Dziś będę waszym Gordonem Ramseyem, zamierzam Was zmusić do używania podstępnej kuchenki oraz garnka, a nawet dwóch! Co gorsza, zamierzam zaproponować przepis wymagający wykorzystania tego małego ciepłego miejsca, w którym drzemie przedwieczne zło, czyli piekarnika. Gotowi? No to zapnijcie pasy, bo mogą być turbulencje.

"Stać nas na dziecko", "Nie stać nas na dziecko", "Na dziecko musi być stać" - z takimi tekstami można spotkać się podczas dyskusji o posiadaniu i wychowywaniu dzieci. Ale co to właściwie znaczy? Ile kosztuje posiadanie potomka i na co trzeba być gotowym? Straszliwą matematyką zajęła się dla nas Ania Gidyńska.

... a to jednak szkoda, umówmy się. Tyle byłoby z tego dobra i profitów, nie tylko dla otoczenia (które wszak mam dokładnie tam, gdzie powinnam) lecz i dla mnie samej. Długoterminowo. Jaka więc nie jestem?

Jeśli jeszcze choć raz przeczytam albo usłyszę od kobiety w wieku lat trzydziestu z hakiem, czy nawet czterdziestu z hakiem, że jest stara - zacznę ubliżać na czym świat stoi. Na pewno nie będę im zaprzeczać. Jeśli ktoś tak o sobie pisze, to prawdopodobnie też tak myśli. I jest stary. A to jest bardziej niż niepokojące. Wyjaśniam dlaczego.

Muszę czymś zająć tę część mojej głowy, która zanurzona jest w popkulturze, aby nie myśleć obsesyjnie o Benie Afflecku w roli Batmana (Ben jest spoko, ale DLACZEGO świecie, DLACZEGO?!!). W samoobronnym odruchu zamieszczam tę uspokajającą wyliczankę - nie samymi superbohaterami człowiek żyje, jest jeszcze sporo dobra w popkulturze.

U wielu normalnych ludzi ?pismo z urzędu? budzi uczucia podobne do tych, które towarzyszą wizycie w pociągowej toalecie czyli dla uściślenia: pomieszanie lęku i obrzydzenia. Naprawdę to rozumiem, bo gdy czytam produkcje niektórych koleżanek i kolegów to mam ochotę walnąć głową w biurko. O współczynniku bełkotu w urzędowych pismach pisałam poprzednio - teraz zajmę się odbiorcą tej korespondencji i podpowiem jak sobie z takim listem poradzić.

Nowy Batman, dużo piesków, porn food i Justin Timberlake w wersji metalowej. A także uroczy młodzian motywujący młodszych kolegów do nauki. I jeszcze więcej piesków.

To będzie mały tekścik, ale o bardzo dużej rzeczy. Dostałam ostatnio link do filmu, który spowodował, iż szczerze się spłakałam ze wzruszenia. Postanowiłam zatem wrzucać go, gdzie się tylko da.

Naszą Czytelniczkę frapuje postawione w tytule pytanie, bo czuje że kobiety trzymają ją na dystans w obawie o swoich facetów. I źle jej z tym. A ponieważ nie znalazła takiego tematu na Fochu, to postanowiła sama napisać - godna pochwały samodzielność!

Jako dorastająca dziewczynka miałam okazję obserwować pewną Samotną Matkę mieszkającą w naszym miasteczku. Zwróciłam na nią uwagę, bo wyraźnie wzbudzała niechęć pań w sklepie. Przede wszystkim była uśmiechnięta, była ?zrobiona?, była energiczna, była miła i zawsze w pół-biegu. Miała dwójkę małych dzieci i rozwiodła się z mężem, bo ją bił - co według omawiających sprawę pań było wielkomiejską fanaberią.

Nasza Korespondentka z Wydziału Odzyskiwania Zdrowego Rozsądku, która co poniedziałek odkrywa przed nami meandry urzędowej rzeczywistości, postanowiła raz dla odmiany porzucić tematykę biurowo-pracową i zająć się czymś przyjemniejszym... choć właściwie to historia pewnej klęski!

Hanna Napora i Paulina Napora postanowiły podjąć się metamorfozy pod okiem lekarza medycyny estetycznej. Jaką dostały diagnozę?

W komentarzu pod artykułem o warzywach obiecałam czytelniczce Marcie, że napiszę o zielonych sokach. Obietnic dotrzymuję, zatem - proszę!

Wiecie co, ten chaos przerósł nawet mnie, nigdy nie sądziłam, że to powiem. Może zatem będę się skupiać na tym, co ludzkość mówi. Nieustannie mnie tym zaskakując. Czynnika chaosu tu i tak nie zabraknie, spokojna głowa.

Ostatni wpis o stopach okazał się bezceremonialnym nadepnięciem na odcisk. Niechcący uraziłam kilka osób. Niechcący napisałam tekst dla części niezrozumiały. Dlatego teraz będzie o kosmetykach, które wkrótce zabiorę ze sobą w podróż. Nie mogę dźwigać, więc kosmetyków musi być mało. Do tego każdy z nich musi spełniać co najmniej dwie funkcje. Ostrzegam, nie będzie elegancko, za to praktycznie, pozytywistycznie.

Od dłuższego czasu mam problemy z pamięcią. W ostatnim czasie objawy te się nasiliły, i niestety zaczyna to być bardzo męczące. Na moje problemy wpływ mają leki, które muszę obecnie zażywać. Mimo tego, że wiem co jest przyczyną, nie specjalnie poprawia mi to humor. Wiem też, że za jakiś czas wszystko się unormuje, ale to będzie dopiero w bliżej nieokreślonej przyszłości...

W nawiązaniu do ostatnich kilku tekstów o randkach napisała do nas Asia, która próbuje się pozbierać po nieudanym związku i pyta, czy kobieta na pewno MUSI z kimś być?

Marzenie o karierze w świecie mody to coś, przez co przeszła większość z nas. Niestety, zwykle zaczynamy od poziomu ubranej w niebieski (modry!) sweterek Andy Sachs z "Diabeł ubiera się u Prady" i... nigdy nie udaje nam się pójść dalej. Stylista gwiazd Jason Rembert, radzi na łamach portalu StyleCaster jak wejść do tego zamkniętego środowiska.

Znalezienie dobrego fryzjera to prawdziwa sztuka. Kiedy trafi się ktoś, kto spełnia nasze oczekiwania, to zwykle nie chcemy się z nim rozstać. Czasem jednak warto spojrzeć na niego z boku i przekonać się czy naprawdę dobrze wybrałaś. Czy powiedziałaś u niego któreś z tych zdań?

Podróżować jest bosko, wszyscy wiemy. Na pewno kiedyś dojrzeję do tego, żeby zalec na olinkluziw plaży i tylko spijać kolejne drinaski, smażąc sobie równo to i owo. Tymczasem mam w głowie nieco inną wersję wyjazdów.

Koleżanka Aleksandra szykuje już dla Was cały smakowity cykl o książkach, które musi raz do roku. Doskonale rozumiem tę potrzebę - właśnie po raz fafnasty czytam "Mistrza i Małgorzatę", bo nie mogłam się oprzeć smakowicie zaczytanemu egzemplarzowi, który znalazłam na półce. Wakacje od razu stały się bardziej relaksujące. Bo właśnie możliwość swobodnego czytania - kiedy i czego chcę - wyczerpuje moją definicję czasu wolnego.

Lola boi się, że gdy skończy 30 lat jej życie zmieni się na gorsze: ciało straci na atrakcyjności, metabolizm zwolni, a codzienność będzie mniej zwariowana niż w "latach dwudziestych". Słuszne te obawy, czy wydumane? Czy tak strasznie być "kobietą po trzydziestce"?

Znowu minęły dwa tygodnie, czyli przyszedł czas na kolejny dobór stylizacji razem z Shopstory. Dzisiejszy tekst dedykuję naszej czytelniczce Ajce, która zwróciła się do nas o pomoc.

Jesteśmy uzależnieni. Wszyscy, tak myślę, a przynajmniej poważna większość. Od tych naszych cudeniek, tych podręcznych komputerków, w których w każdym momencie można coś sprawdzić, zalogować się na fejsie, pstryknąć zdjęcie, otagować kogoś, wstawić hashtagi (czy co tam się z tym robi). Nasze telefony najmniej służą nam już do telefonowania. Najwięcej - do przeszkadzania w prawdziwym życiu.

Redakcyjne koleżanki wspominały już o literaturze i filmach, które lubią i do których wracają. Postanowiłam nie być gorsza i podzielę się z Wami częścią swoich fascynacji. Nie będzie to ogólny przegląd tego co lubię, ale właśnie taki "z dreszczykiem". Może kiedyś napiszę o innych książkach i filmach, żebyście nie myśleli sobie, że nie znam np. "Przeminęło z wiatrem", czy "Martwych dusz". No dobra, ale to będzie kiedyś, a teraz to, co tygryski lubią najbardziej.

Nie będę wam opisywała technologii okiem kobiety. Bo co to niby jest "kobieca" technologia? Bo nie lubię tworzyć sztucznych podziałów. Bo nie.

Nikodem_73 powraca z garścią bezcennych wskazówek dla marzących o zdobyciu pracy w korpie. Tym razem jednak postanowił pastwić się werbalnie nad facetami. Więc jeśli macie w zasięgu ręki bądź głosu mężów, narzeczonych, braci, synów, czy sympatycznych kolegów z działu marketingu - przekażcie im ten tekst. Niech też coś mają z życiowej mądrości Autora!

Uwielbiam jesień z wielu powodów. Ale dziś skupię się na tym, który umila mi siedzenie w domu gdy na zewnątrz leje i zimno - czyli na nowych serialach. Bo już zacieram łapki, czekając na smakowite kąski.

Czasem farbowany kolor wygląda bardziej naturalny, niż ten, z którym rzeczywiście się urodziłyśmy. Co sądzicie o metamorfozach tych gwiazd?

Koleżanka uszczęśliwiła mnie informacją, że na podręczniki do gimnazjum, z atlasem i dodatkowym angielskim wydała prawie 700 złotych. Uznałam, że chyba kupowała ze złoconymi okładkami, przecież w poprzednim roku, za książki do podstawówki, płaciłam nieco ponad 400 złotych. Odwiedziłam księgarnię i kupiłam rozpoznawczo zestawy do dwóch (z dziesięciu) gimnazjalnych przedmiotów - 138 złotych. Auć!