Panowie twierdzą, że widok całujących się kobiet podnosi temperaturę, a całujących się mężczyzn każe im zawrócić z drogi. Czy to dlatego, że do kobiet przypisana jest czułość i z kim by jej nie dzieliły - jest ona naturalna? Twardemu mężczyźnie okazywanie uczuć nie przystoi?

Jeśli twój facet notorycznie wciera sobie twój superdrogi krem przeciwzmarszczkowy w pięty, a na sugestię nakremowania przesuszonej skóry twarzy reaguje obrzydzeniem (bo kremy do twarzy są tłuste i lepkie), to najwyższa pora podrzucić mu stosowny, męski produkt pielęgnacyjny. Spróbuję wskazać krem, który może usatysfakcjonować twojego barbarzyńcę.

Bardzo smutny list Czytelniczki o dojmującej samotności "ludzi sukcesu". Tych dobrze zarabiających, z dużych miast, samotnie zabijających czas w eleganckich, pustych mieszkaniach.

Dziś przypada 25. rocznica tragicznej i nagłej śmierci twórców "Sondy", programu, który ukształtował całe pokolenie naukowców, miłośników technologii i zwykłych ciekawych świata widzów. W tym dniu, głosem naszego stałego czytelnika, Mężczyzny Inaczej, zachęcamy do chwili wspomnień o programie i jego twórcach - Andrzeju Kurku i Zdzisławie Kamińskim.

Pierwsi potomkowie pionierów unikali kawy i czekolady, Europejczykom nie uśmiecha się jedzenie psów, zaś Apacze musieli się zmagać z zakazem zjadania mięsa węży i niedźwiedzi. Skąd się wzięły te wszystkie, często niepisane, zakazy żywieniowe?

Praca po znajomości lub, jak kto woli, praca załatwiona, wcale nie musi być synonimem zła wcielonego i oznaką degrengolady etyki zawodowej. Co więcej, w pewnych okolicznościach nie potępiam tego procederu, ponieważ pomaganie ludziom jest z natury dobre. Jest jednak jedno, ogromne ALE.

Przyznaję - czekałam na iPhone'a z dużym wyświetlaczem. No i w końcu się doczekałam. Ale okazało się, że oprócz zwykłych "emejzingów" i poprawek, w telefonie ukryta została nowa funkcja - losowego i niespodziewanego wyginania ekranu. Jednak nie ma co śmiać się z iPhone'a 6 Plus, że wygina śmiało ciało. W końcu to przyszłość

Czytelniczka zastanawia się, jak żyć i rodzić dzieci w kraju powszechnego chamstwa. A może wyciąga zbyt daleko idące wnioski z pojedynczego epizodu?

Jakoś tak się składa, że w większości filmów, które widziałam, czarnymi charakterami są mężczyźni. Kobiety mają raczej gorsze momenty: coś tam knują, są wyrachowane, złośliwe, wredne i wkurzające, ale da się na nie machnąć ręką. Przedstawiam więc moje ulubione, na wskroś złe bohaterki - ich nie da się zignorować!

Czytelniczka opowiada smutną historię o źle ulokowanej miłości i porzuceniu, a także - o tym, że postawa "poradzę sobie sama ze wszystkim" nie zawsze popłaca.

Nie tak miało być? Dziecko nie radzi sobie w domu, szkole lub przedszkolu? Nie zawsze trzeba biec od razu do specjalisty. Czasem wystarczy się pobawić. Czym? Dziś pod lupę biorę zabawki terapeutyczne.

Modny, "hipsterski" napój, czy jabol, wino dla plebsu? Czy cydr, coraz modniejszy i częściej pity ma szansę na stałe zagościć na polskich stołach?

Rok szkolny w toku. Życie rodzinne koncentruje się wokół odrabiania lekcji. Zaczęły się wszy, pyskówki w szatni i wyścigi na najnowsze modele telefonów. Zróbmy więc krótkie zestawienie. Czy wiemy, czego szkoła [podstawowa] nauczy nasze dzieci, a czego my sami powinniśmy dopilnować?

Angela Chase (Claire Danes, która dzisiaj wymiata w "Homeland") była głosem brudnego, potarganego, depresyjnego pokolenia lat 90. Choć powstał tylko jeden sezon serialu, do dziś trafia na wszystkie top listy najbardziej kultowych produkcji wszech czasów. "Moje tak zwane życie" opowiadało także o moim "tak zwanym życiu". Nastoletnim, niedojrzałym, niewesołym.

Jesteśmy kowalami swojego losu - Czytelniczka zwraca uwagę na powszechne, jej zdaniem, zrzucanie odpowiedzialności na rząd, urzędy, państwo, w sytuacjach, gdy winy za niepowodzenia powinniśmy szukać w sobie.

W pracy spędzamy większość dnia. O ile nie pracujemy na swój rachunek, to mamy szefów, lub jesteśmy szefami dla innych. Bycie przełożonym, to nie tylko wyższe wynagrodzenie, to przede wszystkim zarządzanie innymi ludźmi, którzy non stop oceniają.

Jedne gadają jak nakręcone, więc z pełnego dygresji strumienia świadomości próbujecie wyłowić perełki i poukładać w logiczną całość w skrytości serca błagając o ciszę. Inne milczą, lub dawkują słowa niczym Paavo Nurmii, czyli bardzo oszczędnie. Jak w takim razie komunikować się z tymi małymi cholerami, żeby dowiedzieć się więcej o ich szkolnej egzystencji?

Historia dość zwyczajna, choć niezbyt przyjemna, ale tak znakomicie opisana, że Redakcja chichrała się nieprzystojnie w trakcie lektury, co i Wam poleca. Porady, o które apeluje autorka niniejszego dramatu również mile widziane!

"Wie pani, jak człowiek trafi na SOR i sobie na to wszystko popatrzy, to potem wszystkie inne problemy, które ma to mu się wydają takie małe i głupie" - powiedział smutno starszy pan podpięty do kroplówki, który kolejną godzinę czekał na lekarza pod gabinetem. Nie sposób nie przyznać mu racji.

I pstryk... nie, to nie czar prysł, to prysł czarujący paznokieć. Łamiące i rozdwajające się paznokcie są zmorą niejednej kobiety. Tymczasem ich pielęgnacja jest naprawdę bardzo prosta i szybka. Ważne, aby wykonywać ją systematycznie. Zobaczcie, co pomaga paznokciom.

Czytelniczka nazywająca siebie "kobietą wielozadaniową" doskonale radzi sobie ze wszystkim - pracą, domem, zarabianiem. Tyle że me dość tego radzenia sobie.

Właściwie to po co im ułatwienia? Cholerne darmozjady! Myślą, że to wielkie mecyje się rozmnażać? Co to za heroizm mieć dwójkę dzieci?! Dawniej to każdy miał dwie sztuki potomstwa, a potem jeszcze cztery do ośmiu. I dobrze było, komu to przeszkadzało?

Jest wrzesień, a we wrześniu - prasowy zalew wywiadów z najlepszymi nauczycielami świata. Obsesyjnie skupionymi na swojej pracy, dla których nauczanie to wyzwanie i codzienny rozwój. Nie spotkałam na swojej drodze takich, ale z drugiej strony, może ideał to przesada?

Tym razem postanowiłyśmy odwiedzić Mońki i zapytać ich mieszkańców, jakie znają sposoby na skuteczne poderwanie dziewczyny. A jak już tam dotarłyśmy, grzechem byłoby nie odwiedzić słynnych ?Szwagrów"!

Bycie rodzicem nie jest łatwe. Bycie rodzicem z niewyparzoną gębą i skłonnością do ironizowania jest szczególnie ciężkie. Zwłaszcza dla dzieci, które muszą się nauczyć wyczuwać sarkazm w ciepłym głosie mamy i taty. Biedne, biedne maleństwa!

"Psychicznie jestem już wygrana, finansowo ciągle próbuję" - pisze nasza Czytelniczka Aneta, dla której pisanie jest formą terapii.

Czasem nie można pisać o tym, co naprawdę irytuje. Wtedy uciekam w codzienne problemy. Chociażby kłopoty z cerą. To uspokaja, a niekiedy też bawi. Zwłaszcza gdy konfrontuje się rady profesjonalnych makijażystów z pomysłami moich koleżanek. Ciekawa jestem, co wybierzecie wy?

Takie są koszty jeżdżenia do kraju, w którym trwa wojna - napisał mój mąż. Nie wiedział, że siedząc 395 km od niego, twierdząco kiwam głową. Prawda jest taka, że choć od frontu dzieli mnie teraz 16 godzin jazdy, a pod oknami ludzie śpiewają, tańczą tango i piją wódkę w popularnych knajpach, to wojna jest wszędzie - w rozmowach, w myślach i w emocjach.

O skali problemu otyłości w Stanach Zjednoczonych czytałam i słyszałam wiele. Teoria teorią, jednak zobaczyć na własne oczy i choć trochę zrozumieć samonakręcający się mechanizm sukcesu śmieciowego jedzenia, to zupełnie inne doświadczenie.

Tekst Marcina Kasprzaka podniósł ciśnienie wielu czytelniczkom i czytelnikom. Prezentujemy list Justyny, która pokusiła się o rozłożenie go na czynniki pierwsze.