samotność

Według dominikanina Krzysztofa Pałysa walka z samotnością jest bezsensowna. Zakonnik ma swoją receptę na ten uciążliwy dla wielu ludzi stan.

Jak wiele innych kobiet, które nie potrafią rozwiązać własnych problemów, postanowiłam wziąć się za cudze. Piękna, trzydziestoletnia kobieta ma kłopot ze znalezieniem sobie partnera w zbliżonym wieku? Och, wspaniale, to idealne wyzwanie dla mnie!

Utarło się, że singielka sama w domu to ani chybi Bridget Jones w nieforemnej pidżamie, z potarganą fryzurą, spływającym po policzkach tuszu do rzęs z domieszką łez rozpaczy i przyklejoną do ust butelką wódki. Zgłaszam sprzeciw.

Są takie chwile, kiedy nawet w dobrym związku człowiek czuje się trochę sam. Czy to sygnał, że związek jest zły czy po prostu "tak musi być"?

Gdy na kilka dni zostałam słomianą wdową, uświadomiłam sobie, jak bardzo jestem zależna od mojego męża. I rośnie we mnie podziw dla singielek, które po pracy wracają do pustego mieszkania. Mnie przeraża puste mieszkanie z pustą lodówką, pustym stołem i pustym łóżkiem.

Jestem sama tak długo, że większość osób na moim miejscu wbiłoby sobie widelec w oko albo spiknęło się z pierwszą lepszą osobą z brzegu. A ja, mimo poczucia samotności i skandalicznego deficytu całusów w czoło, będę upierać się przy swoim: czasami singielstwo naprawdę wygrywa.

Baw się, tańcz, pij, skacz, śpiewaj, bla,bla,bla. A ja pierwszy raz od kilkunastu lat zostanę w sylwestrowy wieczór bez towarzystwa - choćby dzieci. Ponieważ niezbyt dobrze czuję się na hucznych imprezach, znalazłam dla siebie idealne rozwiązanie.

Najprostsze odpowiedzi zazwyczaj są najtrafniejsze. Niekiedy również bolesne (zwłaszcza dla dumy). Chcesz wiedzieć, dlaczego mężczyzna, którym jesteś zainteresowana, nie zachowuje się tak, jakbyś tego oczekiwała?

Są filmy, które stają się pretekstem do spojrzenia na świat i siebie inaczej. Uważniej. Taka jest właśnie "Miłość Larsa?. Wiem, że nie jest to nowość, ale porusza temat szczególnie aktualny w okresie świątecznych i noworocznych spotkań - samotność.

Depresja, samotność, toksyczna rodzina, pracoholizm - wyobrażasz sobie, że walczysz z przynajmniej jednym z tych problemów? A ze wszystkimi? Nie? Przeczytaj zatem list Czytelniczki o tym, jak uciekła przed życiem w pracę.

"Chcę móc do kogoś wracać, chcę mieć do kogoś zadzwonić, chcę żeby ktoś mnie wysłuchał, ja chcę słuchać". Jak poradzić sobie z przejmującym poczuciem życiowej pustki?

Zdarza się, że przychodzą do nas kontrowersyjne listy. Bo czy naprawdę jedynie szare myszki mają szanse na bycie w związku? Mamy inne obserwacje, ale może wy podzielacie punkt widzenia Czytelniczki?

Rozstania są trudne, bywają bolesne, ale mogą stać się okazją do wprowadzenia w życie pozytywnych zmian. Jeśli tylko damy sobie na to szansę.

Wyobrażacie sobie sytuację, kiedy wizyta w domu wiąże się z poczuciem odrzucenia? Jak wytrzymać, jeśli najbliżsi zamiast wspierać, nieustannie porównują cię do innych? Czytelniczka opisuje swoją codzienność.

Reguła - do trzech razy sztuka - niekoniecznie sprawdza się w historiach miłosnych. Do Redakcji przyszedł list zatytułowany "Na rozstaju dróg". Czytelniczka dzieli się w nim swoją historią. I nie napawa ona optymizmem.

Wśród ludzi słuchamy opinii innych, w samotności słuchamy siebie. Dlatego warto dać sobie czas na usłyszenie własnego głosu. Oto parę przyjemnych czynności, którymi zajmiesz najważniejszą osobę w twoim życiu.

Co łączy katolickie zakonnice, radykalne feministki i programistki z Doliny Krzemowej? Po lekturze książki "Dom bez mężczyzn" postanowiłam sprawdzić, co kryje się za kobiecym marzeniem o przestrzeni wolnej od facetów.

Czytelniczka dostała zaproszenie na wesele. Fantastycznie, prawda? Tymczasem ona opisuje swoje emocje następująco: Dziękuję, nie wybieram się. To była pierwsza myśl. Myśl numer dwa: Za jakie grzechy?!

Rozżalony i wściekły - taki przyszedł do nas mail. Zaadresowany co prawda do redakcji, ale w istocie nie tylko do nas, bo i do komentujących. Niektórych komentujących. Od wkurzonej Czytelniczki.

Dzieci opuszczają dom, a rodzice ramiona? Bynajmniej. Czytelniczka udowadnia, że życie nie kończy się z dniem, kiedy przestajemy być potrzebni dzieciom. "Bo jestem nie tylko matką" - pisze.

Są tematy - bumerangi. Samotność, nieudane poszukiwania mężczyzny idealnego i przekonanie, że to INNI są winni. A ponieważ nie znamy odpowiedzi na pytanie postawione nam przez Czytelniczkę, zadajemy je wam.

Jestem skazana na permanentny pobyt w strefie "dla przyjaciół", bo dla mężczyzn, przynajmniej tych, których spotykam ja, ważniejsze jest 50 kilo na wadze i śliczna buzia - pisze Czytelniczka. Kolejny głos w dyskusji o trudach szukania "drugiej połowy".

Bycie singlem nie zawsze jest kolorowe, ale warto czekać na miłość - odpowiedź na list Czytelniczki.

Co trzeba mieć w sobie, żeby przyciągać mężczyzn? Czy skończone studia i dobra praca odstraszają? Czytelniczka zastanawia się nad tym, dlaczego jest samotna, gdy wokół tylu ludzi w parach.

"Wielkie miasto, to i wielkie możliwości" - ale bycie singielką nie jest proste. Nasza Czytelniczka o poszukiwaniu siebie.

To nie jest list o tym, że bycie singlem jest fajne lub nie. "Musicie mi wierzyć, ale to naprawdę przeszkadza i oprócz samooceny, zaburza poczucie bycia dojrzałym" - pisze nasza Czytelniczka.

Czytelniczka przekonuje, że kolor włosów wpływa na charakter i to, jak postrzegają nas inni. Ruda, energiczna, niezależna - a nie może znaleźć miłości. Dlaczego?

Nasza Czytelniczka nie ma problemu z samotnością. Bycie sigielką nie jest takie straszne. Ale jest kilka takich momentów, gdy jednak trochę to singielstwo doskwiera...

Po pracy można robić tyle fantastycznych rzeczy. Na przykład cieszyć się życiem i oddychać powietrzem innym niż to przemielone przez klimatyzator. Czasem jednak biuro staje się prawie domem, a ty bierzesz kolejne nadgodziny.

Bardzo smutny list Czytelniczki o dojmującej samotności "ludzi sukcesu". Tych dobrze zarabiających, z dużych miast, samotnie zabijających czas w eleganckich, pustych mieszkaniach.