seriale

Śmierć dziecka to temat trudny i omijany przez popkulturę, jednak jakoś tak cichcem i boczkiem przemycają go kryminały. Te dobre, mądre które potrafią wyjść poza gatunkowy schemat: "kto zabił" - jak angielski serial "Broadchurch".

Kłócić się burmistrzem jak Lucy z "Rancza", rozwiązywać zagadki jak ojciec Mateusz czy ratować pacjentów niczym Alicja z "Lekarzy" - kto z nas nie chciałby choć przez chwilę wcielić się w swoją ulubioną serialową postać. Set jetting, czyli turystyka filmowa daje takie możliwości. Kłócić się burmistrzem jak Lucy z "Rancza", rozwiązywać zagadki jak ojciec Mateusz czy ratować pacjentów niczym Alicja z "Lekarzy" - kto z nas nie chciałby choć przez chwilę wcielić się w swoją ulubioną serialową postać. Set jetting, czyli turystyka filmowa daje takie możliwości. Termin zapożyczony z angielskiego oznacza nic innego, jak wycieczkę śladami seriali lub filmów.

Kłócić się burmistrzem jak Lucy z "Rancza", rozwiązywać zagadki jak ojciec Mateusz czy ratować pacjentów niczym Alicja z "Lekarzy" - kto z nas nie chciałby choć przez chwilę wcielić się w swoją ulubioną serialową postać. Set jetting, czyli turystyka filmowa daje takie możliwości. Termin zapożyczony z angielskiego oznacza nic innego, jak wycieczkę śladami seriali lub filmów. Zagranicą coraz więcej osób decyduje się na podróżowanie w celu obejrzenia miejsc wykorzystanych w ulubionych produkcjach telewizyjnych. W Polsce jest to rewelacyjny pomysł na weekendowy wypad.

Sezon wakacyjny w telewizji to zazwyczaj czas powtórek i to niekoniecznie dobrych. Na szczęście mamy alternatywę w postaci duńskiego serialu kryminalnego "Dicte?.

Towarzyski spęd: dzieci, dorośli, atmosfera piknikowa. Jedno z dzieci coraz mocniej dokazuje, macha kijem przed twarzą innego chłopca. Ktoś z dorosłych postanawia przywołać je do porządku i wymierza mu siarczysty policzek. Co dzieje się później?

Nic nie uczy życia lepiej niż amerykański serial. Po tych wszystkich prawniczych i lekarskich umiem zdiagnozować każdą chorobę (proste: lupus) i krzyczeć: "sprzeciw", gdy trzeba. A z "Doliny Krzemowej" czerpię wiedzę - nie o kodowaniu przecież. O strasznych współpracownikach.

"Trafny wybór" - serial HBO i BBC na podstawie powieści J.K. Rowling - to propozycja dla wielbicieli czarnego humoru i wielkich intryg w małych miasteczkach. Będziecie oczarowani!

Jeżeli zostajecie dziś wieczorem w domach, to polecam serial "The Game? - zimna wojna, szpiedzy i zadymione tajne pomieszczenia MI5. Czego tu nie lubić?

"W kręgu zbrodni?, to nowy mini serial kryminalny emitowany na Ale Kino+. Myślę, że spotka się z miłym przyjęciem przez widzów, którzy cenią sobie klasyczny kryminał, ale z tendencją do wyłamywania się z gatunkowych schematów.

Powiedzmy to sobie wprost, z serialami są same kłopoty - albo mają poziom tak nierówny, że tracimy serce i cierpliwość, albo tak wysoki, że chcemy obejrzeć wszystko naraz. Są za długie, za krótkie. Najgorzej zaś jest wtedy, gdy kończą się w nieodpowiedni sposób.

Kobiety liderki, silne i niezależne postaci, grające pierwsze skrzypce na ekranie? To niestety wciąż jeszcze nie jest norma. Z tym większą przyjemnością prezentuję siedem moich ulubionych stalowych magnolii.

Wszyscy kochamy Franka. Frank jest taki dobry w byciu złym. Frank wykrwawi nas na śmierć. Czy ja mówię o bohaterze "House of Cards" czy szwajcarskiej walucie? Wszystko jedno, rzeź już trwa.

Osobistych podsumowań ciąg dalszy. Opowiedziałam wam już o kilku filmach i serialach, które powstały w 2014 i zachwyciły mnie. Teraz pora na te, które nie zrobiły na mnie najlepszego wrażenia, albo wręcz - rozczarowały.

2014 był dla mnie rokiem seriali i filmów, które na długo pozostaną w mojej pamięci, choć nie każdy zapamiętam jako "dobre kino". Oczywiście, mój przegląd jest tylko mój i zakładam, że możecie nie zgadzać się z moim osądem co do tych produkcji.

"The Affair" pokazuje zdradę tak jak filmy przyrodnicze atak drapieżnika na bezbronną ofiarę: na zimno i z perwersyjną przyjemnością. Dacie się skusić?

Choć od wczoraj wszyscy fani seriali żyją głównie wieścią o powrocie na mały ekran legendarnego "Twin Peaks", to jednak nim wyjaśni się tajemnica Czarnej i Białej Chaty (jeśli się wyjaśni), przed nami kawał czasu. Który najlepiej wypełnić innymi serialami. Takimi, jak mający jutro polską premierę "Gotham".

Angela Chase (Claire Danes, która dzisiaj wymiata w "Homeland") była głosem brudnego, potarganego, depresyjnego pokolenia lat 90. Choć powstał tylko jeden sezon serialu, do dziś trafia na wszystkie top listy najbardziej kultowych produkcji wszech czasów. "Moje tak zwane życie" opowiadało także o moim "tak zwanym życiu". Nastoletnim, niedojrzałym, niewesołym.

Już jutro minie 20 lat od premiery "Przyjaciół?. Przez ten czas towarzyszyli nam przesiadując w kawiarni, grając w piłkarzyki, rodząc trojaczki, wychodząc (w realnym życiu) za Brada Pitta. I jedząc. Dużo i tylko czasem niesmacznie. Dziś w menu najbardziej przyjacielskie dania z serialu.

W tym tygodniu dużą część moich myśli poświeciłam Henrykowi Sienkiewiczowi, co skończyło się oglądaniem nowej serialowej adaptacji "Trzech muszkieterów". Może z pozoru to nie brzmi logicznie, ale chętnie wytłumaczę się z tej umysłowej woltyżerki. Po prostu lubię dobre historie, które nigdy się nie starzeją.

Dwa portrety tej samej dekady, po dwóch stronach oceanu - amerykański "Masters of sex" i brytyjski "Z pamiętnika położnej" stanowią wdzięczne pole do porównań. Zwłaszcza, że łączy je też tematyka: jeden opowiada o położniku, drugi o położnej. Oba też mają właśnie premiery w polskich stacjach telewizyjnych, więc jest okazja, by się im przyjrzeć.

Jeżeli nie boisz się widoku krwi, cenisz dobrą intrygę, napięcie jak w horrorze i skomplikowane postaci, które kocha się nienawidzić, nowy serial HBO - "The Knick? jest dla ciebie.

Bezstresowe wychowanie w duchu "Rodzinki.pl" to jeden wielki blef. Jak każda dobrze przyrządzona popkulturowa papka, serial działa łagodnie przeczyszczająco. Pokazuje bezstresowe wychowanie, podszyte staroświecką surowością. Ale wbrew pozorom nowoczesne metody wychowawcze wcale nie osłabiły rodzicielskich zapędów kontroli i manipulacji. Jak się z tego wyzwolić?

Pierwszy odcinek najpopularniejszego sitcomu wszech czasów obejrzeliśmy, gdy Whitney Houston śpiewała "I Will Always Love You", a John Travolta i Uma Thurman tańczyli rock'n'rolla w "Pulp Fiction". Za to ostatni wyemitowano, gdy pierwsi użytkownicy zapisali się na Facebooka, naiwni po raz drugi wybrali George'a W. Busha na prezydenta, zaś analitycy z Wall Street jeszcze nie śnili o kryzysie. Czy dekada naiwnego dobrobytu byłaby równie naiwna bez Rossa i Rachel?

Co otrzymamy z wymieszania "Teorii Wielkiego Podrywu", "The Office" i "Social Network"? Nie wiem, ale mam dobre przeczucia, że nawet nie kojarząc nazwisk "Wszystkich świętych od internetów" i nie znając rozwinięcia skrótu HTML* możecie dobrze się bawić, oglądając najnowszy serial HBO.

Po przeczytaniu tego tekstu prawdopodobnie będziecie chcieli zabić mnie: po pierwsze widziałam już pierwszy odcinek (dziennikarskie przywileje!), po drugie jestem krypto-Lannisterką, a po trzecie mam znacznie bardziej krwiożerczy stosunek do bohaterów niż autor sagi, który, jak wiadomo, wiader krwi za kołnierz nie wylewa. Ja bym jednak poszła dalej i wymordowała już prawie wszystkich, bo strasznie mnie denerwują.

O fenomenie tego serialu pisało już wiele osób. Wiele osób wyśmiewa też jego istnienie. O jakim serialu mowa? Otóż o "Modzie na Sukces", do której mam wielki sentyment, a dzięki zdjęciom Pawła Jeża, który miał okazję podglądać kręcenie tej opery mydlanej od kulis, postanowiłam wrócić do starych dobrych Forresterów.

Pasjonują was seriale w klimatach "CSI: kryminalne zagadki Miami", a może jesteście pod wrażeniem wprawy, z jaką Dexter Morgan odczytywał ślady krwi na miejscach zbrodni? Richard A. Grzybowski, polski ekspert balistyki w szeregach amerykańskiej policji oraz agent ATF opowiedział nam o tym, jak ma się rzeczywistość do telewizyjnej fikcji oraz o wielu innych sprawach. Wszystko z okazji premiery jego debiutanckiej książki "Ślady zbrodni".

Pragnęłam tego serialu, jak kania dżdżu. To, co dostałam w zamian za długie oczekiwanie, jest najlepszą nagrodą jaką można sobie wyobrazić. Nowy serial HBO, Detektyw, ma wszelkie szanse okazania się moim hitem roku. A zważywszy na to, że piszę te słowa w styczniu, możecie być pewni, że mój zachwyt jest ogromny.

Wiadomo, MOI ulubieni. Wiadomo, każdemu z nas serce drga na inny widok. Wiadomo, subiektywizm nie istnieje. Wiadomo, pokłócimy się o rangę, wymiar, rolę i wyraz. Wiadomo, o gustach nieładnie dyskutować. A jednak. Wyzywam Was.

W życiu każdego prostego zjadacza popkultury przychodzi taka chwila, gdy musi dokonać rachunku sumienia i przyznać, że te pochłaniane bez umiaru odcineczki seriali nie zawsze były pierwszej świeżości. Na szczęście ten rok wypada naprawdę nieźle: ilość totalnych rozczarowań jest mniejsza od ilości totalnych zachwytów. A chyba o to chodzi, nie tylko w konsumpcji seriali.