życie

Czytelniczka nie może się nadziwić, że rodzina i znajomi, zamiast wybrać najprostszą opcję reakcji na radosną nowinę - gratuluję i uścisk - zadają sobie trud, by się trochę pomądrzyć.

Jesteśmy przyzwyczajeni do luksusów, z których istnienia sobie nie zdajemy sprawy, dopóki ktoś ich nam nie odbierze. Przy czym ta utrata nawet na moment zdaje się nam nieraz końcem świata.

Depresja stała się ostatnio motywem przewodnim Waszych listów. Smutno nam, gdy czytamy tak przejmujące wyznania jak to, ale tyle możemy zrobić - wysłuchać i choć trochę zrozumieć.

Czy "paryżanka" - kobieta-ideał to wymyślony twór? Jakoś nie chce mi się wierzyć, że one wszystkie takie są - szczupłe, zadbane, uśmiechnięte, eleganckie, a do tego wszystko im wychodzi zupełnie niechcący - pisze Czytelniczka.

Humuserie, pierogerie i inne boulangerie. Zachęcają nas wykwintnymi nazwami, kuszą frymuśnym menu, a kiedy chcesz zamówić puree ze smalcem, słyszysz, że pjure są tylko z dżemem, sztućce jakieś krzywe, a kasza niedogotowana. Jednym słowem chamstwo i brak umiejętności. Czas na knajpianego focha!

Korzystając z internetu, dopasowujemy go do siebie. Teoretycznie jest jeden internet, ale każdy ma jakiś inny. U niektórych na głównym planie są kotki i pieski, u innych wiadomości, a jeszcze inni mają śmieszne obrazki, które publikują ku radości swoich e-znajomych.

Schudnę 5 kg. Rzucę papieroski. Zacznę biegać. Przestanę jeść słodycze. Poszukam nowej pracy. Zacznę smarować twarz kremem, kiedy wychodzę na mróz. No i nie wiem, może spróbuję jeszcze raz pojechać nad polskie morze? Ja już sobie tego wszystkiego nie obiecuję. Dlaczego?

Masz koleżanki równie urocze co nieporadne? A może masz takich kolegów? Zdradzę ci, co warto mieć w torebce, jeśli przed tobą spotkanie z nimi. Zwłaszcza takie, podczas którego obecny będzie też alkohol.

Ależ ten czas leci! Już za chwileczkę, już za momencik przywitamy nowy, 2015 rok. No i co z tego wynika?

Urządzanie mieszkania to jedno z tych zadań, które może trwać latami. Masz jakąś wizję, ale nie masz środków na jej zrealizowanie, albo po prostu lubisz dopieszczać detale. Możesz też mieć to w nosie i zdajesz się na przypadkowe rozwiązania.

"Namawiamy ludzi, aby byli sobą, a potem dziwimy się, że wokół nas tylu debili, pedofili i innych popaprańców" - pisze nasza Czytelniczka. I namawia, by jednak poudawać kogoś innego - miłego, dobrze wychowanego...

Smutny list od Czytelniczki, która walczy z depresją i z dodatkowym żalem do osoby, która miała przy niej być na dobre i na złe.

Nasi dziadowie w czynie społecznym sadzili parki, mój ojciec skrzyknął się kiedyś z sąsiadami i posadzili żywopłot przy bloku, ale to nie o takiej roślinności chcę opowiedzieć, tylko o - często niechcianej - florze zapełniającej przestrzenie wspólne.

Miał być luźny, skromny ślub. W urzędzie, z najbliższą rodziną i przyjaciółmi, bez białej sukni i morza kwiatów. Na naszych zasadach i bez oglądania się na konwenanse. Ale ślubny przemysł wciąga w swoje sidła. Czy można uwolnić się od amorków, gołąbków i serduszek?

Kolorowe magazyny, blogerki, reklamy - znam, czytam, czasem się czymś zachwycę, ale nie kupuję ubrań, kierując się takimi wskazówkami. Ciuchy wybieram sobie sama - podpatrując koleżanki, które mają podobną do mojej figurę.

W ostatni weekend nie robiłam NIC. Słownie NIC. W sobotę pomógł mi w tym kac. A w niedzielę pomogłam sobie sama.

Ma groźną twarz generała, który wydziela mi godziny. Nigdy nie chce dać ani jednej minuty więcej - mówi Joanna Galon - Frant. Jest pianistką, wie, że choć ten generał jest srogi i skąpy, to potrzebny.

Doceniajcie szarą codzienność, dziewczyny - apeluje nasza Czytelniczka. Bo najzwyklejsze, najmniej porywające rzeczy, mogą okazać się tymi, które będą budzić naszą tęsknotę i nostalgię.

Od setek lat internauci dopytują wielkiego mędrca Wujka Google - jak żyć? Pytanie to jednak jest mocno nieprecyzyjne. Dlatego dziś opowiem wam o tym, jak żyć przez kilka chwil bez prądu w środowisku bezsensownie powierzającym wszelkie swe nadzieje energii elektrycznej.

Złe zagraniczne korporacje wykorzystują polskich pracowników? Nasza Czytelniczka przekonuje, że polskie firmy nie pozostają w tyle...

Zimno, ciemno, straszno i źle. Najchętniej wpełzłabym pod koc i nie wychodziła do marca. Czy mnie też dopadła jesienna deprecha? Nie, bo nie jest mi smutno i nie mam doła. Po prostu nic mi się nie chce.

Na czym? Co zrobię? No właśnie. W odpoczynek na emeryturze nie wierzę z kilku powodów. Od lat tłumaczę sobie, że to dobrze i zdrowo, że mój plan na emeryturę zakłada wiele działań, które nie pozwolą mi umrzeć przed śmiercią.

W dzisiejszych czasach każdy z nas ma przynajmniej pięciuset przyjaciół na Facebooku (uśredniamy, nie chcemy urazić tych, co mają 200, ani tych, co mają 2000) - z tego zawsze choć jedna trzecia wrzuci na urodziny serduszko, torcik czy inne "stolaty". Czytelniczka dość ostro się temu sprzeciwia. I nie tylko temu.

O telewizji "od środka", tym, jaki model kobiety lansują media, i o swoim portalu "Dobrze Być Sobą", który ma pomagać kobietom po wypadkach i chorobach odzyskiwać wiarę w siebie i swoją kobiecość - opowiada Ewelina Kopic.

Zastanawiacie się czasami nad tym, jak wiele przedmiotów codziennego użytku to prawdziwe skarby, bez których nasze życie byłoby zdecydowanie cięższe? Ja się nad tym ostatnio zastanawiałam i wciągnęłam w te rozmyślania redakcję.

Nasza Czytelniczka, po lekturze tekstu Dominiki o komentarzach, które kobiety słyszą od bliskich - postanowiła się ustosunkować. Bo, jej zdaniem, niemiłe komentarze też są potrzebne.

Są takie momenty w życiu, kiedy ktoś powie nam coś przykrego. W żartach, niechcący, albo i z premedytacją. Co wtedy? Jak się zachować? Jak sobie z tym poradzić? Śmiać się czy płakać? Ten tekst dedykuję koleżance, ale śmieję się w nim sama z siebie. Jak zwykle.

Dupa jest teraz na topie. Oczywiście przede wszystkim naga, wielka i błyszcząca, jak dupa Kim K. Ale odnoszę wrażenie, że filozofia życiowa oparta na tym zacnym kawałku ciała ostatnio zyskuje na popularności. A przynajmniej nikt się już nie wstydzi, że ją wyznaje - wręcz przeciwnie.

Czasami jedna chwila decyduje o tym, co będzie się z nami działo przez kilka najbliższych tygodni, a może nawet i lat. Nie chcemy dopuszczać do siebie myślenia o tym, że możemy paść ofiarą wypadku, a jak już padamy - to nadal nie możemy w to uwierzyć.

Dlaczego Polacy myślą, że są świetnymi kierowcami? Dlaczego kursy na prawo jazdy nie uczą nas jeździć bezpiecznie? Czy można nauczyć się "wychodzić z poślizgu"? O kulturze na polskich drogach, grzechach kierowców i marzeniach o wychowaniu komunikacyjnym w szkołach rozmawiam z Jackiem Scicińskim i Tomaszem Dąbrowskim, licencjonowanymi kierowcami rajdowymi i wyścigowymi, instruktorami Akademii Jazdy "Opel".