psychologia

Osoby, które preferują czekoladę, są bardziej skłonne do pomocy bliźnim, a kto nie słodzi kawy ten może mieć skłonność do sadyzmu. Naukowcy twierdzą, że istnieje związek między naszymi zachowaniami, a upodobaniem do określonych smaków.

Wielu wierzy, że dzięki pracy nad sobą można się zmienić. Wielu postanawia wcielić w życie różne zmiany z początkiem nowego roku. Ale ja uważam, że tak naprawdę ludzie nie zmieniają się wcale. Dlaczego?

Śledząc temat "rozwoju osobistego" łatwo dostrzec, że oferta szkoleń mających rozwiązać każdy problem wzrosła. Zaczęły pojawiać się także bzdury. Bzdury ściągają na siebie słuszną krytykę, niesłusznie jednak rozciągniętą na cały coaching. Jak odróżnić ziarno od plew?

Film o niespełnionej miłości? Czy raczej historia psa, który umiera, ratując swojego pana? A może reklama związana z gwiazdkowymi prezentami? Co wywołuje w ludziach płacz i czy zawsze są to emocje takie jak smutek i żal?

Amerykanie obchodzą dziś Święto Dziękczynienia. Redakcja Focha postanowiła uczcić je, zastanawiając się za co jesteśmy wdzięczne. Jest tego sporo!

Kiedyś, gdy miało się problem, szło się wygadać przyjacielowi, napić albo do specjalisty. Dziś z byle powodu idzie się do coacha. Nic dziwnego, że wielu widzi w tym dobry biznes, a etyka zawodowa coraz mocniej kuleje.

Chyba nie ma nic bardziej przejmującego od historii matki, która boi się odebrać telefon od własnej córki, a winy szuka przede wszystkim w sobie. Jak można pomóc naszej Czytelniczce?

Przydać się może szkolenie z pierwszej pomocy, znajomość przepisów podatkowych i orientacja w terenie. Przydają się też słoiki, ponieważ w imię ekologii można przechowywać w nich od kasz, po śrubki i gwoździe. "Przydawanie się" ma jednak też mroczne oblicze, ciemną stronę mocy, a na imię jej chomikowanie.

Kto z kim przestaje takim się staje... Doprawdy? Nie stać nas na samodzielne myślenie? Owszem, stać. Tyle że w pracy konformizm bywa najlepszą strategią, gdy chce się zachować stanowisko.

Przepraszam, że żyję, że ośmielam się zapytać, nie wiedzieć czegoś. Z pewną taką nieśmiałością, uległością i poddaniem w sarnich oczach. Może wreszcie czas zerwać z tym przepraszaniem?

Gdy ktoś mówi o nas coś dobrego - peszymy się, zaprzeczamy, umniejszamy siebie. Nie umiemy ani przyjmować pochwał, ani nimi obdarzać. Dlaczego łatwiej nam krytykować niż doceniać siebie i innych?

Wiosna, maj - to czas dla zakochanych. Niektórzy twierdzą, że miłość ogłupia ale... Z jednej strony fajnie jest czasami dać się ogłupić, a z drugiej dobrze też znać kilka prawidłowości, które miłością rządzą. Oto 9 ciekawych badań psychologicznych na temat miłości.

W którym momencie koleżanka z bujną wyobraźnią zmienia się w niebezpieczną stalkerkę? Przeczytajcie list naszej Czytelniczki - ku przestrodze!

Piramidka nie działa, to już wszyscy wiemy: ktoś układający paluszki w romb mający świadczyć o jego mocy i spokoju raczej śmieszy niż budzi szacunek. A inne mity o mowie ciała? Dlaczego w nie wierzymy?

Prezentacje są nieodłącznym elementem biurowego krajobrazu. Zdarza się, że budzą negatywne emocje i są przyczyną stresu - zwłaszcza, gdy odczuwa się lęk przed wystąpieniami publicznymi.

Każdy związek jest inny - to pewne. Ale można odnaleźć kilka punktów zbieżnych, po których poznamy, że osoby do siebie pasują. A czy Wy jesteście "dobraną parą"? Mamy dla Was mały sprawdzian.

Nie ma lepszego usprawiedliwienia dla własnych niedoskonałości, niż wiara w to, że są oznakami geniuszu. Sami powiedzcie, o ile przyjemniej jest pozować na twórczego ekscentryka, niż przyznać się do faktu, że jesteś wiecznie roztrzepanym bałaganiarzem?

Zima za zimna, lato za gorące, szef złośliwiec, pracownicy idioci, zarobki za niskie, dzieci/rodzice wkurzają. Na wszystko można ponarzekać, tylko - po co?

Obiad jesz, spoglądając w telewizor. Rozmawiasz przez telefon, robiąc kolejną tabelę przestawną w Excelu. Wysyłasz maila, odpisując jednocześnie na smsa. Tak, masz podzielną uwagę. To cenna umiejętność, ale czy jesteś w stanie zrobić coś naprawdę dobrze?

Depresja stała się ostatnio motywem przewodnim Waszych listów. Smutno nam, gdy czytamy tak przejmujące wyznania jak to, ale tyle możemy zrobić - wysłuchać i choć trochę zrozumieć.

Schudnę 5 kg. Rzucę papieroski. Zacznę biegać. Przestanę jeść słodycze. Poszukam nowej pracy. Zacznę smarować twarz kremem, kiedy wychodzę na mróz. No i nie wiem, może spróbuję jeszcze raz pojechać nad polskie morze? Ja już sobie tego wszystkiego nie obiecuję. Dlaczego?

Kto nie chciałby zostać królem perswazji? Skutecznie walczyć o swoje? Podobno jest na to sposób. Wystarczy, że przyjmiesz pozę wymarłego gada, a osiągniesz wszystko, nawet miejsce w pełnym samolocie. Ale może są lepsze sposoby na załatwienie ważnych spraw?

Współczesny świat premiuje otwartość. Pracodawcy wysoko cenią zdolności interpersonalne swoich pracowników. Czy w tej sytuacji introwertyk jest skazany na porażkę? Czy cechy osobowości dyskwalifikują go na starcie? Jakie ma szanse w zawodowym starciu z ekstrawertykiem?

Niektórzy udają, że pracują robiąc sobie wakacje, ale człowiek nie jest taki, żeby nie zrobił czegoś na opak. Na przykład pewna pani o wdzięcznym imieniu Zilla udawała wyjazd wakacyjny nie przerywając codziennej rutyny. Po co?

Czasem masz ochotę trzasnąć klapą komputera i zapomnieć o całym wirtualnym świecie? Nie dlatego, że to, co tam się dzieje jest złe, ale za bardzo przypomina ci, jak wiele można naprawić lub zmienić w twoim własnym życiu? Tylko bardzo trudno się do tego przed sobą przyznać.

Przeciąganie liny, przekraczanie granic, badanie wytrzymałości. Codziennie obok nas toczy się wojna. Umiłowani, pobawmy się w pseudopsychologów, bo pora zbyt wczesna na zabawy w doktora. Jakie manipulacje was bawią, które urągają inteligencji, a kiedy kłamstwo sprawia, że chcecie strzelać z bazooki?

Są ludzie, których umiłowanym zajęciem jest roztrząsanie przeszłości. Zwłaszcza, gdy ta jest nasycona krzywdą. I nieważne, czy prawdziwą, czy wyimaginowaną. Są tacy, dla których najważniejsze jest to, co tu i teraz. Są wreszcie tacy jak ja. Zapatrzeni w przyszłość. I ślepi na całą resztę.

Gdzie kończą się zwykłe obawy, a zaczyna chorobliwy lęk? Czym jest "ciężar dorosłości"? O ludziach, których osobowość zatruwa życie ich i otoczenia. Nadmiernie lękliwi potrafią irracjonalnymi obawami uprzykrzyć życie swojej rodzinie i przyjaciołom.

Każdemu z nas zdarza się robić przynajmniej niektóre rzeczy z tej listy. Gdy ktoś nas na tym przyłapie - czujemy się zawstydzeni albo sami złościmy się na siebie. Niesłusznie! Nauka jest po naszej stronie, a każde z tych zachowań ma swoje uzasadnienie.

Zamiast analizować odmiany męskich niedoskonałości (Narcyz, Snob, Piotruś Pan) Hanna Samson w swojej książce "Zabić twardziela" przytacza ich klasyfikację, która opisuje panów przez pryzmat boskości.