranie, to wezmą cię za głupią. I twoją matkę też.

Wydawać by się mogło, że to tylko niegroźny, miniaturowy człowiek. Wnikliwa obserwacja zwyczajów i zachowań tych podstępnych stworzeń powala jednak wysnuć teorię, że jest to odrębny gatunek. Dziecko - zwierzątko tyleż rozkoszne, co zabójczo przebiegłe.

Mamo, tato, tak mi przykro. Wiem, że bardzo się staraliście, ale chyba trochę wam nie wyszło. Nie nauczyliście mnie tylu ważnych rzeczy! Chcielibyście wiedzieć czego?

Dziecko, jak przekonują nas poradniki, to krynica radości, dumy, a w przypadku kobiet, także laktacji. I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie krótkowzroczność rodziców, którzy chcą za dobrze i rozwijają dzieci za bardzo. Na własną zgubę!

Rodzice, czas zagrać w otwarte karty! Nie posiadacie w domu idealnego dziecka, wiem to. Nie zaprzeczajcie. Założę się, że czasem grymasi, czasem wybrzydza, czasem nie chce zasnąć, albo bywa senne, gdy trzeba się koncentrować. Mam na to lek!

Co roku Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego desygnuje jakiegoś Wielkiego Zmarłego na patrona tych kilkunastu miesięcy. W 2015 Wielkim Zmarłym jest Czytań, z tej okazji pojawia się coraz więcej ważnych pytań, na przykład: Jak Zachęcić Do Czytania?

Jako rodzice bywamy czasem stawiani wobec dylematów, które wydają się jakby żywcem wyjęte z dydaktycznej czytanki. Ale kiedy problem nas dotyczy, to nie tak łatwo o rozwiązanie...

W Polsce nie jest łatwo być zwykłym patriotą. Patriotyzm szarpią z lewej i z prawej, wsadzają pod tęczę, ciągną do kościoła, wpychają do majtek. O nacjonalizmie to nawet nie ma co wspominać. Sięgnął bruku. Na szczęście są ludzie, którzy chcą tym słowom przywrócić właściwy sens. Ja też spróbuję - zorganizuję swoim synom szczególną lekcję historii.

Nostalgia - ludzka rzecz. Niemal wszyscy ją odczuwamy i chętnie dajemy się porwać fali pięknych (upiększonych?) wspomnień. Ale czasem ten nurt może okazać się zdradliwy. Jak idące przez internet tsunami pt. "Urodziłem się w latach 70.".

Wydaje mi się, że bawienie się lalkami specjalnie dziewczynek nie psuje. Nie sprawia, że stają się głupsze czy mniej zaradne życiowo. Ale są takie słowa, często dziewczynkom powtarzane, na które mam alergię, bo... No właśnie, dlaczego?

Ostatnio znowu zabolało mnie to, jak dziewczynka dziewczynce (kobieta kobiecie) potrafi butem w twarz wyjechać. I stłamsić jej kobiecość, jako gorszą.

Rok szkolny w toku. Życie rodzinne koncentruje się wokół odrabiania lekcji. Zaczęły się wszy, pyskówki w szatni i wyścigi na najnowsze modele telefonów. Zróbmy więc krótkie zestawienie. Czy wiemy, czego szkoła [podstawowa] nauczy nasze dzieci, a czego my sami powinniśmy dopilnować?

Jedne gadają jak nakręcone, więc z pełnego dygresji strumienia świadomości próbujecie wyłowić perełki i poukładać w logiczną całość w skrytości serca błagając o ciszę. Inne milczą, lub dawkują słowa niczym Paavo Nurmii, czyli bardzo oszczędnie. Jak w takim razie komunikować się z tymi małymi cholerami, żeby dowiedzieć się więcej o ich szkolnej egzystencji?

Bycie rodzicem nie jest łatwe. Bycie rodzicem z niewyparzoną gębą i skłonnością do ironizowania jest szczególnie ciężkie. Zwłaszcza dla dzieci, które muszą się nauczyć wyczuwać sarkazm w ciepłym głosie mamy i taty. Biedne, biedne maleństwa!

Dzieci nas wkurzają. To jasne. Ale myślę, że my - dorośli, nie mniej wkurzamy dzieci. Czym? Pewnie wszystkim. Ale najbardziej swoimi drętwymi tekstami. Przedstawiam kilka, które doskonale pamiętam z własnej młodości. Wraz z uzasadnieniem. Z młodości, rzecz jasna!

Na wstępie powiem, że bardzo kocham moje dzieci. Ale spędziłam z nimi długie wakacje i cieszę się niezmiernie, że wróciłam już do pracy w biurze, gdzie nie słyszę "jestem głodny", "kupisz mi to?" oraz "dlaczego?".

Planujesz powiększenie rodziny? Zaczynasz szykować dom na przyjęcie bobasa? Reorganizujesz swoje życie, żeby zapewnić mu optymalną opiekę? W całym zamieszaniu związanym z szykowaniem wyprawki i słodziutkiego pokoiku może ci umknąć kilka istotnych zmian, które małe dziecko wprowadzi w twoje życie. I nie o wszystkich powiedzą ci w szkole rodzenia.

W przeciwieństwie do Macieja Giertycha nie wierzę w kreacjonizm. Wierzę Darwinowi i naukowym dowodom potwierdzającym teorię ewolucji. I ja tę ewolucję dostrzegam na przykładzie ojców.

Na podwórku, na ulicy, nad wodą, w sklepie. "Nie rusz!", "Nie rób!", "Zwariowałaś?!", "Zostaw to!". Czy mnie coś ominęło, czy krzyk stał się powszechną i zalecaną metodą wychowawczą?

Piaskownica jako miejsce, w którym nasze maluchy dostają pierwszą lekcję życia? Według naszej Czytelniczki, to dorośli dbają, by tak właśnie było.

O tym, że nie trzeba patologii, by młodzi żywili uraz do swoich rodziców, wiemy nie od dziś. Nie brak na ten temat naukowych publikacji, równie dużo w tym temacie odnajdziemy w dziełach popkultury. Tabu przestaje być natomiast zupełnie inna sytuacja - kiedy w teoretycznie normalnej rodzinie matka zaczyna nienawidzić własne dzieci.

Rodziny się nie wybiera. Co zrobić, gdy kocha się swoją rodzinę, bo przecież to rodzina, ale nie przepada za tym, jakimi są ludźmi?