życie

Jestem Agatka, mam miękkie oczy i uśmiechałam się, ale jestem już po, bo Małgosia niedługo. Gdyż mama mi powiedziała, że nie wie, jak jabłko. A czy apfel czy teufel, to już naprawdę wszystko jedno, bo będę zabrana.

Nie jestem miła, nie jestem dobra, nie jestem życzliwa. Bywam odklejona, wyizolowana, niesympatyczna - ba, jestem taka przez większość czasu. Mam zasady, znam zasady. Jestem aspołeczna.

Ja Was tak lubię, bo Wy mi zawsze powiecie o co chodzi. Jestem jak ten Jelonek Bambi, co poznaje świat, a Wy mi ten świat objaśniacie. Dziś przynoszę nowe (nowe, jak nowe, mnie ostatnio zastanowiło) dziwo i uprzejmie proszę o interpretacje. Widzicie moje wielkie, pytające, naiwne oczy? No, chyba mnie tak nie zostawicie bez oświecenia.

W tym mieście łatwiej o ścieżkę amfetaminy niż ścieżkę rowerową - tak zaczyna swój list nasza Czytelniczka Ewa. I opisuje realia codziennego przemieszczania się rowerem, autobusem...

Uwielbiam przysłowie, że wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej. Osoba Olczak lubi podróżować, osoba Olczak lubi zapuszczać się w nieznane, ale prawda jest taka, że najbardziej osoba Olczak lubi być ze swoimi bliskimi i w swoim otoczeniu. Czytaj: w DOMU.

Bliski, arcyciekawy, kolorowy i pełen atrakcji. Taki jest właśnie Berlin. Warto poznać jego mniej oficjalne oblicze i powałęsać się po mniej znanych uliczkach, a także zapolować na duchy. Nasza przewodniczką będzie dziś Kasia, zakochana w Berlinie.

Mężczyzna Inaczej zmotywował się w pełni i napisał najdłuższy tekst w historii Focha. Ale temat rozgrzeje wiele serc: o motywacji na przykładzie chudnięcia. Uwielbiamy! (Mężczyznę Inaczej, nie chudnięcie).

Zdaje się, że elegancko jest teraz zaczynać takie wywody, jak poniższy od dramatycznego: "Mam dość wmawiania mi...!" Wiecie, teraz się wmawia. Kobiety - mężczyznom, że ci nie dostają do roli nowoczesnego partnera. Mężczyźni - kobietom, że te są interesowne i poprzeczkę mają daleko wyżej zadka. Rodzice dzieciom - że niewdzięczne. Dzieci rodzicom - że są torfem i nic nie rozumieją, nigdy nic nie rozumieli.

Jakiś czas temu przeczytałam tekst o panu, który bardzo nie lubił swoje pracy i przez dwa lata analizował godziny, przybycia i wyjścia z biura oraz pory, w których robił sobie przerwę na lunch. Przez dwa lata pan notował sobie te dane, po czym zrobił z nich wykres i doszedł do wniosku, że im mniej lubił swoją pracę, tym później ją zaczynał.

Za każdym razem, gdy czytam o ?nowym programie podróżniczym? jestem zelektryzowana. Bo są to programy, dla których rozważyłabym posiadanie kablówki. Niestety, zwykle ochoczo klikam w opis i następuje moment srogiego rozczarowania. Tak było i tym razem.

Dzień Myśli Braterskiej, to święto przyjaźni obchodzone 22 lutego przez skautów i harcerzy. Wstyd wyznać, ale nie miałyśmy pojęcia o istnieniu takiego dnia. Przypomniała nam o nim Ania Kuleczka. I chyba wiemy już, o co chodzi. Co więcej - podoba się nam to! A Wam?

Okazuje się, że niekorzystanie z telefonu może mieć bardzo dobry efekt. Nie tylko dla zacieśniania więzi społecznych w prawdziwym życiu.

Czy może nasza Czytelniczka przesadza w swoim poczuciu, że dzieci koleżanek z pracy mają ogromny wpływ na jej życie? A z drugiej strony - czy matki to specjalny gatunek, który musi być pod ochroną, bo wyginie? Czasem chyba faktycznie można poczuć się, jak matka cudzych dzieci.

Nasłodziliście się zeszłotygodniową zupą, misiaczki? Było milusio, brokatowo i z łagodnymi dźwiękami fortepianu w tle? To i dosyć będzie. Uprzedzałam, że to jednorazowe. Dziś znów jestem sobą. I zupa będzie taka, jak świat i ludzie dali.

No wiesz, wtedy, kiedy opadają ci ręce i nawet mięsem nie masz siły rzucić. Kiedy wszystko się sypie, ale tak z przytupem i po całości. Co robisz, kiedy nie możesz zrobić już nic?

Mam taką przypadłość. Czy przykrą? Sama nie wiem. Odczuwam niepokój przed każdym wyjazdem. I ten niepokój najczęściej pożera większą część przyjemności, która z tej podróży płynie

W odpowiedzi na list o "niedzielnych" tatusiach przyszła emocjonalna wypowiedź pewnego mężczyzny, który stara się przekonać swoją "jeszczeżonę", by pozwoliła mu na normalne kontakty z dziećmi. Bo nie chce być "niedzielnym" tatusiem.

Są filmy o tym, że pana i panią gonią zabójcze robale, bo chcą ich zjeść. Są i takie, w których jest wielka intryga polityczna i zagrożenie ekoterroryzmem i tylko jeden człowiek może zbawić świat, pod warunkiem, że wyrzeknie się swej rodziny i psa. Z każdego z tych filmów płynie jakaś prawda o świecie. Każdy film nas czegoś uczy.

Czasami jest tak, że nie wszystkie nasze plany mogą wypalić, a czasami mogą się one zupełnie zmienić. Tak było w moim przypadku. Z powodu sporych zawirowań z paszportem, które są bardzo przykre, musiałam zostać w Malezji i czekać na nowy paszport. Z tego powodu nie udam się na Jawę, do Birmy, Tajlandii i Singapuru.

Święto komercji, obleśne serduszka, wszędzie hasła miłosne i rabaty 14% - kto by chciał się w to bawić? Okazuje się, że nasza Czytelniczka chciała, ale ugrzęzła w komunikacyjnym nieporozumieniu.

Tak, tak, w lutym nie jeden tytuł - lecz autor. I cztery spośród wielu jego książek. Niosę Wam pociechę na ten miesiąc, bo widzę, że ledwo ciągniecie. Samo dobro: na cudownej wyspie przyjazny dom, dookoła słońce, morze, plaże, kwiaty, owoce, wspaniałe okoliczności przyrody i tyle śmiechu, ile może ścierpieć komunikacja miejska (a czy TY szpanujesz czytaniem?).

Filemon wciąż pytał Bonifacego "dlaczego?" Nieustanne "po co?" i "dlaczego" wnerwiały starego kocura, który wolał wygrzewać kości na zapiecku niż uczyć młodego. Też lubię zadawać pytania, zastanowić się czasem nad rzeczą niby oczywistą. Po co więc chodzimy do pracy?

Gdy po ulicy "przelew? hula wiatr, konto przeszło w tryb "manko?, a w portfelu całkiem koncertowo, bo grają Pustki, na arenę wkracza kryzysowe gotowanie.

"Przeczytałam list dziewczyny, która po latach odnalazła ojca i jak mniemam, od razu sens życia. Coś ci powiem, ze szczerego serca. Nie mów tego swojej matce." - tak zaczyna się list, który przyszedł do redakcji. Potem wcale nie jest przyjemniej. Przekonajcie się zresztą.

Domek z ogrodem, ptaszki ćwierkające na gałązkach wypielęgnowanych drzewek owocowych, sielsko-anielsko... Niestety sąsiedzi potrafią zatruć marzenia o ciszy i spokoju.

Co tam u Was, drodzy Foszanie? Bo mnie luty nie rozpieszcza i mam wrażenie, że to ogólny trend.

Cóż to by było za życie bez przyjaciół? Smutek i żal. A z przyjaciółmi zawsze weselej, zawsze coś się dzieje. A gdy dzieje się źle? Nasza Czytelniczka nie potrafi sobie poradzić z kryzysem przyjaciółki.

No więc jesteśmy na moim wymarzonym Borneo! Podróż odbyła się z małymi przygodami, ale co to za podróż bez przygód, prawda? Generalnie było trochę stresu z przebukowywaniem biletów na inną godzinę. Później jakieś wariacje z bagażami, ale w końcu wylądowaliśmy w Kota Kinabalu.

Dostałyśmy (bardzo długiego) maila w sprawie kulturalnego i efektywnego posługiwania się pocztą elektroniczną. Garść porad i praktycznych rozwiązań przekazuje Wam Mężczyzna Inaczej.

Napiszę dla Was krótki tekst, dobrze? Dla odmiany. W opozycji do zwykle produkowanych przeze mnie emocjonalnych litanii, naszpikowanych skrytymi i jawnymi obelgami narzekań, elaboratów wołających na puszczy, pretensji i przydługich rozważań psu na budę. Postaram się zmieścić w minimum przewidzianym dla fochowego tekstu. Krótko: panie profesorze Legutko, jestem zniesmaczona.