szkoła

Po złożeniu skargi przez uczennice z indyjskiej szkoły w stanie Gudżarat rozgorzała dyskusja na temat dyskryminacji dziewcząt. 68 z nich zmuszono do zdjęcia bielizny i udowodnienia, że nie są w trakcie menstruacji. W Indiach miesiączka uważana jest za okres "nieczystości" kobiety.

Nic nie uczy tolerancji lepiej niż zróżnicowane środowisko. Nic nie jest dla rozwijających się umysłów lepsze - przekonuje Czytelnik, którego nieco wyprowadził z równowagi list krytykujący łączenie w szkole dzieci biednych i zamożnych.

Gimnazjum to równanie poziomu w dół. Twierdzę tak jako ktoś, kto takie gimnazjum przeszedł - pisze nasza Czytelniczka. I powołuje się na bardzo konkretne przykłady.

Trwa walka przeciwników i zwolenników zamykania gimnazjów. Każda ze stron przerzuca się tysiącami argumentów. Postanowiłam posłuchać, co mówią dzieciaki. Co usłyszałam? "Gimnazjum to zło", "Chcemy zostać w naszej szkole", "Boimy się, że nas tam zabiją i zjedzą".

Wiele się mówi o edukacji seksualnej, ale mało osób wie, jak takie zajęcia wyglądają. Jakie tematy są poruszane? Co dzieci robią w trakcie? Czy są jakieś "ciemne strony" zdobywanej przez nie wiedzy? Zapytałam więc osobę, która takie zajęcia prowadzi - seksuologa Izę Jąderek.

Czy uczestnictwo dzieci w lekcjach religii, to w katolickim kraju wolny wybór czy przymus? Dlaczego niepraktykujący rodzice posyłają dzieci na religię - z konformizmu, dla świętego spokoju czy na wszelki wypadek?

My, ateiści (oraz innowiercy, będący obywatelami Polski), pragniemy tylko, aby szkoły stawały się przyjazne dzieciom, nowoczesne, dobrze wyposażone i dofinansowane - pisze Czytelniczka, sugerując, że lekcje religii niekoniecznie są priorytetem.

Spór w kwestii posyłania sześciolatków do szkół trwa. Skupiamy się na gotowości dzieci. Mało kto jednak zauważa, że problem tkwi głównie w tym, że to nasze szkoły i nauczyciele nie osiągnęli dojrzałości do przyjęcia dzieci.

Kolejny głos w sprawie sześciolatków posyłanych do szkół. Tym razem jednak adresatem są nie tyle autorzy reformy edukacyjnej, co rodzice. Czytelniczka ma im kilka spraw do zarzucenia.

Dla polityków dobro dziecka nic nie znaczy. Ekipa rządząca wzięła tysiące małoletnich zakładników. Przesuwane z miejsca na miejsce dzieci i ich rodzice służą wykonaniu zadania politycznego, które ma przynieść zyski w krótkiej perspektywie. Jak mam z tej pułapki uwolnić swoich synów?

Dziś szkoła bardzo ułatwia rodzicom życie: formy i kanały komunikacji mocno się zmieniły od naszych czasów. Jednak pewne rzeczy są niezmienne: gdy na chybcika trzeba skompletować materiały potrzebne na zajęcia z plastyki...

Szkoła uczy rzeczy, które niekoniecznie przydają się w dorosłym życiu (zawodowym zwłaszcza) - bo czy wielu z was korzysta z wiedzy np. o rozwoju pantofelka? Są za to przydatne umiejętności, których szkoła nie uczy i trzeba się dokształcać samemu.

Jestem córką nauczyciela. Zawsze pamiętam więc o 14 października i Dniu Nauczyciela. Przypominam sobie wtedy jednak nie tylko o rodzinie, ale i o tych nauczycielach, którzy nauczyli mnie najwięcej i najlepiej. Bo dopiero teraz, z perspektywy dorosłej kobiety, jestem w stanie docenić ich pracę.

Na Filipinach dzieci uczą się na korytarzach, w Brazylii bywa, że na pokładzie łodzi, a w Pakistanie w miejscowym parku. Oto szkoły w różnych krajach.

"Jeśli ktoś twierdzi, że szkoły są nieprzygotowane na przyjęcie 6-latków, przyznaje się do tego, że nie poświęcił swojego czasu na poszukanie odpowiedniej szkoły" - Czytelniczka bez owijania w bawełnę odpowiada narzekającym rodzicom.

Temat 6-latków w szkole wydaje się symboliczną puszką Pandory. W nieprzygotowanych szkołach czekają na dzieci nieprzygotowani nauczyciele. Z listu naszej Czytelniczki jasno wynika, że przynajmniej rodzice powinni być przygotowani. Na najgorsze.

Skoro wprowadzamy do szkół coraz zdrowsze jedzenie, dajmy dzieciom odpowiednią ilość czasu na to, by mogły wszystko przeżuć i wchłonąć. Tak podpowiada nie tylko zdrowy rozsądek, ale i grono badaczy z uniwersytetu Harvarda.

To wcale nie dzieci nienawidzą szkoły najbardziej. To rodzice mają dość prac domowych i dziwnych godzin lekcji. "Jestem wściekła, że nie kombinowałam z odroczeniem rozpoczęcia szkoły przez mojego 6-latka" pisze Czytelniczka.

W Polsce nie ma bogaczy, cheerleaderek i futbolistów, którzy gnębią grubokościstych, okularników i rudzielców? Z tego, co pamiętam ze szkoły, a pamiętam dużo, wystarczyło choć trochę się wyróżniać, żeby mieć przerąbane. Kogo "fajni" dręczą najchętniej?

Obserwując dzieciaki idące na rozpoczęcie roku, cieszyłam się, że sama już nigdy nie przekroczę murów szkoły. Powodów, dla których nie lubiłam tej instytucji jest co najmniej kilka. Pierwszy z brzegu: plotki o tym, kto ma już ?to? za sobą. Okraszone oklaskami dla chłopców i przyganą dla dziewczyn.

Pierwsze dni szkoły. Nowa wyprawka, czyste zeszyty, czyste rubryki dziennika, luz, jeszcze nie ma stresu. Czy rzeczywiście? O depresji wśród uczniów opowiada komiks edukacyjny "Czarne fale", stworzony przez lekarkę psychiatrę Katarzynę Szaulińską i rysownika Daniela Chmielewskiego.

Początek września i towarzyszące mu rozpoczęcie roku szkolnego to świetna okazja, żeby przypomnieć sobie lata dzieciństwa. W latach 90. bawiliśmy się w tazosami, a angielskiego uczył nas zielony Muzzy. Co jeszcze pamiętacie ze szkoły?

Zaczął się nowy rok szkolny, a wraz z nim przywędrowały wspomnienia ze szkolnej stołówki. W większości przypadków pewnie nie najlepsze. Zróbmy więc sztandarowe dania po naszemu - tak, by były pyszne.

Szkolny mundurek kojarzy się z przymusem podporządkowania się odgórnym regulacjom. Jest przejawem uniformizacji, odbierania dzieciom ich indywidualnych cech. Jest złem. Czy aby na pewno?

Przywrócenie mundurków w polskich szkołach zawdzięczamy reformie przeprowadzonej przez byłego ministra edukacji Romana Giertycha. Po kilku latach porzucono ten pomysł, jednak w nielicznych placówkach nadal można spotkać dzieci w jednakowych strojach. Jak po latach absolwenci wspominają nakaz noszenia mundurków?

Kosz łakoci za to, że dozorca zamiata liście, a kucharki robią obiady? Już samo wręczanie tych upominków wychowawczyniom wydaje mi się dyskusyjne. A teraz jeszcze okazuje się, że to nie jest spontaniczny wyraz wdzięczności rodziców. To twardy obowiązek. Coś jak płacenie haraczu albo podatku dochodowego.

Elegancka filiżanka czy maszynka do mięsa (sic!)? A może tylko kwiaty? Albo jeszcze lepiej: zamiast dawać kwiaty wesprzyjmy jakąś akcję charytatywną. Dyskusja o tym czy i czym uhonorować nauczycieli z okazji końca roku szkolnego twa w najlepsze. Może też bierzecie w niej udział?

W ciągu ośmiu miesięcy trwającego roku szkolnego musiałabym wziąć miesiąc wolnego na opiekę nad dzieckiem w tych dniach, gdy tylko szkoła nie pracuje - pisze Czytelniczka. Dlaczego etat nauczycielski wygląda inaczej niż "normalny" i co robić z dziećmi, gdy szkoła jest zamknięta?

Głupio wyszło z tą religią w szkołach. Mam poczucie, że nie tyle wylano dziecko z kąpielą, co wyniesiono je z wanną na cokół, który wcześniej zajmował złoty cielec. Metafora może zawiła i bez sensu, ale czy sens ma ureligijnianie dzieci w taki sposób, w jaki jest to robione obecnie? Nie mam przekonania.

Jako rodzice bywamy czasem stawiani wobec dylematów, które wydają się jakby żywcem wyjęte z dydaktycznej czytanki. Ale kiedy problem nas dotyczy, to nie tak łatwo o rozwiązanie...