Jak się już zapewne zorientowaliście dziś w redakcji zastępują nas koledzy z serwisu Polygamia, a my piszemy o grach w ich serwisie. Wszystko dlatego, że chłopaków strasznie łatwo namówić na różne głupoty i bezeceństwa, a poza tym nasze redakcje sąsiadują ze sobą.

Zbliżające się lato bywa pretekstem do stawiania sobie ambitnych celów, jak chociażby przejście na dietę. Tyle że nie dla wszystkich. Niektórych utrata wagi uszczęśliwia, innym wigoru dodają... dodatkowe kilogramy. Nie wierzycie? Przeczytajcie.

Witam was, drodzy użytkownicy cyberprzestrzeni, w najnowszym odcinku zatrważającego serialu kulinarno-zbrodniczego, noszącego nazwę "Najgorsze przepisy na paskudne potrawy, których nigdy nie chciałeś gotować". Dziś obiektem obserwowanym będzie pasztet, a w zasadzie jego marna, choć (jak dla mnie), całkiem smaczna namiastka.

Nie dają próbek! Pewnie kradną! Nie znają się na kosmetykach! To tylko (nomen omen) próbka komentarzy pod moim tekstem o próbkach kosmetycznych i perfumeriach. Znam dziewczyny, które pracują w drogeriach. Dlatego z jedną z nich postanowiłam kilka zarzutów wyjaśnić. Ostatecznie.

Uważam, że najłatwiej jest zmienić pracę, gdy dobrze sobie w obecnej radzimy. Nad głową nie wisi bat nieuchronności ani widmo zwolnienia. Spokojnie rozsyłamy CV to tu, to tam, badając nowe terytoria. Rozmowy o pracę obarczone są mniejszym poziomem stresu.

Ja wiem, że wanna jest niezdrowa. Cierpi moja skóra, bo takie długotrwałe leżenie w gorącej wodzie nie robi dobrze na te obszary ciała, w których lubi się pojawiać skórka pomarańczowa. I środowisko cierpi, bo tyle wody się marnuje! Co zrobić, kiedy to takie przyjemne...

Ostatnio Gosia podesłała nam tekst o 10 wkurzających pytaniach, które często słyszą wegetarianie. Zainspirował mnie do przytoczenia Wam najbardziej wkurzających pytań, które spotykają ludzi wytatuowanych.

"Jestem sobą i obawiam się, że przyszłość zmusi mnie do bycia kimś innym" - pisze nasza Czytelniczka. I prosi o rady lub słowa otuchy. Bo trochę się obawia paru "drobiazgów"...

W świat ruszyło objazdowe kino, w którym wyświetlane będą tylko polskie filmy. Za sprawą dwóch miłośników kina, Macieja Kuziemskiego i Piotra Stasika, subiektywny wybór najlepszych dzieł polskiej kinematografii trafi pod strzechy od Ukrainy po Iran i Birmę.

Gwałt to jeden z najkoszmarniejszych rodzajów przemocy. Zgwałcone kobiety, mężczyźni i dzieci płci obojga zmagają się z traumą przez lata. Ale "gwałt w grze"? Czy można uznać, że jest tak samo bolesny i gorzki w konsekwencjach? Jeśli odróżniasz rzeczywistość od fikcji, to nie.

Wystąpienie Kai Malanowskiej nadal rozgrzewa emocje. Napisał do nas Krzysztof Koziołek - pisarz i wydawca - który ma problem z okazaniem zrozumienia udręczonej pisarce...

Ja może całkiem przestanę szukać smacznych kąsków w prasie codziennej i w podejrzanych zakątkach internetów. Może po prostu będę wyciągać z biblioteczki kolejne książki, na ślepo wyszukiwać cytaty i ustosunkowywać się do tychże cytatów, w miarę możliwości - nawiązując do aktualnej sytuacji polityczno-gospodarczej. W kraju i na świecie. O co zakład, że faktor absurdu cotygodniowej zupy spadnie drastycznie?

Nie było trzeba długo czekać na porządną kontrę dla tekstu, który zbulwersował (większość) naszych Czytelników. Wyważony i zdroworozsądkowy głos Doroty Próchniewicz przywraca równowagę w przyrodzie. To jednak nie tylko opinia, ale także rada, gdzie szukać pomocy i dobrych rozwiązań.

Bardzo mi przykro, ale ten wpis nie będzie przyjemny. Niektórym może również wydać się banalny. Ale pamiętajcie - piszę go w oparciu o doświadczenia własne i koleżanek. Ani jedna rzecz, o którą proszę tutaj panów, nie jest wyssana z palca.

Foch fochowi nierówny. Niektóre fochy są spektakularne, inne niemal niezauważalne. O niektórych dowiadujemy się już po fakcie, inne zaskakują nas intensywnością i nieodwracalnymi skutkami. Warto wiedzieć o fochach więcej. Postanowiłyśmy Wam pomóc!

Czy płyta Masłowskiej to ambitny projekt artystyczny, czy cynicznie wciskany produkt? Jedni wychwalają ponad miarę, a od tzw. zwykłych ludzi słyszy się raczej negatywne opinie. Zapytałyśmy o zdanie kilka zaprzyjaźnionych z naszą redakcją kobiet: piosenkarkę, dziennikarkę i pisarkę. Czy kupujecie to Masło i dlaczego?

Jeśli myślicie, że tylko w świecie geopolityki zachodzą wielkie zmiany, a nowe gwiazdy pojawiają się wyłącznie na pudelkoidach, to znaczy, że dawno nie patrzyliście na ręce naukowcom. Spokojnie, zamierzam robić to za was i cyklicznie przedstawiać subiektywny raport z krainy jajogłowych.

Materiał red. Rączkowskiej i tym razem nie pozostał bez echa. Wywołana do tablicy poczuła się Kaśka, która opowiada jak to u niej było. A było całkiem nieźle. Do tego stopnia, że zamierza urządzić jeszcze jedno wesele. Bo do tej pory miała (tylko!) dwa.

W naszym dzisiejszym odcinku będziemy ubierać wyjątkowego gościa. Gościem tym jest redaktor Połajewska. Agata wybiera się w długą podróż do Teksasu i poprosiła nas o pomoc.

Mam dwie miłości absolutne, jeśli chodzi o polskie artystki: Kasię Nosowską i Dorotę Masłowską. Z zaślepieniem szczeniaczka przyswajam ich wytwory, uwielbiam sposób, w jaki operują słowem. Jedna umie też śpiewać, druga niekoniecznie, ale właśnie wydała płytę. I co? Wciąż jestem zachwycona! Ale żeby nie było tak miło - zestawiamy mój zachwyt z opinią na NIE, której autorką jest Dominika.

Nasza Czytelniczka zbulwersowana jest protestem rodziców niepełnosprawnych dzieci. Swoje oburzenie wyraża szczerze i bardzo bezkompromisowo. Zgadzacie się z jej stanowiskiem?

Wiecie, to nie jest tekst z zamaskowaną nutą wyższości, typu: "Ach, och, jak ja zazdroszczę wszystkim niewrażliwym głupcom, mają o tyle łatwiejsze życie". To szczery i smutny skowyt remontowej ofiary. Podlany zieloną zazdrością skierowaną do tych kobiet, które UMIEJĄ REMONTY. A są takie, uwierzcie mi.

Nuda i marazm to zmora każdego związku? Dziewczyny z "Seksu w małym mieście" zapytały, jak z tym problemem radzą sobie mieszkańcy Mińska Mazowieckiego. Odpowiedzi są bardzo inspirujące!

Na marzec mam dla Was moją ulubioną powieść Hrabala. Łagodną, nostalgiczną, perwersyjną, radosną, smutną, gwałtowną, pełną radości życia i tęsknoty za światem, którego już nie ma.

Z kosmetykami pielęgnacyjnymi do ciała i twarzy związki mam krótkie i nie jestem do nich szczególnie przywiązana. Ulubieńców mam wyłącznie w innych kategoriach, a najbardziej wierna jestem perfumom.

Napisała do nas "młoda, skonana i łaknąca kontaktu z dorosłymi mama", która marzy o chwili świętego spokoju. Mamy nadzieję, że gdy popijać będzie CIEPŁĄ kawę, czytając swój list na Fochu, dozna choć momentu wytchnienia. Tego życzymy!

Obiecałam sobie, że nie będę poruszać tematów drażliwych i dla mnie, i dla Czytelników. Nic o Ukrainie. Nic o sytuacji na Krymie. Nic o wojnie. Słowa staram się dotrzymać. Apeluję więc: pielęgnujmy język polski. Nim jedynym rozwiązaniem będzie kupno samouczka języka rosyjskiego. No, wiem, wiem. Nie powinnam.

Napisała do nas Czytelniczka - Singielka, która nawołuje, by nie odkładać na później pewnych spraw. Ona odłożyła i czuje, że zrobiła bardzo źle.

O swoich komiksowych relacjach z Birmy, Korei Północnej czy Jerozolimy mówi, że to pocztówki z podróży albo anegdoty opowiadane znajomym. Jego albumy są czymś zdecydowanie cenniejszym - dają wgląd w świat poplątanych relacji społecznych, konfliktów religijnych i reżimowej rzeczywistości. Guy Delisle potrafi w prosty sposób opowiadać o trudnych sprawach, a nam zdradza, jak to jest żyć na walizkach, być wyrodnym ojcem oraz mężem pracowniczki organizacji Lekarze Bez Granic.

Przed napisaniem tego tekstu przeczytałam powieść dwa razy. Przy pierwszym czułam się jakbym z Pratchetta dostała tylko ziemniaka. Podczas gdy całą resztę zagarnął dla siebie Baxter. Zły, niegrzeczny, zachłanny Baxter. Co z tego, że genialny, skoro zepchnął Sir Pratchetta na drugi plan, podczas kiedy Sir Pratchett jest przecież pępkiem świata? Świata Dysku oczywiście. Tak, wiem, że dziś jesteśmy na Długiej Ziemi, ale i tak spodziewałam się więcej klimatów pratchettowskich.