psychologia

Prezentacje są nieodłącznym elementem biurowego krajobrazu. Zdarza się, że budzą negatywne emocje i są przyczyną stresu - zwłaszcza, gdy odczuwa się lęk przed wystąpieniami publicznymi.

Każdy związek jest inny - to pewne. Ale można odnaleźć kilka punktów zbieżnych, po których poznamy, że osoby do siebie pasują. A czy Wy jesteście "dobraną parą"? Mamy dla Was mały sprawdzian.

Nie ma lepszego usprawiedliwienia dla własnych niedoskonałości, niż wiara w to, że są oznakami geniuszu. Sami powiedzcie, o ile przyjemniej jest pozować na twórczego ekscentryka, niż przyznać się do faktu, że jesteś wiecznie roztrzepanym bałaganiarzem?

Zima za zimna, lato za gorące, szef złośliwiec, pracownicy idioci, zarobki za niskie, dzieci/rodzice wkurzają. Na wszystko można ponarzekać, tylko - po co?

Obiad jesz, spoglądając w telewizor. Rozmawiasz przez telefon, robiąc kolejną tabelę przestawną w Excelu. Wysyłasz maila, odpisując jednocześnie na smsa. Tak, masz podzielną uwagę. To cenna umiejętność, ale czy jesteś w stanie zrobić coś naprawdę dobrze?

Depresja stała się ostatnio motywem przewodnim Waszych listów. Smutno nam, gdy czytamy tak przejmujące wyznania jak to, ale tyle możemy zrobić - wysłuchać i choć trochę zrozumieć.

Schudnę 5 kg. Rzucę papieroski. Zacznę biegać. Przestanę jeść słodycze. Poszukam nowej pracy. Zacznę smarować twarz kremem, kiedy wychodzę na mróz. No i nie wiem, może spróbuję jeszcze raz pojechać nad polskie morze? Ja już sobie tego wszystkiego nie obiecuję. Dlaczego?

Kto nie chciałby zostać królem perswazji? Skutecznie walczyć o swoje? Podobno jest na to sposób. Wystarczy, że przyjmiesz pozę wymarłego gada, a osiągniesz wszystko, nawet miejsce w pełnym samolocie. Ale może są lepsze sposoby na załatwienie ważnych spraw?

Współczesny świat premiuje otwartość. Pracodawcy wysoko cenią zdolności interpersonalne swoich pracowników. Czy w tej sytuacji introwertyk jest skazany na porażkę? Czy cechy osobowości dyskwalifikują go na starcie? Jakie ma szanse w zawodowym starciu z ekstrawertykiem?

Niektórzy udają, że pracują robiąc sobie wakacje, ale człowiek nie jest taki, żeby nie zrobił czegoś na opak. Na przykład pewna pani o wdzięcznym imieniu Zilla udawała wyjazd wakacyjny nie przerywając codziennej rutyny. Po co?

Czasem masz ochotę trzasnąć klapą komputera i zapomnieć o całym wirtualnym świecie? Nie dlatego, że to, co tam się dzieje jest złe, ale za bardzo przypomina ci, jak wiele można naprawić lub zmienić w twoim własnym życiu? Tylko bardzo trudno się do tego przed sobą przyznać.

Przeciąganie liny, przekraczanie granic, badanie wytrzymałości. Codziennie obok nas toczy się wojna. Umiłowani, pobawmy się w pseudopsychologów, bo pora zbyt wczesna na zabawy w doktora. Jakie manipulacje was bawią, które urągają inteligencji, a kiedy kłamstwo sprawia, że chcecie strzelać z bazooki?

Są ludzie, których umiłowanym zajęciem jest roztrząsanie przeszłości. Zwłaszcza, gdy ta jest nasycona krzywdą. I nieważne, czy prawdziwą, czy wyimaginowaną. Są tacy, dla których najważniejsze jest to, co tu i teraz. Są wreszcie tacy jak ja. Zapatrzeni w przyszłość. I ślepi na całą resztę.

Gdzie kończą się zwykłe obawy, a zaczyna chorobliwy lęk? Czym jest "ciężar dorosłości"? O ludziach, których osobowość zatruwa życie ich i otoczenia. Nadmiernie lękliwi potrafią irracjonalnymi obawami uprzykrzyć życie swojej rodzinie i przyjaciołom.

Każdemu z nas zdarza się robić przynajmniej niektóre rzeczy z tej listy. Gdy ktoś nas na tym przyłapie - czujemy się zawstydzeni albo sami złościmy się na siebie. Niesłusznie! Nauka jest po naszej stronie, a każde z tych zachowań ma swoje uzasadnienie.

Zamiast analizować odmiany męskich niedoskonałości (Narcyz, Snob, Piotruś Pan) Hanna Samson w swojej książce "Zabić twardziela" przytacza ich klasyfikację, która opisuje panów przez pryzmat boskości.

Pamiętacie jak się "zdenerwowałam" na obalenie mitu o elektrowstrząsach? No to nie dość, że się zdenerwowałam, to miałam później jeszcze zadaną przez Kasię pracę domową. Musiałam sto razy napisać KINEMATOGRAFIA, bo podobno pisałam kinomatografia. Tym wyznaniem właśnie podłożyłam się mądralom z internetu, które nie tylko nigdy nie robią błędów, ale uwielbiają je wytykać innym. Proszę bardzo, bawcie się.

Miałam pisać tekst o zmianie postaw i o wpływaniu na myśli i uczucia. Ale jak usiadłam przed monitorem, to wszystkie myśli mi uciekły. Właściwie to może nie uciekły, ale zostały wyparte przez myślenie o terapii elektrowstrząsami... (Na końcu tekstu okaże się jednak, że to jest o zmianie postaw. Zmianie mojego postrzegania pewnych rzeczy).

Od dłuższego czasu mam problemy z pamięcią. W ostatnim czasie objawy te się nasiliły, i niestety zaczyna to być bardzo męczące. Na moje problemy wpływ mają leki, które muszę obecnie zażywać. Mimo tego, że wiem co jest przyczyną, nie specjalnie poprawia mi to humor. Wiem też, że za jakiś czas wszystko się unormuje, ale to będzie dopiero w bliżej nieokreślonej przyszłości...

Od kilku dni jest gorąco, co może niezbyt dobrze wpływać na nasze samopoczucie. Możemy być bardziej wkurzeni, upierdliwi i złośliwi. Opisywałam takie zjawisko już wcześniej.

Lato w pełni, a psychologowie społeczni straszą... Straszą mnie, a ja Was "zjawiskiem długiego, gorącego lata". Bójcie się! Zanim jednak zacznę, muszę wprowadzić Was w świat agresji, bo to z nią łączy się opisywane dziś zjawisko...

Dziś postanowiłam przygotować tekst, który pozwoli nam na liźnięcie informacji, w jaki sposób poznajemy samych siebie. Dane do tekstu, tak jak i poprzednim razem, zaczerpnęłam z "Psychologia społeczna - serce i umysł" Aronsona, do której przeczytania Was namawiam.

Kilka dni temu wróciłam do książki "Psychologia społeczna - serce i umysł" E. Aronsona, T.D. Wilsona i R.M. Akerta. Pierwszy raz miałam z nią styczność na studiach i jakoś teraz znowu postanowiłam po nią sięgnąć. Owszem, jest napisana językiem akademickim, ale w tak przystępny sposób i z tak dużą ilością wyjaśnień, że jest zrozumiała dla osób, które nie zetknęły się wcześniej z psychologią. I tak sobie przeglądając poszczególne rozdziały doszłam do rozdziału zatytułowanego "Atrakcyjność interpersonalna: od pierwszego wrażenia do związków uczuciowych". Bo co ma wpływ na to kogo lubimy, a kogo nie?

Mijają dni, miesiące, lata, a my wciąż rozpamiętujemy się w związku, w którym byliśmy, który się rozpadł? Dlaczego niektórzy nie potrafią zamknąć tego etapu w życiu i otworzyć się na nowy związek? Dlaczego boimy się zmian?

... chce się wygadać, odstresować, sprawdzić lub po prostu dostać to, czego w domu nie otrzymuje. Jak wielu Polaków korzysta z usług prostytutek? Ilu z nich, jeżeli są wierzący, spowiada się z tego? Czym się różni seks z prostytutką od seksu ze stałą partnerką?

?Empatia umożliwia nam spontaniczne odczuwanie tego, co czuje partner. Empatia może nie prowadzi do zgody, ale pozwala wyrazić zrozumienie." - Don Dinkmeyer i Jon Carlton. O empatii opowiada Lucyna Wieczorek, założycielka Dojrzewalni Róż.

Jaki jest sekret trwałego związku? Jak przetrwać kryzys? Dlaczego pary uchodzące za idealne rozstają się? - Moim zdaniem nie istnieje idealny związek - powiedziała w Dzień Dobry TVN Dorota Wellman. Czy zgadza się z tym Edyta Pazura, Karolina Borkowska, Joanna Damięcka i psycholog Maria Rotkiel, które gościliśmy w Dzień Dobry TVN?

Spotkałyśmy się w jesienny wieczór w kolorowej kawiarni w Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Przy szumie ekspresu do kawy Ewa opowiadała o pracy zespołowej, rozpoznawaniu potrzeb, sile kontaktu, rozmowy i o owocach.

Partner bez wad? Czy to możliwe? Czy warto podejmować walkę z denerwującymi nawykami partnera? Czy można polubić czyjeś wady? W studiu Dzień Dobry TVN gościmy psychoterapeutkę par Marię Rotkiel, aktorkę Jolantę Fraszyńską, dziennikarkę Barbarę Stanisławczyk oraz Radosława Majdana.